SENIORS
1

Trainingsdag/uur: dinsdag
en donderdag van 20.00u tot 21.30u;
veld D, cabine 4
Thuismatchen: zondag om 15.00u (van 1/11 tot 31/1: 14.30u)
Trainer: Jef Stoffelen
Ploegafgevaardigde: Herman Wouters
& Paul Aerts
Sponsor: Scot Reizen, Th. Van Cauwenberghlei 83
2900 Schoten Bezoek
de website
Kern:
David De Coninck, De Vos Tom, De Winter Jorgen, Geenrits Robbe, Hendrickx Stijn,
Marynissen Maarten, Maveau Gary (K) , Segers Hans en Nils, Stoffelen Kenneth (OK), Swaegers Martijn, Turneer Jelle, Van Gestel Kenneth, Willems Jorgen, Wynants
Bart
Reeks: Ere Afdeling
Tegenstanders: Cantincrode, Familia, Koningshof, Olvac, Olve, Ossmi, Oxaco, Rac. Kiel, Riko Hubertus, VDP, Vremde
WEDSTRIJDVERSLAGEN
20/09/09: SIMIKOS - VREMDE 4-0 Na de
derbyzege van vorige week speelden we nu onze eerste thuiswedstrijd. We kregen
een extra stimulans van trouwe supporter Bruno Segers die ons zo lang we op kop
van de rangschikking prijken week na week een nieuwe matchbal cadeau doet.
Schitterend !!
27/09/09: SIMIKOS - FAMILIA 2-3 Vandaag
een eerste grote test tegen meervoudig kampioen Familia. Voor de gelegenheid nog
eens met een gele shirt daar de bezoekers ook een vrij donkere uitrusting
droegen.(truitjes van den 3 waarvoor dank aan Rita Claesen). De
schitterende wedstrijd van vorige week vroeg een bevestiging. Iedereen was het
er over eens dat deze wedstrijd zowat het beste moest geweest zijn dat Simikos
ooit op de mat bracht. Niettegenstaande het verlies was iedereen enthousiast
over het behaalde niveau van deze match. Gesterkt door het feit dat we de
evenknie waren van een topper als Familia verzekerde ons dat het tegen Olve wel
zo lukken. Na de les
van vorige week vandaag een wedstrijd tegen VDP. We hadden er al tegen gewonnen
in een bekertreffen van 2 jaar geleden en vorig jaar gingen we er (ook al voor
de beker) nipt onderuit. Een meer dan degelijke ploeg maar ze spelen het soort
voetbal dat ons beter ligt. Het werd dan ook een gelijkopgaande wedstrijd.
Kleine kansjes langs beide kanten zonder gevaar tot Hans een bal niet onder
controle kreeg en de VDP spits er geen gras liet over groeien en 0-1 na twaalf
minuten. Een minuut later zette Hans zijn foutje recht door een prachtige
redding uit zijn mouw te schudden en later deed hij dat nog een paar keer over.
We lieten ons echter niet uit ons lood slagen en drukten de bezoekers terug op
hun eigen helft. De mooiste aanval gevolgd door een doelpunt was van
Simikosmakelij. Gary stuurde Robbe op links de diepte in die met een strakke
voorzet de bal voor doel plaatste en een goed gevolgde Tom trapte stevig binnen.
Echt een prachtdoelpunt en 1-1 na precies 20 minuten. Beide ploegen kozen nu
voor de aanval en het werd een genietbaar kijkstuk. In de 27ste minuut forceerde
Martijn een doorbraak maar zijn schot vloog naast de verste staak buiten. Ook
VDP combineerde enkele mooie aanvallen in elkaar maar Nils en Jelle verdedigden
meer dan behoorlijk. Toch moesten we in de 40ste minuut een 2de doelpunt
incasseren wanneer we na hoekschop de bal onvoldoende weg kregen en deze werd
via de paal binnengetrapt. We gingen dus rusten met een 1-2 achterstand. Als we de
rangschikking bekijken valt op dat de tegenstrever van vandaag de ploeg is met
het minst aantal tegendoelpunten. Inderdaad, Oxaco telt tot vandaag slechts 3
tegentreffers. Ze staan dan ook op een mooie 2de plaats en het belooft dus weer
geen walk-over te worden. We zullen opnieuw moeten knokken voor wat we waard
zijn, maar dat kunnen we. Ook dat maakt het in deze reeks zo tof voetballen. Het
niveau ligt nu eenmaal een stuk hoger dan in 1ste maar we spelen er toch maar
een aardig potje mee.
8/11/09: RAC. KIEL - SIMIKOS 2-4 Vandaag
een uitstap naar het Kiel! En dan nog wel op de terreinen van de ratten. Meer
motivatie kunnen ze sommige van onze spelers niet geven. We zitten
in de hoek waar de klappen vallen. Met onze (te) kleine kern is het moeilijk om
onze langdurige gekwetsten degelijk op te vangen. Ploegen zoals Cantincrode en
nu vandaag Ossmi moeten we met een voltallige ploeg gemakkelijk aankunnen. Maar
de resultaten zijn wat ze zijn en het komt er nu vooral op aan om rustig te
blijven en zeker niet te panikeren. Jawadde,
voor het derde jaar op rij lukken onze leukerds van den 1 erin om het seizoen
superspannend te houden tot de laatste speeldag, nou ja deze keer tot de
voorlaatste. We zijn immers sinds de overwinning van vorige week op Olvac (0-2)
definitief zeker van een verlengd verblijf in ERE. Dus konden we vandaag in
Kontich ontspannen voetballen en met volle teugen genieten van onze youngboys.
Gary had zich 2 weken geleden nog gekwetst aan de hamstrings maar wou vandaag
toch als een jong veulen de wei in. Wie zijn wij om hem dat genoegen te
ontzeggen, respect voor onze captain die blijkbaar alle spiertjes in zijn
lichaam persoonlijk kent want die muscles houden de ganse match keurig stand!
Bovendien hadden we ook de eveneens gekwetste Robbe uit zijne zetel gehaald om
op de bank mee te komen genieten van deze galamatch, want dat was het toch wel.
Gary en Hans (Jean-Marie) hadden de voorbije week het initiatief genomen om onze
afscheidnemende trainer Jef te willen verrassen ter gelegenheid van zijn laatste
officiële match. Ondergetekende kon een stel geelzwarte tenuekes op de kop
tikken en Hans zorgde dat er een gepast drukwerk opgetoverd werd. Jef werd net
voor de aftrap uit zijn concentratie gebracht (nie makkelijk) toen eenieder zijn
vaste zwarte uitrusting omruilde voor een MerciJef-truitje. Als dank voor de 3,5
voorbije seizoenen samenwerking was het inderdaad een gepaste attentie om
vandaag te spelen met die originele persoonlijke boodschap op de afgetrainde
buiken! Voor hen die het parcours van onze trainer niet volledig gevolgd hebben,
graag kort volgende toelichting: Op een donkere donderdagavond in december 2006
heb ik Jef opgezocht in den douche na zijn juniorstraining met de smeekbede om
de eerste ploeg te willen komen redden uit ons lijden, want het lopend contract
met toenmalig trainer Lou Van nederkassel werd vervroegd verbroken en we stonden
toen met de rode lantaarn te zwaaien met slechts 4 puntjes. Hij vroeg even
bedenktijd maar nam snel de juiste beslissing en stapte in ons toen nog
kapseizend schip. Een drastische verjonging vond plaats en uit de steengoede
lichting die hij reeds diverse jaren onder zijn hoede had, dropte Jef de besten
onder hen direct in ons fanionteam, wat resulteerde in een fantastische
terugronde die ons in de allerlaatste wedstrijd op Nieuw Stabroek nog wonderwel
aan de degradatie deed ontsnappen. Opdracht nr 1 met verve volbracht! Het erop
volgende seizoen 07-08 verliep gunstig en deed sommigen al dromen van promotie
naar ere, maar dat lukte net niet, met een derde of 4de plek vielen we daar net
naast. Maar de fundering was gelegd en het seizoen 08-09 startten we wel met
ambitie om de sprong naar ere te realiseren. Het werd een jaar van: yes, of toch
niet, misschien wél, oei 3de, jippie testmatch want evenveel punten als den 2de,
Koningshof. Tegen de buren/vrienden/vijanden/villaboys (schrappen wat niet past)
speelden we op het patattenveld van den Ossmi dus een beslissende partij waar
wij voor 800 toeschouwers uiteindelijk het ticket naar ere uit de brand
sleepten. Sindsdien is de term ERE WIE ERE TOEKOMT een begrip in Schoten. En dan
het net voorbije seizoen 2009-2010: De vliegende start (9 op 12) zou ons een
rustig jaartje in ere bezorgen...dachten we toch. Onze wat te kleine kern,
gekwetsten, enkele gele schorsingen en een 3-tal wedstrijden die in de laatste
minuten verkeerd kantelden, brachten ons terug met de voetjes op de grond en
zelfs in de buurt van degradatieplekken. Na Nieuwjaar pakten we haast geen
punten meer. Tot de kentering kwam, haja die gasten dachten 't zijn nog maar 3
matchen dus tijd om het nog eens spannend te maken voor supporters en
begeleiding en aldus beslisten ze de operatie redding in te zetten: Op bezoek
bij concurrent Vremde 0-4 gewonnen, Op Olvac (toen nog 3de) 0-2 gewonnen, en
uiteindelijk afgesloten met een 1-2 zege op VDP (2de in 't eindklassement).
Heeft iedereen goed gevolgd? In de eerste 4 matchen en de laatste 3 matchen
samen behaalden we 18 van onze totaal 26 punten. Wanneer we er volgend jaar in
gelukken om ook tussendoor wat punten te sprokkelen dan hoeft den tikker van
trainer en delles niet opnieuw op de proef gesteld te worden want op onze
leeftijd is zulke overdrive niet altijd even gezond. In het parcours van Jef
Stoffelen hebben we dus alle emoties kunnen smaken, zowel promotiekansen als
acuut degradatiegevaar maar allemaal met succes afgerond. Deze lichting houdt
duidelijk niet van een seizoentje zonder zorgen in de middenmoot... U begrijpt
dat een welgemeend MerciJef dus op zijn plaats is. Ik heb onze afscheidnemende
trainer leren kennen als een gedreven voetbalkenner die tijdens de wedstrijd 90
minuten supergeconcentreerd bleef en voor zijn jongens door een vuur ging, dan
vlak erna dikwijls een kwartiertje moest acclimatiseren en tot rust komen in een
lege cabine, om vervolgens in onze kantine de stress achter zich te laten en bij
ne Stella gezellig na te praten samen met de spelers. Ondertussen is ook hij
gezwicht voor het Vedettebier van den Duvel.
Vanaf het eerste fluitsignaal vlogen we er dan ook met volle overtuiging in en
grepen Vremde onmiddellijk bij de keel. Na 5 minuten scoorden we dan ook meteen
een prachtig doelpunt. Jorgen DW schakelde een paar tegenstrevers uit en stuurde
de bal naar de overzijde waar zijn naamgenoot Jorgen W alles en iedereen
voorbijliep en mooi naast de doelman binnenschoot. Vremde dat nochtans vorige
week R Kiel puntloos naar huis had gestuurd was even aangeslagen en had moeite
met onze snelle overschakeling van verdediging naar aanval. We zaten echt goed
in de match en Stoffie en Tom waren baas op het middenveld. Een op de
verdediging drukkende Martijn werd dubieus onderuit gehaald in de gevarenzone
maar een nochtans klaar kijkende ref zag er geen graten in. De bezoekers
probeerden het tij te keren maar onze goede organisatie met een weer
voorbeeldige kapitein Gary bleven de wet dicteren. Onze supporters (weer talrijk
aanwezig) genoten van het fraais dat op het veld te zien was maar waarschijnlijk
ook wel een beetje van het prima najaarszomertje. Toch moesten we alert blijven
want Vremde wist enkele hoekschoppen te versieren en eenmaal kwamen we goed weg
wanneer een schot via de binnenkant van de paal achter de rug van Hans weer het
veld in vloog. We gingen rusten met een 1-0 stand.
Jef verving Jorgen DW (die verdiend geel had gekregen) door Nils S en die werd
al direct de diepte ingestuurd. Zijn poging werd verijdeld maar dat bleek maar
uitstel want even later wist hij op pas van Martijn de doelman te verschalken en
het stond 2-0. Vanaf nu werd het eigenlijk gemakkelijk want de bezoekers wilden
wel maar konden niet. We speelden verder met een gedisciplineerde organisatie en
met een sterke balcirculatie. Kansen kregen we nu plots in overvloed. Zo werd er
een bal van Nils op de lijn weggehaald en kwam de vandaag alom tegenwoordige
Jorgen W een voetlengte te kort om binnen te duwen. Jelle en Nils DG bikkelden
voor elke bal en Robbe en David dweilden regelmatig de flanken af. Het was een
lust voor het oog want we speelden nu bijna de perfecte wedstrijd. Toch kwam de
volgende assist uit onverwachte hoek. Hans lanceerde met een verre uittrap
Martijn en onze topschutter liet de geboden kans niet onbenut. 3-0 en boeken
dicht. We hadden de kampioen van vorig jaar nu helemaal op de knieën. We bleven
er echter vol voor gaan en de bezoekende verdediging wist van geen hout pijlen
te maken. Ze gingen dan ook in de fout met een door de doelman opgeraapte
terugspeelbal. Stoffie die op aanraden van coach en papa Jef het balletje mooi
achteruit legde waar ervaren rot Gary zij het met een tikkeltje geluk de 4-0
tegen tegen de netten schoot.
Vremde probeerde nu de eer te redden maar een attente en goed uitgekomen Hans
stak daar een stokje voor. Langs beide kanten nog even gevaar maar de dik
verdiende 4-0 bleef op het scorebord.
Alé die 2de matchbal is binnen maar nu begint het echte werk met
achtereenvolgens Familia, Olve, VDP en Riko H………… De Top 4 van vorig jaar!!!
Delle Paul
We begonnen vrank en vrij aan onze opdracht en namen de eerste 20 minuten ruim
voor onze rekening. Zo noteren we kansen voor Martijn op prachtige pas van
Stoffie voor Jorgen DW net naast en voor Jorgen W op de kruising. Spijtig dat we
uit deze reeks van toch vrij mooie kansen geen gebruik maakten want dat zou ons
later zuur opbreken. Het volgende kwartier was dan weer duidelijk in het
voordeel van de bezoekers die meerdere corners afdwongen en Hans voor het eerst
op de korrel namen. Er werd snel en stevig gevoetbald en het werd een
spektakelstuk van hoog niveau. Zeker een wedstrijd ereklasse waardig. Het ging
snel over en weer en er gingen zeker doelpunten gemaakt worden. En inderdaad de
1-0 kwam er. Het was Jorgen DW die scoorde op voorzet van een sterk spelende
David die week na week nadrukkelijker voor de dag komt. Jorgen scoorde met zijn
RECHTER voet en dat verdient een speciale vermelding want normaal gebruikt hij
die enkel om te lopen. We behielden deze voorsprong tot de rust.
De temperatuur was inmiddels weer opgelopen tot ver boven de 20 graden en water
werd er in gekapt alsof het bier was. (wa ne goeie zomer dit jaar!) Familia nam
onmiddellijk het heft in handen en we werden op ons doel gedrukt. Eerst belandde
een poging net naast en daarna bracht de paal redding. Een derde grote kans op
vijf minuten tijd was er teveel aan en een mooie collectieve aanval werd
bekroond met een verdiende gelijkmaker. We waren wat aangeslagen en plooiden nu
volledig terug. De ervaren bezoekers gingen door op hun elan en in de 62ste
minuut hadden ze dame Fortuna ook nog aan hun zijde want ze scoorden met een
afgeweken bal en de 1-2 was een feit. Wie dacht dat we nu helemaal kopje onder
zouden gaan, had het verkeerd voor. We maakten een vuist en knokten ons opnieuw
in de wedstrijd. Ook wij legden nu enkele fraaie combinaties op de grasmat.
Stoffie en Tom knutselden een mooie aanval in elkaar maar de afwerking kwam er
niet. Jorgen DW liet zich vangen en mocht 20 min voor tijd gaan douchen met een
tweede geel karton. Maar ook met tien vochten we als leeuwen. Martijn kwam nog
eens alleen voor de doelman maar die bracht redding. In de 81ste minuut kwamen
we verdiend op gelijke hoogte via een vrijschop van Stoffie die krachtig werd
ingekopt door de pas ingekomen Maarten. 2-2.
De spanning was nu te snijden en langs beide kanten speelden er zich nog akelige
tafereeltjes af. Een gelijkspel had de juiste weergave geweest van deze
onvervalste topper maar na dom balverlies in de 91ste minuut werden we bestraft
met een onrechtstreekse vrijschop. Onze niet oordeelkundig opgestelde muur werd
gekraakt en Familia ging op de valreep met de drie punten aan de haal. Spijtig
maar dat is nu eenmaal voetbal. We mogen echter terugblikken op een prachtige
prestatie. Als we zo blijven spelen gaan er hier nog veel sneuvelen. Hopelijk
kunnen we met de ervaringen die we vandaag hebben opgedaan volgende week
zegevierend het terrein verlaten tegen rivaal nummer één Olve.
Delle Paul
De studieronde duurde een 10 tal minuten tot er plots langs beide kanten enkele
serieuze kansen werden bij elkaar gespeeld. Eerst was het de beurt aan Martijn
die een voorzet van Robbe niet kon verzilveren en aan de overzijde miste Olve
twee maal na elkaar. Een prachtactie van Jorgen W, die eens te meer zijn
snelheid liet bewonderen, eindigde in het zijnet. Het ging nu snel op en neer en
we waren weer vertrokken voor een degelijke wedstrijd. Het technisch vernuft dat
we vorige week kregen voorgeschoteld was er nu minder bij maar langs beide
kanten was er veel karakter en doorzettingsvermogen aanwezig. Olve kwam opnieuw
aan een kans die niets opleverde. Onze verdediging recupereerde de bal en de
mooiste aanval van de wedstrijd werd in elkaar geknutseld. Via vijf
tussenstations (alles in een tijd) en een één tweetje tussen Stoffie en
krachtpatser Tom bracht deze laatste oog in oog met de Olve doelman die geen
schijn van kans had. 1-0 na 36 minuten en natuurlijk goed voor het vertrouwen.
We gingen door op ons elan en nu was het een één twee tussen David en Jorgen DW
die de verdediging van Olve in verlegenheid bracht maar de bal vloog centimeters
naast. Zo gingen we rusten met een magere 1-0 maar het hadden er gerust wat meer
mogen zijn.
Kort na de pauze klommen de bezoekers uit Edegem op gelijke hoogte. Een
onschuldige bal verraste Hans die meer oog had voor een aanstormende aanvaller
dan voor het zwakke schot en plots stond het 1-1. Pech, maar dat hoort er bij!
We moesten dus opnieuw beginnen maar met de drive en de kameraadschap die in
onze ploeg hoogtij viert, mocht dat geen probleem zijn. Er werd een tandje bij
gestoken en Olve had alle moeite om ons opgelegde tempo te volgen. Zo kwamen we
enkele keren dicht bij een nieuwe voorsprong maar voorlopig lukte het ons niet.
Een mooie combinatie tussen Tom en Robbe belandde op de paal. Een schot van
David werd afgeblokt en een doorgebroken Martijn vond een uitstekende doelman op
zijn weg. Onder impuls van een weer steengoede Gary, bijgestaan door sterke Nils
en een slim spelende Maarten werd er achteraan niets weggegeven tot wanhoop van
de groen-witten. Na 75’ werden de twee Jorgens die serieus wat kilometerkes
hadden afgelegd vervangen door Kenneth VG en Nils S. Zo bouwde Jef op het midden
nog wat meer power in en frisse snelheid vooraan om de klus nu helemaal te
klaren. We bleven drukken en geloofden in onze kansen. Toch moesten we wachten
tot in de 81ste minuut. Robbe ging nog eens aan de haal en werd in de 16m
foutief onderuit gehaald nadat er al eerst een handspel aan vooraf ging. Koele
kikker Martijn plaatste zich achter de bal en schoot laag in de hoek binnen. 2-1
en een meer dan verdiende voorsprong. We hadden Olve op de knieën tot groot
jolijt van Pol Geens die er een toerneeke voor over had. De laatste 10minuten
van de wedstrijd speelden we volwassen uit en wonnen voor het eerst van ons
zwarte beest.
De competitie is nog jong maar toch hebben we ons visitekaartje al afgegeven. We
staan nu alleen 2de achter Familia en gaan onze huid duur verkopen. Volgende
week trekken we naar Riko. De kampioen van vorig jaar! We gaan ze pakken!!
Delle Paul
Na de pauze kregen we eigenlijk eenzelfde spelbeeld als de eerste helft. Twee
ploegen die er vol voor gingen met regelmatig gevaarlijke standjes voor doel
maar steeds waren het de verdedigers die de bovenhand hielden op de aanvallers.
Zo kreeg Martijn opnieuw op voorzet van Gary een mooie gelegenheid om de stand
in evenwicht te brengen maar zijn schot ging over. Het ging bij momenten snel
tot zeer snel. Ook VDP moest diep in zijn reserves om stand te houden. Tot drie
maal toe moesten ze een speler vervangen om het evenwicht te bewaren. Er werd
stevig gebikkeld en Tom was het slachtoffer met geel. Het bleef echter spannend
en na een mooie actie van Nils S kreeg Martijn de kans om gelijk te maken maar
hij kende geen geluk in de afwerking. Zo liep de wedstrijd naar het einde en de
verdiende gelijkmaker kwam er vandaag niet. Spijtig maar zo zullen we zeker ook
wel eens punten pakken die we misschien niet verdienden.
Delle Paul
Het eerste gevaar kwam van de bezoekers maar al snel namen we het initiatief
over en na een snelle inworp van Stoffie en een prima lob van Nils over de
uitlopende doelman tikte een goed gevolgde Martijn binnen en 1-0 na precies 8
minuten. De bezoekers waren even van hun melk en we konden er bijna van
profiteren na een prachtaanval opgezet door Robbe over Gary en Martijn tot bij
Nils die rakelings overschoot. Het noodlot sloeg echter toe aan de overzijde. Na
een geharrewar voor doel had Kenneth VG een slechte reflex in huis en sloeg de
bal met zijn hand uit doel. Rood en penalty waren het gevolg en Oxaco liet de
gelegenheid niet onbenut. Spijtig voor een nochtans goed op dreef zijnde KVG en
natuurlijk ook spijtig voor de match. Maar in nood kent men zijn vrienden en er
werd een tandje bijgestoken om het verlies van Kenneth op te vangen. Mooi om
zien hoe onze jonge gasten week na week groeien en zich nu al een volwaardige
ereklasser mogen noemen. Het is ook prettig om wekelijks van scheidrechters en
begeleiders van de tegenstrevers lovende woorden in ontvangst te mogen nemen.
Schitterend werk dus van onzen trainer! We zien onze Jef gere!! (of heb ik dat
ergens gelezen?). David ging op de solotoer en schakelde minstens 3 man uit. Hij
vergat echter op doel te schieten en legde de bal braafjes achteruit waar
niemand hem verwachtte. Dju toch! Meer durven jong! Veel labeur afgewisseld met
fraai voetbal en regelmatig een kans langs beide zijden maakten er een
behoorlijk kijkstuk van. De eerste helft zat er op en dat we maar met zijn
tienen waren was nauwelijks opgevallen.
Wat we de eerste 20 minuten van de 2de helft op de grasmat brachten was echt
ongezien. Niet minder dan 5 open doelkansen werden er gecreëerd maar telkens
liep het mis. Een uitstekende Oxacodoelman bewees waarom ze zo weinig doelpunten
incasseerden. Pogingen van Nils, 2x Martijn, David en Robbe hadden ons een grote
voorsprong kunnen bezorgen. Het zat ons echt niet mee want met een beetje meer
trefzekerheid en het nodige geluk had de wedstrijd na een uur moeten gespeeld
zijn. Niet te geloven! Maar je weet, en nu val ik misschien in herhaling, maar
als je vergeet te scoren is er die voetbalwijsheid die zegt dat de anderen het
wel zullen doen. En ja….Zo gebeurde. Na een onterecht toegekende vrijschop kwam
de bal voor de voet van de net ingevallen veteraan van Oxaco die er een lel op
gaf van op 30 meter. De bal vloog tegen de binnenkant van de paal en de
bezoekers mochten juichen. Ongrijpbaar en zo onverdiend maar het stond 1-2 met
nog 20’ voor de boeg op het scorebord. Maar van plooien was er echter geen
sprake. Als leeuwen grepen ze naar hun prooi en beukten op de verdediging van de
bezoekers. Die mannen kennen er nochtans wat van en wisten zich uit meerdere
akelige standjes te redden. Een mooi opgezette een twee tussen Robbe en Tom
bracht laatstgenoemde alleen voor doel maar weer was er die fantastische doelman
om onheil te voorkomen. De druk werd steeds opgevoerd en de gelijkmaker moest en
zou er komen. Toch hadden we een strafschop nodig om zover te komen. Martijn
wrong zich nog eens door de verdediging en werd hierbij foutief onderuit
gehaald. Onze topscorer zette zichzelf achter de bal en nu had de doelman geen
verhaal. Een meer dan verdiende treffer die ons slechts 1 punt opbracht. De
afgevaardigde van Oxaco had er geen moeite mee om toe te geven dat ze hier wel
een puntje hadden gestolen. Als dat dan al een troost mag zijn!
Volgende week laten we de competitie even voor wat ze waard is en concentreren
we ons even op de beker. Ook geen makkie want we moeten naar de vrienden van
Driehoek en die staan ongeslagen aan de leiding in eerste afdeling. Hopelijk
komt onze ervaring van ere ons van pas en kunnen we ons vizier beter afstellen
dan vandaag.
Delle Paul
Van het grote Racing Kiel van weleer was er echter weinig te merken. Toen we er
aankwamen was er nog niemand van de thuisploeg(!?)aanwezig. Wanneer we dan
eindelijk iemand vonden en vroegen op welk van de terreinen we moesten spelen,
was het antwoord: op een van die twee pleinen daar …kies maar. Uiteraard kozen
Herman en ik voor het grootste. Met onze snelle spitsen is die keuze natuurlijk
snel gemaakt en later zou blijken dat het de juiste keuze was. Het natte en te
lange gras zorgde wel voor veel glijpartijtjes en de beginfase was eigenlijk een
rommelige bedoening. De eerste kans was voor Kiel maar Kenneth VG bracht redding
op de lijn. We werden wat overrompeld en de thuisploeg forceerde 3 corners op
rij. Maar even later werden ze koud gepakt door Nils S die de hele verdediging
te snel af was. Met de bal aan de voet liep hij meters weg van zijn
rechtstreekse belager en schoof de bal listig naast de uitgekomen doelman. 0-1
na 12 minuten. De thuisploeg nam opnieuw het heft in handen en probeerde onze
verdediging uit zijn stelling te lokken. Een keer waren ze gevaarlijk met een
bal op de paal maar voor het overige konden ze enkel bekoren met veel balbezit.
Onze ploeg speelde vandaag veel uitgekookter, slimmer, directer en vooral veel
sneller. Met een verre inworp van Stoffie was het weer Nils S die supersnel met
de bal aan de haal ging en ditmaal met een sublieme lob zijn tweede goal
scoorde. Het was echter zijn laatste wapenfeit van de dag want in deze fase
bezeerde hij zich en moest vervangen worden. Het werd een dubbele wissel want
ook Jelle kon niet verder met een kwetsuur aan de knie waar hij al weken mee op
de sukkel is. Jorgen DW en Sean werden in de ploeg gebracht. Sean speelde
overigens een dijk van een wedstrijd en kon eindelijk na weken op de bank
bewijzen dat er op hem kan gerekend worden. Na 40 minuten noteren we een verre
uittrap van Hans die via Jorgen en Stoffie bij Martijn belandde en die knalde
nummer 3 tegen het net!! We waren nu goed op weg voor een driepunter en om het
getreuzel van de thuisploeg af te straffen. Nog voor rust werd het 0-4! Eerst
miste Jorgen nog na een knappe actie van Martijn maar de ontzette bal kwam voor
de RECHTER van Robbe en de bal vloog mooi in het hoekje. Wat een weelde, 0-4 bij
de rust!! We speelden zowat de perfecte match, we lieten ze komen, counterden op
het juiste moment en de afwerking was vandaag uitermate fantastisch.
Na de pauze kwamen de Kielenaren met een groene outfit uit de kleedkamer. Zou
hun dat soulaas brengen? Opvallen deden ze zeker want na 5 minuten hadden ze al
twee gele kartons ontvangen. Ze begonnen opnieuw te breien en hadden zowat 65%
balbezit. Soms mooi maar weinig efficiënt. Wij daarentegen lagen nog steeds op
de loer en het was weer Robbe die de eerste kans kreeg maar nu was de doelman
alert. Op de 62’ was er dan toch gevaar maar Hans ranselde de kopbal in corner.
Aan de overkant een prachtige cross van Robbe tot bij Martijn die 5 man aan de
praat hield maar zijn listig schot ging rakelings naast. Ook de Racing had een
zwarte dribbelaar in zijn rangen maar die werd het leven zuur gemaakt door Nils
DG die slim speelde en de goochelaar liet begaan tot aan de 16m om dan telkens
gepast in te grijpen. Ook Tom en David recupereerden veel ballen in het
middenveld en stoorden de nochtans ijverige Kielenaren in hun dribbelkunsten.
Soms revancheerden ze zich nogal opzichtig wat hun in totaal 4 gele kaarten
opleverde. Wij vergaten in de 2de helft om de score nog wat op te drijven want
kansen kregen we genoeg. Vooral Jorgen was niet in zijn dagje en kreeg de bal
maar niet tussen de palen! Na 85’ was het nog steeds 0-4 tot een van onze
verdedigers de bal ongelukkig tegen de arm kreeg en de goed leidende
scheidsrechter Patrick Blommaert de bal terecht op de stip legde. Via penalty
werd het dan ook 1-4 en eigenlijk was dat een verdiende eerredder. De
slotminuten brachten ons nog 2 kansen op maar het scorend vermogen van de eerste
helft hadden we blijkbaar in de kleedkamers vergeten. Het was Kiel dat ons nog
verraste en met een mooi kopbaldoelpunt de eindstand op het bord zette. 2-4.
Al bij al een bevredigend resultaat waar we voor de wedstrijd zeker hadden
willen voor tekenen. Het brengt ons in de stand op een mooie 4de plaats met
inmiddels toch al een derde van de competitie achter de rug. Volgende week
moeten we naar Cantincrode maar onze gekwetstenboeg begint serieus door te
wegen. We hebben nu al 4 vaste kernspelers met langdurige kwetsuren. Maarten en
Jorgen W moeten we al meerdere weken missen en nu komen Nils S en Jelle er ook
nog eens bij. Tom zit zondag dan nog eens een schorsingsdag uit; dat maakt in
totaal 5 man. Begin maar al te puzzelen Jef.
Delle Paul
Vandaag dus weer veel sleutelwerk om een zo sterk mogelijke ploeg op het veld te
brengen. De eerste kans (een grote) was voor ons, maar onze topscorer Martijn
zit zelf ook in een dipje en vergat te scoren. Ook was het moeilijk voetballen
omdat er een stevige wind over het veld blies. Hans moest na 10 minuten een
eerste keer plat om de bezoekers het scoren te beletten. Ossmi, dat enkele
stevige middenvelders in zijn rangen telt, was baas en drukte ons in
verdediging. Toch was de tweede grote kans opnieuw voor ons. Jorgen DW zette
zich door op links en lanceerde Martijn die knap op doel schoot maar de bal via
de vingertoppen van de doelman en de onderkant van de lat terug het veld zag
invliegen. Aan de overzijde moest Jelle na balverlies op het middenveld de
meubelen redden door een zo goed als gemaakt doelpunt juist voor de doellijn weg
te trappen. Er werd stevig gebikkeld maar het oogstrelende voetbal van in het
begin van de competitie kunnen we voorlopig niet meer op de mat brengen. Hier
zullen we waarschijnlijk moeten op wachten tot we terug met onze typeploeg
tussen de lijnen staan. Echter geen verwijt naar onze invallers want van inzet
mogen we zeker niet klagen. Even voor afsluiten van de eerste helft lanceerde
sterke Nils DG nog een raket maar deze ging net over doel zodat we gingen rusten
met een 0-0 stand.
Na de pauze was het vooral Ossmi dat sterk uit de kleedkamers kwam. De mannen
van het groot college namen het initiatief en het werd duidelijk dat we het
moeilijk gingen krijgen. Een slordigheidje in de verdediging zorgde er dan ook
voor dat Ossmi op voorsprong kwam. We konden niet direct een vuist maken en Hans
moest tot driemaal toe op al zijn kunde beroep doen om de spanning in de
wedstrijd te houden. Af en toe kwamen we er toch nog eens uit en op een van die
counters kenden we bijna succes maar David zag zijn subtiel getrapt balletje
voor de lijn gekeerd worden. We deden ons uiterste best maar we moeten toegeven
dat Ossmi vandaag sterker was. De mooiste kansen waren wel voor ons maar de
bezoekers vormden een sterker geheel. Het zag er lang naar uit dat het met de
kleinste score zou zijn maar enkele minuten voor affluiten werd het toch nog 0-2
na een mooie collectieve aanval van Ossmi.
Nog één wedstrijd en de heenronde zit er op. We hebben nu 13 punten en gaan er
vanuit dat we die nog zullen moeten verdubbelen om ons eerste jaar in ere met
succes af te sluiten. Als onze gekwetsten na Nieuwjaar terug op post zijn moet
dat zeker kunnen.
Delle Paul
Oh ja nog even de sleutelmomenten van VDP-Simikos: Al na een tiental minuten
verkijkt de thuisdoelman zich op de snelheid en het kamikazegehalte van Martijn
Swaegers: Martijn kopt lobbend de 0-1 binnen terwijl de doelman zijn vuisten
verkeerdelijk gericht heeft op het arme hoofd van onze spits. Martijn even
groggy maar nadat we hem vertellen dat hij gescoord heeft, beslist hij toch om
door te spelen. Terwijl ik even wat extra liters water ben gaan zoeken voor de
dorstigen in deze warmste aprildag, lukte VDP de gelijkmaker 1-1. Na wat sterke
weekendverhalen tijdens de rust in de cabine (over sommigen hun esbattementen
zou ik al een boekje kunnen schrijven, wie zich aangesproken voelt, kan dat
alsnog vermijden door den delle een Bolleke te trakteren:-) vatten we de tweede
helft ook stevig aan en creëren de mooiste kansen. Een goed opgezette aanval via
Nils S brengt onze Fransooz Jorgen Willems in schietpositie en die knalt via de
paal de 1-2 overwinning op het bord. VDP probeert dan nog via een slotoffensief
een gelijkspel uit de brand te slepen, maar een beetje geluk en enkele knappe
parades van Hans kunnen dat beletten. Tijd voor welverdiende champagne en ne
plateau bier !!
Voor de geschiedenisboeken het team van vandaag : Hans Segers, Gary Maveau,
Maarten Marynissen, Tom de Vos, Sean Van Dijck, Jelle Turneer, Kenneth
Stoffelen, Jorgen Willems, Jurgen Gysen (dit jaar ontdekt), Nils DeGroot, Nils
Segers, Martijn Swaegers, Jorgen De Winter, Robbe Geenrits. Vandaag afwezig maar
dit seizoen effectief spelend meegewerkt aan het behoud in Ere: David De Coninck,
Kenneth Van Gestel, Sven Turneer, Micha DHondt, Tom Vanfraeyenhoven, Vince Van
deVliet, Hans Gilles. Ook dank aan de spelers van den 2 die soms op onze bank
wilden plaatsnemen maar niet in actie kwamen.
Aan iedereen een prettige afkickperiode gewenst, een zonnig verlof met
vriend/vriendin/lief, leuke muziekfestivals en zomerse terrassen, en tot kijk op
de eerste officiële training op dinsdag 27 juli.
Delle Herman.