SENIORS 1

SENIORS 1

1ste%20ploeg.jpg

Sponsor: Scot Reizen, Th. Van Cauwenberghlei 83 2900 Schoten, tel. 03/658.39.05 Bezoek de website

Trainingsdag/uur: dinsdag en donderdag van 20.00u tot 21.30u; veld D, cabine 4
Thuismatchen: zondag om 15.00u (van 1/11 tot 31/1: 14.30u)
Trainer: Benny Driesen en Louis Deryck
Ploegafgevaardigde: Herman Wouters & Paul Aerts
Kern:

Reeks: 1ste Afdeling

Tegenstanders: Berkenrode, Driehoek, Familia, Groenenhoek, Helderhoek, Ik Dien, Kalfort Daghet, Koningshof, Racing Kiel, Sint

Jozef, Vatanspor

Taakverdeling: Kapitein: Marynissen Maarten

Onderkapitein: Kenneth Stoffelen

WEDSTRIJDVERSLAGEN

11/9/11: HELDERHOEK - SIMIKOS 0-7

Na twee vrij ruime zeges voor de Beker van Antwerpen begonnen we aan onze eerste competitiedag. Het weekend was al goed gestart met het trouwfeest van delégué Herman met zijn Critje waar zowat het voltallige bestuur aanwezig was. Voor de spelers die uiteraard zaterdagavond vroeg in hun bedje moesten, had Herman een vat bier en hapjes voorzien in de kantine van onze vrienden van Helderhoek.
Na wat telefoontjes op zaterdagavond van gekwetste spelers na een partijtje zaalvoetbal kon onze nieuwe trainer Benny al direct aan het werk om degelijke vervangers op te trommelen. Sam zijn we waarschijnlijk al een aantal weken kwijt na het breken van een beentje in zijn pols. En Maxim (niet te verwarren met Maarten) heeft problemen in de liesstreek. Hopelijk kunnen ze samen met Jorgen Willems die zich zwaar kwetste aan het hoofd tijdens een oefenmatch snel terug aanpikken.
Dat er op training al hard gewerkt is in kern 1 en 2 bewezen onze jongens van den twee door in de voormiddag met een monsterscore (1-8) te gaan winnen op het veld van VDP. Proficiat mannen,knap!! Onze spelers werden er extra door gemotiveerd en namen van bij de eerste minuut resoluut de wedstrijd in handen. Na 10 minuten openden we dan ook de score via Nils DG die een afgeweerde bal met de borst controleerde en staalhard in het dak van het doel schoot. Waren de spelers van HH aangeslagen of waren het onze jongens die met groot vertrouwen begonnen te spelen? Feit is dat we ze stevig bij de keel grepen en duidelijk onze stempel op het gebeuren opeiste. Een slimme kopbal voorzet van Tom luidde het 2de doelpunt in want Martijn devieerde de bal via de paal achter een grabbelende doelman binnen. Deze dubbele voorsprong bracht nog meer rust en onze middenvelders onder impuls van een uitstekende Stoffie waren heer en meester. Nils (junior) demonstreerde zijn snelheid en werd meerdere malen foutief onderuit gehaald. Op een van de daaruit volgende vrijschoppen zwiepte specialist Robbe van op rechts een voorzet haarfijn in de loop van Stijn die met een korte kopslag het nummer drie tegen de touwen kopte. Ondertussen was onze trainer er al wat geruster in geworden want voor de wedstrijd liep hij er maar gestresst bij. De thuisploeg probeerde wel maar ook onze verdedigers kweten zich goed van hun taak. Hans die met zijn nieuwe keeperstrui nog meer uitstraling had, diende slechts enkele malen in te grijpen. We gingen rusten met een verdiende 0-3 voorsprong.
Benny was tevreden maar wees toch op enkele punten die hij nog beter wilde zien. Jelle was Nils S komen vervangen die uit voorzorg naar de kant was gehaald om een lichte kwetsuur te helen. Het eerste kwartier verliep vrij slordig. HH wou de bakens verzetten maar Simikos was meer dan een maatje te groot. Geleidelijk aan namen we terug het spel in handen en drongen onze wil op. DE assist van de dag kwam van onze doelman!! Een bal gedragen door de wind ging over alles en ook de thuisdoelman heen en Stijn nette de gemakkelijkste van de middag. 0-4 en nu helemaal de boeken toe. Van een echte match was er nu echt geen sprake meer en het werd eigenlijk meer een oefenmatch om onze automatismen nog wat aan te scherpen. Het was wel een faire wedstrijd en daarin was de thuisploeg zeker onze evenknie. Want als je in de eerste competitiewedstrijd al een karton om de oren krijgt is dat niet altijd evident. Ook de scheidsrechter was goed bij de les want na een weer sublieme pas van Stoffie tot bij Stijn gaf hij netjes voordeel wanneer deze foutief werd gestuit door de doelman, wat Jurgen de kans gaf om nummer 5 te scoren. Onze schare trouwe supporters werden vandaag in de watten gelegd en het beetje regen dat naar beneden dwarrelde, werd er met de glimlach bijgenomen. Onze spelers kregen er blijkbaar niet genoeg van en na een diepe cros van Tom was het opnieuw Nils DG die er met een schicht 0-6 van maakte. Eenmaal was de thuisploeg dicht bij de eerredder maar met een kattensprong lag Hans snel beneden in zijn rechterhoek om dit te beletten. Sven Turneer, die in laatste instantie was opgeroepen om Sam te vervangen, kreeg een applausvervanging en ook een hardwerkende Stijn mocht na 80 minuten gaan douchen. De invallers Jordi en Sean vielen vlekkeloos in. In de 82ste minuut zette uitblinker Stoffie de kers op de taart door zich vrij te spelen met enkele kapbewegingen, gevolgd door een grondscherend schot dat mooi in het hoekje belandde. Met een eindstand van 0-7 hebben we al meteen ons visitekaartje afgegeven. Dat vraagt uiteraard om bevestiging, want eerlijk gezegd denk ik niet dat HH een echte waardemeter is van deze 1ste afdeling. Volgende week staat Ik Dien op het programma. Ook een ploeg met een rijk verleden, die probeert van terug in de ereafdeling te geraken. Maar we geloven in onze ploeg, waar er dit seizoen niemand is bijgekomen maar…ook niemand is afgevallen en dat zegt dan weer veel over deze groep. Met onze nieuwe trainer Benny waait er zeker een nieuwe wind in onze club. Het schijnt met de begeleiding van 1 en 2 maar vooral ook met de spelers goed te klikken en dat belooft voor de toekomst.
Delle PaulVoor onze eerste thuismatch van het nieuwe seizoen kregen we Ik dien op bezoek. Deze jonge ploeg won vorige week van Sint jozef en hield toen ook de nul op het scorebord. Na de 0-7 van vorige week waren de verwachtingen hoog gespannen. We namen een goede start en aanvankelijk zag het er naar uit dat we onze tegenstrever opnieuw gingen oppeuzelen. Nils S kreeg de eerste grote kans maar de doelman was alert. Even later klommen we dan toch op voorsprong wanneer Maarten een laterale pas gaf richting Martijn. De bezoekend doelman had een misverstand met één van zijn verdedigers en onze topscorer strafte dat onmiddellijk af en 1-0 na 14 minuten spel. In tegenstelling tot vorige week toen we als maar beter werden na een bevrijdende 1-0 liep het nu toch wat stroever. Ik dien leek een moeilijk te bekampen tegenstrever. Voetbalend stelde het niet veel voor maar fysiek waren deze jonge gasten wel in orde. Ze beliepen alles en stoorden vooral op het middenveld waardoor onze automatismen niet uit de verf kwamen. We noteren wel nog een ruche van zowat 70 meter van onze Robbe die meer verdiende dan enkel maar een hoekschop die niets opleverde. Voorts was het eigenlijk wat rommelig en niet direct een mooi kijkstuk. Zelf misten we wat kleine kansen en aan de overzijde bleef Hans zo goed als werkloos. Verder steriel overwicht en veel balbezit maar weinig doelgevaar. Tot plots Martijn alleen voor doel verscheen maar de bal onvoldoende controleerde en de kans ging de mist in. Zo gingen we rusten met een 1-0 voorsprong.
Benny zei tijdens de rust dat hij de eerste 25 minuten best aardig vond maar dat het voor het overige niet veel soeps was. Hij vroeg dan ook om de tweede helft geconcentreerd aan te vatten. En dat gebeurde want enkele minuten later werd de mooiste aanval van de match in elkaar gebokst. Stoffie speelde mooi Jurgen vrij op links die de bal achteruit speelde tot bij Nils S en snelle Nils nam de keeper tegenvoets en de 2-0 stond op het bord. Schitterend ! Toch was het vuur snel geblust. Te weinig creativiteit om de tegenstrever onder druk te zetten en van onze voetballende intenties kwamen er onvoldoende uit om de kloof verder uit te diepen. Het waren in tegendeel de bezoekers die even de neus aan het venster staken en eerlijkheid gebied ons te zeggen dat we bij een stevige takel van Maarten in de zestien goed weg kwamen. Niet dat we overklast werden maar toch verloren we even de greep op het middenveld. Trainer Benny zag het gebeuren en greep in. We moesten geen doelpunt meer maken maar we mochten er vooral geen tegen krijgen. Daarom besloot hij van tactisch in te grijpen en Nils DG centraal in het midden uit te spelen om met wat meer body weerwerk te bieden. Onze spelmaker Stoffie had zijn werk gedaan en mocht gaan rusten. De ervaring van Sean moest rust brengen in de verdediging. Ook Jordi werd ingebracht voor Stijn (die hard gewerkt had) om de gaten verder dicht te lopen. Een goede zet want het mauve witte offensief werd snel aan banden gelegd. Stilaan werden we terug meester over het gebeuren en onze voorsprong kwam niet meer in gevaar. De nul bleef voor de tweede week op rij op het bord en dat moet ons vertrouwen geven. Vandaag is nog maar eens gebleken dat de sterkte van een ploeg niet alleen de 11 spelers tussen de lijnen zijn maar ook en vooral de bankzitters een grote rol kunnen spelen. Volgende week maken we onze verste verplaatsing naar Puurs waar we Kalfort partij zullen geven. Hopelijk kunnen we ook daar de drie punten pakken want dan zijn de beloofde mosselen van seniorvoorzitter Kris DC aan wal !!
Delle Paul

18/09/11: SIMIKOS - IK DIEN 2-0

Voor onze eerste thuismatch van het nieuwe seizoen kregen we Ik Dien op bezoek. Deze jonge ploeg won vorige week van Sint Jozef en hield toen ook de nul op het scorebord. Na de 0-7 van vorige week waren de verwachtingen hoog gespannen. We namen een goede start en aanvankelijk zag het er naar uit dat we onze tegenstrever opnieuw gingen oppeuzelen. Nils S kreeg de eerste grote kans maar de doelman was alert. Even later klommen we dan toch op voorsprong wanneer Maarten een laterale pas gaf richting Martijn. De bezoekende doelman had een misverstand met één van zijn verdedigers en onze topscorer strafte dat onmiddellijk af en 1-0 na 14 minuten spel. In tegenstelling tot vorige week, toen we als maar beter werden na een bevrijdende 1-0, liep het nu toch wat stroever. Ik Dien leek een moeilijk te bekampen tegenstrever. Voetballend stelde het niet veel voor maar fysiek waren deze jonge gasten wel in orde. Ze beliepen alles en stoorden vooral op het middenveld waardoor onze automatismen niet uit de verf kwamen. We noteren wel nog een ruche van zowat 70 meter van onze Robbe die meer verdiende dan enkel maar een hoekschop die niets opleverde. Voorts was het eigenlijk wat rommelig en niet direct een mooi kijkstuk. Zelf misten we wat kleine kansen en aan de overzijde bleef Hans zo goed als werkloos. Verder steriel overwicht en veel balbezit maar weinig doelgevaar. Tot plots Martijn alleen voor doel verscheen maar de bal onvoldoende controleerde en de kans ging de mist in. Zo gingen we rusten met een 1-0 voorsprong.
Benny zei tijdens de rust dat hij de eerste 25 minuten best aardig vond maar dat het voor het overige niet veel soeps was. Hij vroeg dan ook om de tweede helft geconcentreerd aan te vatten. En dat gebeurde want enkele minuten later werd de mooiste aanval van de match in elkaar gebokst. Stoffie speelde mooi Jurgen vrij op links die de bal achteruit speelde tot bij Nils S en snelle Nils nam de keeper tegenvoets en de 2-0 stond op het bord. Schitterend! Toch was het vuur snel geblust. Te weinig creativiteit om de tegenstrever onder druk te zetten en onze voetballende intenties kwamen er onvoldoende uit om de kloof verder uit te diepen. Het waren in tegendeel de bezoekers die even de neus aan het venster staken en eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat we bij een stevige takle van Maarten in de zestien goed weg kwamen. Niet dat we overklast werden maar toch verloren we even de greep op het middenveld. Trainer Benny zag het gebeuren en greep in. We moesten geen doelpunt meer maken maar we mochten er vooral geen tegen krijgen. Daarom besloot hij van tactisch in te grijpen en Nils DG centraal in het midden uit te spelen om met wat meer body weerwerk te bieden. Onze spelmaker Stoffie had zijn werk gedaan en mocht gaan rusten. De ervaring van Sean moest rust brengen in de verdediging. Ook Jordi werd ingebracht voor Stijn (die hard gewerkt had) om de gaten verder dicht te lopen. Een goede zet want het mauve witte offensief werd snel aan banden gelegd. Stilaan werden we terug meester over het gebeuren en onze voorsprong kwam niet meer in gevaar. De nul bleef voor de tweede week op rij op het bord en dat moet ons vertrouwen geven. Vandaag is nog maar eens gebleken dat de sterkte van een ploeg niet alleen de 11 spelers tussen de lijnen zijn maar ook en vooral de bankzitters een grote rol kunnen spelen. Volgende week maken we onze verste verplaatsing naar Puurs waar we Kalfort partij zullen geven. Hopelijk kunnen we ook daar de drie punten pakken want dan zijn de beloofde mosselen van seniorvoorzitter Kris DC aan wal!!
Delle Paul

25/9/11: KALFORT DAGHET - SIMIKOS 2-2

Na 4 zeges op rij ( twee voor de beker en twee in competitie) leden we vandaag ons eerste puntenverlies. Het zag er nochtans kort na de rust bij een 0-2 voorsprong niet naar uit dat we iets zouden weggeven tegen de veel oudere ploeg van Kalfort. Maar net de ervaring en de uitstekende traptechniek van deze (oude) mannen deed ons de das om.
Het werd een rare match daar in Puurs. Op een zonovergoten maar vrij kleine grasmat hebben we op het laatst nog alles uit onze kast moeten halen om een punt mee naar Schoten te nemen. Het eerste kwartier was zowat de traditionele studieronde waar beide ploegen op zoek gingen naar de zwakke punten van de tegenstrever. Het spel ging goed op en neer maar uitgespeelde kansen zaten er niet direct in. Tot de 15 minuut een prachtaanval werd opgezet via Stoffie over Nils DG tot bij Martijn die een één twee beweging opzette met opnieuw Stoffie en onze goalgetter besloot mooi in de verste hoek en de 0-1 was een feit. Nu was het de beurt aan de thuisploeg om uit hun schelp te komen en dat deden ze ook. Zo kwamen we goed weg wanneer Hans een hoge bal onvoldoende kon wegwerken en Sean tot twee maal toe de bal van de lijn moest halen. Het ging snel want Nils S koos het hazenpad en rolde heel de rechter flank op, zette mooi voor en Martijn zag zijn strak schot rakelings naast vliegen. Opnieuw aan de overkant moest Hans na hoekschop een zo goed als gemaakt doelpunt uit zijn kooi ranselen. Niet direct academisch voetbal maar de opstapeling van kansen langs de beide zijden zorgden ervoor dat de eerste helft snel voorbij was.
Tijdens de rust werd besloten van Robbe die al tegen een geel karton was aangelopen te vervangen door Sam. Nils DG die het ondertussen al gewoon is om regelmatig van plaats te wisselen, schoof van het midden naar links achter en Sam ging het middenveld versterken. Op de 50ste minuut dwingen we een hoekschop af. Deze werd perfect getrapt door kleine Nils op het hoofd van grote Nils die met een krachtige kopslag de thuisdoelman bijna te grazen nam. Hij moest het leer lossen en een goed oplettende Martijn deed wat van een goede spits verwacht wordt: ”Scoren”en 0-2. Je zou dan zeggen, dat geven we niet meer af. Maar dat was buiten de ervaren rotten van Kalfort gerekend. Je mag die mannen geen kans geven, want dan slagen ze toe. Een slechte controle gevolgd door een te korte terugspeelbal werd met buitenkant voet voorbij Hans gedraaid. De aansluitingstreffer was een feit en dat deed ons twijfelen. We kwamen even onder druk en dat was lang geleden. Tom, Sam en Jurgen probeerden het tij te keren maar de scheids zag een fout die er eigenlijk niet was. De bal werd een metertje of twee buiten de baklijn gelegd en dat was een cadeau voor de thuisploeg, want het was opnieuw die oude rot die zich achter de bal plaatste en onhoudbaar via de paal binnenschoot. Op nog geen 5 minuten was onze voorsprong teniet gedaan. Het was nu alle hens aan dek maar geleidelijk aan konden we het evenwicht terug herstellen. Maarten bracht rust in zijn verdediging en we probeerden opnieuw het spel te maken. Kalfort bleef het met de lange pass doen en sloeg het middenveld over. Spannend was het zeker wel maar naar het einde toe bleken beide ploegen zich neer te leggen bij een billijke gelijke stand en bluste het vuur geleidelijk uit.
Al bij al was dit eigenlijk de juiste uitslag. Langs de ene kant is het spijtig dat we een 0-2 voorsprong afgeven maar aan de andere kant moeten we kunnen toegeven dat de thuisploeg een puntje verdiende. In de algemene rangschikking staan we nog steeds bovenaan. Volgende week krijgen we Driehoek op bezoek en ook zij staan samen met ons ongeslagen op kop. Wie blijft er ongeslagen? Supporters … allen op post.
Delle Paul

2/10/11: SIMIKOS - DRIEHOEK 4-3

De afwezigen hadden ongelijk. Inderdaad, want vandaag was er op de Zeurt weer wat te beleven. We hebben onze buren van Driehoek Brasschaat een uur voetballes gegeven. We stonden toen 4-0 voor en als we de helft van onze kansen hadden afgewerkt moesten dat er misschien wel zeven zijn. Maar een match duurt natuurlijk 90 minuten en we waren blij dat de scheidsrechter afloot want ondertussen stond het 4-3!!
Fantastisch najaarsweer en 3 maal Simikos - Driehoek (dames-2de ploeg en fanions) zorgden voor veel volk en sfeer op deze 2de oktoberdag. Beter konden we aan een wedstrijd niet beginnen want na 20 seconden stonden we 1-0 voor. De bezoekers die mochten opgaan, verloren direct de bal aan Stoffie die doorspeelde naar Martijn die op zijn beurt Nils in de diepte stuurde en de jongste Segers liet zijn verdediger ter plaatse en schoot onder de doelman binnen. Dat vinden wij leuk! Dat zou wel eens een Simikos record kunnen zijn. Verstomd en enigszins aangeslagen moesten de roodhemden hun afgesproken tactiek al overboord gooien. Het eerste kwartier legden we een verschroeiend tempo op de mat en Benny stond te glunderen. Na 10 minuten scoorden we nummer twee en dat was een kopie van het eerste. Opnieuw Nils door op rechts en nu schoot hij de bal naast de reddeloze doelman tegen het net. Ook hier kwam de assist van Martijn die sterk een kopduel won. We waren over heel de lijn de betere ploeg. Ons middenveld met een alweer hard wekende Tom en een heersende Stoffie en links en rechts zagen Jurgen en Nils DG niet op een kilometerke. Pas na 15 minuten kon Driehoek een eerste keer echt tegenprikken maar Hans liet zich niet verrassen. De eerste storm was nu even gaan liggen en de bezoekers probeerden voet aan grond te krijgen maar Sean en Maarten lieten geen krimp. Goed halfweg de eerste speelhelft laste de scheidsrechter een verdiende drankpauze in. Na deze tankbeurt knokten we ons opnieuw stevig in de match en hadden we het gebeuren volledig onder controle. Snelle omschakeling en zuivere passes wisselden zich af en onze supporters genoten. Na 39 minuten werd het tijd om onze voorsprong nog wat aan te dikken want na een mooi opgezette aanval via Stoffie en Tom was het weer Martijn die zijn derde assist van de dag verstuurde. Nu was de afwerker van dienst Jurgen die koelbloedig de doelman te grazen nam onder het oog van zijn fiere vader Hugo die stond te blinken langs de lijn. 3-0 kort voor rusten. Diezelfde Hugo moest nu maken dat hij achter den toog stond want de kantine barstte uit zijn voegen.
Benny drukte er op dat die mannen niets meer te verliezen hadden en zeker in het begin van de tweede helft alles op alles zouden zetten. En inderdaad, ze speelden de pressing maar dat liet ons toe om naar hartenlust te counteren. De kansen stapelden zich op. Ongelofelijk hoeveel kansen dat wij op 10 minuten tijd bij elkaar speelden. Iedereen was het er over eens dat we gemakkelijk drie vier doelpunten hadden moeten scoren maar de bal wou er niet in. Toch vond Stoffie het gaatje want hij plaatste een afgeweerde bal netjes en beheerst in de linker benedenhoek. 4-0 en dan zou je toch zeggen “het is binnen”. Maar niets was minder waar. Driehoek begon plots aan een heus inhaalmanoeuvre! Ongelofelijk wat een mentale weerbaarheid deze gasten nog hadden na een 4-0 achterstand. Eerst staken ze een mooie collectieve aanval in elkaar en scoorden een mooi doelpunt. Geen vuiltje aan de lucht want ….wat kon er ons nog gebeuren? Maarten, onze kapitein vocht op het middenveld een duel uit en kreeg prompt een gele kaart te zien. Spijtig genoeg had hij de eerste helft al een geel karton gekregen voor een dom handspel en hij mocht gaan douchen. Dat bleek het kantelmoment want Driehoek rook zijn kans en kende ook het nodige geluk. Eerst werd een bal lullig ontzet op de rug van een aanvaller en verzeilde dom achter een verslagen Hans in doel. Tot overmaat kregen ze enkele minuten later een penalty cadeau en stond het plots 4-3. Dat was wel even schrikken! Benny zag het gevaar en herschikte zijn opstelling. Het duurde wel even voor de rust terug in onze gelederen kwam en Driehoek was dichter bij de 4-4 dan wij bij de 5-3. Hans was echter op zijn hoede en de ervaring van Robbe en Jelle kwam goed van pas. Gelukkig hebben we dan ook nog Stoffie in onze ploeg die zeer balvast is. Ze moesten fouten op hem maken om hem van de bal te zetten en op die manier kunt ge natuurlijk veel tijd winnen.
Hoe een match kan kantelen! Meer dan 70 minuten dik de baas met een riante voorsprong en dan op het einde nog krabben om de meer dan verdiende overwinning thuis te houden. Maar dat maakt het voetbal zo onvoorspelbaar en voor de neutrale supporter genietbaar. Voor de meer betrokken supporters is het echter niet goed voor de wekker en mocht het verlossende eindsignaal van de scheidsrechter gerust enkele minuten eerder gefloten zijn. Maar eind goed al goed en hiermee staan we vandaag alleen aan de leiding. Volgende week volgt er dan opnieuw een topper tegen Groenenhoek. Deze ploeg staat op de tweede plaats op 1 puntje van ons maar met een wedstrijd minder. Hopelijk trekken we weer aan het langste eind maar maken we het iets minder spannend. Dus supporters zondag om 15u00 weer paraat op de Zeurt voor een nieuwe verwenpartij.
Delle Paul

9/10/11: SIMIKOS - GROENENHOEK 0-1

Vorige week stonden we langs de lijn in korte broek te genieten van het Sint Michiels nazomerke, één week later volop herfst. Ook geen drankpauze meer maar overvloedige regen en vrij veel wind. De tegenstrever van vandaag is een oude bekende. Een van de oudste clubs uit ons verbond. Ze werden menig maal verbondskampioen maar zakten af tot in de lagere regionen. Na veel vallen en opstaan zit deze club nu opnieuw in de lift en bouwen met eigen jeugd aan een indrukwekkende heropstanding. We gunnen het hen.
Vandaag dus weer een onvervalste topper met 2 ongeslagen ploegen. Na de traditionele jaarlijkse ploegenfoto’s gingen we met enkele minuten vertraging van start. De eerste vermeldenswaardige actie kwam er van Sam die zich krachtig doorzette langs de zijlijn. Hij schoot op doel en de afgeweerde bal werd door Martijn nipt overgeschoten. De bezoekers die pronkten met het maximum van de punten moesten de eerste 20 minuten de wet van de sterkste ondergaan. We speelden met vertrouwen en aanvankelijk zag het er goed uit. Een bal van Nils S werd met moeite van de lijn gekeerd en een schot van Jurgen ging rakelings naast opnieuw na voorbereidend werk van Sam. Toen sputterde onze motor en kwam Groenenhoek steeds nadrukkelijker in de wedstrijd. Zo moest Hans plat om een kopbal onschadelijk te maken en botste een bal op de paal na een geharrewar bij hoekschop. De beide ploegen waren elkaar waard maar toch waren er teveel gebrekkige combinaties om er een boeiend kijkstuk van te maken. We noteren links en rechts nog wel pogingen om er iets deftig van te maken maar er werd te weinig naar constructieve oplossingen gezocht. Onze centrale middenvelders Tom en Stoffie probeerden wel maar de echte drive die we na een maand competitie toch mogen verwachten kwam er onvoldoende uit. Zo gingen we rusten met een brilscore en kon Benny eigenlijk niet tevreden zijn.
De tweede helft moest dan maar voor beterschap zorgen. Opnieuw schoten we net zoals in de eerste helft stevig uit de startblokken maar ons vizier stond niet op scherp. Eerst hadden we nog wel het meeste balbezit maar naarmate het spel vorderde namen de bezoekers het initiatief over. Gelukkig was er Maarten die een meer dan degelijke prestatie neerzette. Wie in deze partij het eerst zou scoren had veel kans om deze wedstrijd te winnen. Jammer genoeg was het Groenenhoek dat hierin slaagde na een mooi opgezette combinatie afgerond met een zwevende kopstoot. 0-1 na exact 1 uur voetbal. Laat ons eerlijk zijn , dat hadden we niet verwacht. Het was ook de eerste keer dat we dit seizoen op achterstand kwamen en dat waren we niet gewoon. We deden ons best maar je zag aankomen dat het vandaag zo een dag zou worden dat het niet ging lukken. Deels door de goede organisatie van de bezoekers maar ook en vooral door onze slechte afwerking. Na 65’ was er even hoop toen Jurgen sneller was dan de bezoekende doelman maar zijn schot ging via de paal buiten. Als die bal erin gaat zijn we misschien vertrokken maar er zijn nu eenmaal van die dagen!! De wil was er wel maar de uitvoering liet toch wel wat te wensen over. De minuten verstreken en de zenuwen begonnen duidelijk parten te spelen. Benny probeerde met enkele vervangingen het tij te keren maar meer dan steriele druk zat er blijkbaar niet in. Tot we de laatste 10 minuten een echt slotoffensief op gang trokken met enkele serieuze kansen maar dame fortuna stond vandaag niet aan onze kant. De beste man vandaag tussen de lijnen was ongetwijfeld scheidsrechter Leo Van Cleemput die een prima wedstrijd vertolkte (en dat mag ook wel eens gezegd worden). Hiermee is onze eerste nederlaag van deze competitie een feit. Misschien had een gelijkspel een betere weergave geweest maar aan de andere kant moeten we toegeven dat Groenenhoek hier op een volwassen en faire manier is komen voetballen en…..wist te scoren. Volgende week moeten we dat dan maar rechtzetten op het terrein van Berkenrode.
Delle Paul

16/10/11: BERKENRODE - SIMIKOS 6-6

Het werd op Berkenrode doeltjeskermis. Een wedstrijd met een onwaarschijnlijk slot! Iedere aanwezige zal zich deze wedstrijd lang blijven onthouden. Voetbal blijft dus onvoorspelbaar.
We begonnen goed aan de match en schoten stevig uit de startblokken. We namen onmiddellijk het initiatief en creëerden meerdere kansen. Na 5 minuten ging Nils S door op snelheid maar zijn schot werd van de lijn gehaald, de rebound van Jurgen was voor de doelman. Even later een stevig schot van Tom dat opnieuw door de doelman knap gekeerd werd. Na 17 minuten kwam Berkenrode voor het eerst in onze backlijn maar Hans wist raad met de schuiver. Op minuut 20 was Martijn aan het kanon maar zijn poging op hoekschop raakte ook niet over de doellijn. Een doelpunt hing in de lucht en dat kwam er via Sam die op pass van Martijn de bal in de verste hoek schoot. De ene aanval volgde de andere op en de verdedigers van Berkenrode zagen alle kleuren van de regenboog. Slechts sporadisch konden ze tegenprikken maar onze verdediging sloot (voorlopig) als een bus. Toch was het wachten tot de 40ste minuut om onze voorsprong te verdubbelen. Stoffie lanceerde Sam die strak voor doel zette en Martijn knikkerde nummer twee tegen het net. Met nog 5 minuten te gaan in helft één zaten we op rozen (dachten we). Een dikke dekkingsfout bracht de Berkenrode spits alleen voor Hans en de aansluitingstreffer was een feit 1-2. Op slag van rust noteren we een fameuze blunder van de scheids! Een bal die werd buiten getrapt door een thuisspeler vloog via de schouder van de lijnrechter terug het veld op. Iedereen bleef staan en verwachtte een inworp maar de man in het zwart liet gewoon doorspelen. Een lepe Berkenrode aanvaller gebaarde van kromme haas en was ribbedebie. De net ingevallen Jordi kon hem enkel foutief stuiten en de bal lag op de stip. Consternatie alom maar de zwarte artiesten zagen er geen graten in. Zo gingen we rusten bij een 2-2 stand. Tijdens de rust dus voer genoeg om over te praten.
Normaal geen vuiltje aan de lucht want we waren pakken beter en zouden dat in de tweede helft wel rechtzetten. En dat zag er aanvankelijk wel zo naar uit want in de eerste minuut werd het 2-3 via Martijn die mooi in het straatje werd gestuurd door de overal aanwezige Tom. Toch werd het snel 3-3 na een afstandschot dat onhoudbaar binnen vloog. Langs de lijn hoorde men zo al wat gemopper van hoe is het mogelijk dat we zoveel doelpunten tegenkrijgen van zo een staartploeg! (en dat was nog maar een begin). Bij een verre uittrap van Hans was Martijn goed bij de pinken en lobde de bal mooi over de doelman en 3-4. Meteen een hattrick voor onze spits en dat is goed voor het vertrouwen. Nu zaten we op het goede spoor want toen even later Stoffie na vrijschop de bal enig mooi in de rechterbenedenhoek krulde en er 3-5 van maakte leek de buit wel binnen. Het was de tweede keer dat we deze wedstrijd 2 doelpunten voor stonden. Normaal moet je dan uw voorsprong verdedigen en de match rustig uitspelen. Dat zag er goed uit tot in de 85ste minuut. Na serieus geklungel in onze verdediging stond het plots 4-5 en de thuisspelers kregen vleugels. Maarten die een schorsingsdag moest uitzitten werd nu erg gemist om de rust te bewaren en het ging van kwaad naar erger. We kregen geen bal meer ontzet en de Berkenrodenaren, die nochtans tot 10 herleid waren, roken hun kans. Met de nodige dosis geluk en ons paniekerig verdedigingswerk werd het 5-5 na 90 minuten. Onze trouwe supporters die ook nu weer op post waren, konden hun ogen niet geloven toen het 2 minuten later zelfs 6-5 werd! Nooit gezien!! De thuisspelers vierden alsof ze kampioen werden. Wij stonden er verslagen en als aan de grond genageld bij. Hoe moeten we dat gaan uitleggen op het thuisfront? Gelukkig liet de scheidsrechter nog wat doorspelen en kregen we de kans om in een wanhoopspoging alsnog een gelijkspel ui de brand te slepen. Na een onwaarschijnlijke scrimmitch voor het doel van Berkenrode was het verdediger Sean die op de goede plaats stond om de 6-6 (korfbaluitslag) op het bord te zetten. Hiermee werden de debatten gesloten en liepen we onze eerste echte ontgoocheling van het seizoen op. Dit vraagt meer dan een rechtzetting in onze komende matchen.
Delle Paul

23/10/11: SIMIKOS - VATANSPOR 6-0

Voor het eerst in ons (bijna) 40 jarig bestaan moesten we in competitieverband met ons eerste elftal een Turkse ploeg partij geven. Vatanspor! Een aanwinst voor onze afdeling zou ik het niet direct kunnen noemen. Ze hadden welgeteld 3 supporters bij en samen met hun hele ploeg zijn ze niet eens boven in onze kantine geweest, laat staan een consumptie verteerd. De voor hen belegde broodjes hebben onze supporters in dank aanvaard. Geef mij dan maar ploegen zoals Seja, Groenendaal of Olse die de moraal van ons verbond wel snappen.
Wat de wedstrijd betreft was het eigenlijk een walk-over. We grepen deze brave gasten onmiddellijk bij de keel om ze eigenlijk niet meer los te laten. In minuut 1 een schot van Stoffie net naast. In minuut 5 trof Jurgen de lat en werd de rebound door Nils overgeschoten. Even later opnieuw een schot van Jurgen op de lat en na voorzet van Martijn was het weer Jurgen maar nu stond de doelman in de weg. Het was een lawine van aanvallen maar de openingstreffer liet te lang op zich wachten. Ongerust moesten we ons echter niet maken want die turken slaagden er niet in iets degelijk in elkaar te steken. Balvaardig waren ze wel en in de zaal zou dat misschien wel iets voorstellen maar ik denk niet dat ze met deze ploeg veel potten zullen breken in 1ste afdeling. Hans moest zijn eerste bal pakken in de 32ste minuut. Ondertussen was Jelle die last had van een pijnlijke knie al vervangen door Willem. Jorgen speelde en scoorde 's morgens met de tweede ploeg en deed dat bij ons nog eens over. Na pass van Stoffie vertrok hij als een hazewind en schoot de bal in de verste hoek binnen. We zijn blij dat hij na zijn vrij zware kwetsuur terug paraat is want we hebben hem zeker gemist. Jorgen op rechts en Jurgen links met vooraan dan Nilske en Martijn vormen zeker de productiefste en snelste voorlijn van het verbond. Met een gemiddelde van 4 doelpunten per match kunnen we inderdaad serieuze papieren voorleggen. Als we het nu achteraan nog wat beter kunnen afsluiten ziet het er nog niet zo slecht uit. Een schot van Nils werd net voor de lijn gekeerd en een knal van Tijne trof de paal. Het was wachten tot de 44ste minuut om de score op te drijven. Jordi stuurde Sam in de diepte en zijn strakke voorzet werd door Jurgen in een tijd binnen gestampt. Zo konden we met een gerust gemoed gaan rusten.
Vatanspor kwam goed uit de kleedkamer en verraste met een mooie aanval. Hans, die nauwelijks werk kreeg, was zo verbaasd dat hij zich bijna liet verrassen, maar Maarten kon de bal nog net in hoekschop werken. Even later schoten ze net over, maar dat was hun laatste wapenfeit. We namen terug over en Nils zag na voorbereidend werk van Sam zijn schot door de doelman gekeerd. Na exact een uur spel glipte Stoffie door de mazen van de bezoekende verdediging, hield de bal netjes onder controle en trapte koel nummer 3 tegen het net. Nog geen 5 minuten later spurtte Jurgen (die een prima wedstrijd speelde) alles en iedereen voorbij, trok de bal voor doel en Stoffie scoorde nu met een VLIEGENDE kopstoot. Ne prachtgoal en inmiddels 4-0. Het bobijntje van de turken was nu helemaal af. Wel mag gezegd worden dat deze ploeg uiterst sportief bleef, maar dan enkel tussen de lijnen. Meteen het sein aan Benny om zijn reserves aan te spreken. Benny, die indien mogelijk altijd zijn bank zal gebruiken, bracht wat vers bloed tussen de lijnen. Zo mocht bv. Glenn De Clippeleir (zoon van onze allergeliefde klein Pauleke) zijn debuut maken als doelman ter vervanging van Hans. Hans zei dat hij de nul moest houden, wat hij dan ook deed. Veel werk kreeg hij niet, maar éénmaal zat hij er toch goed tussen. In de 75ste minuut knalde Nils nog eens op de paal maar een goed gevolgde Martijn duwt de terugkaatser binnen en 5-0. Twee minuten later schoot Nils nog eens op de paal en dat is dan vandaag de 6de maal dat we het doelkader raakten. Het had dus gerust een monsterscore kunnen zijn maar hopelijk vliegen ze volgende week wel binnen. Op de 86ste minuut rolde Willem de hele Turkse ploeg nog een laatste keer op en gaf Nils de mogelijkheid om toch zijn doelpuntje te scoren hetgeen hij dubbel en dik verdiende. Na een derde van de competitie staan we op een mooie 4de plaats op 2 punten van nieuwe leider Familia en hebben we dus alles nog in eigen handen. Niets moet maar alles mag. We zien wel. Volgende week moeten we naar het sterke Bacwalde om er te proberen verder te bekeren. Het zal alvast geen simpele opgave zijn, maar als we spelen als vandaag zullen we er geen slecht figuur slaan.
Delle Paul

6/11/11: RAC. KIEL - SIMIKOS 3-1
Ter nagedachtenis van onze plots overleden penningmeester en trouwe supporter Paul Verhoeven startten we met één minuut stilte. Jurgen had voor iedere speler een rouwband voorzien en het was even muisstil in de kleedkamer.
Na renovatiewerken in het Kielpark diende Racing enkele jaren uit te wijken naar de Wilrijkse pleinen maar sinds enkele weken spelen ze terug op hun vaste en vertrouwde stek. Het terrein is vele meters smaller geworden en dat is voor onze snelle jongens geen verbetering. Toch begonnen we niet onaardig aan deze wedstrijd en de eerste echte kansen waren voor ons. Onze gelegenheidsspits Jimmy zag zijn stevig schot geweerd door de doelman, Jurgen schoot net over en een vrijschop van Stoffie verdiende beter. Na 10 minuten noteren we een prachtactie van Martijn gevolgd door een schicht van Nils DG maar de alerte doelman was alweer bij de les. In de 11de minuut moet Hans voor het eerst ingrijpen na een knappe poging van één van de vier zwarte kielenaars. Er werd langs beide zijden aardig wat in elkaar geknutseld en er dreigde steeds gevaar. Halfweg de eerste helft kon Jimmy zich kranig door de rood-zwarte defensie werken en Martijn in stelling brengen maar diens schot ging millimeters naast. Aan de overzijde moest Maarten een bal van de lijn halen en de rebound vloog naast. Na een schuiver in onze verdediging kwam een kielenaar alleen voor Hans maar die verkleinde vakkundig zijn doel en verijdelde een doelpunt. Enkele minuten later komen we goed weg wanneer Sean een speler langs achter tackelt in de backlijn maar de scheids zag er geen graten in. De laatste actie van een goede eerste helft kwam op het conto van Jurgen maar het mocht niet zijn en we gingen rusten met een billijke brilscore.
De tweede helft vangen we aan zonder wijzigingen. Opnieuw is de eerste kans voor ons maar Martijn ziet zijn schot geweerd door de thuisdoelman. De daarop volgende hoekschop werd over gekopt. De vijf vervangingen die Benny noodgedwongen moest doorvoeren (Max en Jorgen hadden maandag examens en drie gekwetsten Tom, Robbe en Nils S) begonnen hun tol te eisen. Niet dat onze invallers hun best niet deden, maar de automatismen en de snelle omschakeling waar we al maanden op trainen kwamen er minder uit. Na exact een uur voetballen komen we nogal goedkoop op achterstand. Een vrijschop werd onvoldoende weggewerkt en de 1-0 was een feit. Nog geen minuut later heeft Jurgen de gelijkmaker aan de voet maar zijn schot werd afgeweerd en zijn 2de poging zeilde net naast de verste paal buiten. Gedreven door hun voorsprong werden de racingers sterker en met enkele vlotte balcirculaties werd onze verdediging meermaals uit verband gespeeld. Ze kwamen met meer volk in ons strafschopgebied en een misverstand in onze verdediging luidde het tweede doelpunt in en dan weet je dat het zeer moeilijk wordt om nog iets te rapen. We speelden nu 65 minuten en Benny wilde het tij keren met enkele vervangingen. David, Ken en even later Vince kwamen in de plaats van Jordi, Sam en een verdienstelijke Jimmy. We kwamen terug wat in de match en Nils knalde hard naar doel maar de aansluitingstreffer kwam er niet. We konden zelfs het evenwicht even herstellen en gingen op zoek naar een doelpunt. Jurgen werkte hard en David zorgde voor meer druk. Toch was het opnieuw de thuisploeg die een derde doelpunt wist te scoren en dat was natuurlijk de dooddoener. Kiel was nu zegezeker en trok zich terug. Dat gaf ons de kans om nog een mooie eerredder te scoren via Stoffie na mooi samenspel met Martijn. Het werd dus een 3-1 eindstand en meteen onze tweede nederlaag van het seizoen. Zo zakken we terug naar een vijfde plaats maar mogen zeker het vertrouwen niet verliezen en moeten we de kalmte bewaren. Volgende week wacht ons de grote derby thuis tegen onze vrienden van Koningshof. Hopelijk kunnen we dan weer aanspraak maken op een klinkende overwinning en bewijzen dat we ‘de ploeg van Schoten’ te zijn.
Delle Paul

13/11/11: SIMIKOS - KONINGSHOF 2-1
Eindelijk nog eens een echte derby. Tom De Vos, die deze week met succes werd geopereerd aan de kruisbanden van zijn knie, was paraat om zijn ploeggenoten aan te moedigen. Delle Herman vertoeft in het zonnige Cuba maar voor de rest kon Benny op iedereen rekenen om onze buren van Koningshof partij te geven.
We wisten dat we vandaag tegen een erg gemotiveerde tegenstander moesten spelen. De relatie met onze buren is al jaren opperbest, zowel op als naast het terrein, maar toch wordt er geknokt voor de eer van beste ploeg van Schoten. Beide ploegen streden voor wat ze waard waren en dat op een bijzonder faire manier, met dank aan een alweer goede scheidsrechter die de derbysfeer perfect aanvoelde. Koningshof met hunnen ouden Hollander (van de burgerie) maar met ook veel jong talent, nam de beste start. Ze verrasten ons en kwamen na 10 minuten verdiend op voorsprong. Een hoekschop werd mooi gecontroleerd en in de draai binnengetrapt. Eigenlijk te simpel, want we hebben wel een jonge ploeg maar we spelen nu toch al lang genoeg samen om stilstaande fases beter op te vangen. Meteen werden we wakker geschut en onder impuls van onze spelmaker Stoffie herstelden we het evenwicht. We verhoogden de druk en Koningshof trok zich even terug, maar wist wel raad met onze snelle mannen. Jurgen en Nils S trokken inderdaad regelmatig ten aanval maar voorlopig zonder resultaat. Een schoonheidsprijs was voor deze wedstrijd niet weggelegd maar inzet en power vierden hoogtij. Het werd vooral een strijd op het middenveld maar echt uitgespeelde kansen waren schaars. Tot in de 38ste minuut Nils S de hele linkerflank oprolde, alles en iedereen voorbij spurtte en beheerst naast de doelman binnenschoot. Spijtig genoeg was dat zijn laatste wapenfeit van de middag want bij deze fase blesseerde hij zich en herviel van een net herstelde spierblessure. Koningshof was even aangeslagen en dat resulteerde in nog twee grote kansen, maar Stoffie na samenspel met Martijn en even later Jurgen op voorzet van Sam, misten op een haar de dubbele voorsprong. Zo gingen we de rust in met een billijke gelijke stand.
Benny prees de inzet maar hamerde op betere balcontroles. Teveel verloren ballen op het middenveld brachten ons soms tegen een overmacht en de kwikzilveren jonge voorspelers van Koningshof lagen op de loer. Robbe die na weken inactiviteit zich bij de tweede ploeg had warmgelopen, nam terug plaats op zijn vertrouwde linksachterpositie en dat bracht duidelijk een meerwaarde. Na 50 minuten legden we de mooiste aanval van de match op de mat. Kapitein Maarten rukte op, schoof door naar Sam die op zijn beurt Martijn aan het werk zette en die lanceerde snelle Jurgen. Eens onze pocket middenvelder gelanceerd is, moet je ne snelle zijn om hem nog te pakken. Hij kwam dus alleen voor de doelman en deze was kansloos tegen zijn prachtig schot, waarna kleine Jurgen bedolven werd onder een hoop geelhemden. De 2-1 voorsprong was verdiend en goed voor de wedstrijd, want nu moest Koningshof aan de bak en dat geeft mogelijkheden op de counter. De eerstvolgende kans liet niet lang op zich wachten en er was een knappe redding nodig van de KH doelman om Martijn van zijn doelpunt te houden. Maar twee minuten later komen we echt goed weg wanneer een misverstand tussen Jelle en Hans resulteerde in een terugkaatsende bal die rakelings naast de paal buiten rolde. De spanning was te snijden want Koninghof liet zich zeker niet onbetuigd en ging er vol tegenaan. Gelukkig hebben we daar vanachter Sean centraal in onze verdediging en dat is de ideale man in zulke wedstrijden. Hij blijft altijd kalm, heeft een perfecte timing en men kan hem zelden op een foutje betrappen. Koninghof voerde de druk opnieuw op en de gelijkmaker hing meermaals in de lucht, maar dankzij de nodige ervaring en ook mede door een portie geluk, bleef de score ongewijzigd. Wij van onze kant hanteerden nu volop het wapen van de counter. Robbe trok op de solotoer, speelde de bal via Sam tot bij Stoffie en diens schot werd door de uitstekende bezoekende doelman uit zijn doel gerammeld. De laatste 10 minuten van de wedstrijd waren hectisch en een echte triller. Het ging nu snel op en neer en de beide doelmannen konden zich onderscheiden. In de 82ste minuut een mooie aanval van spits Martijn tot bij Jurgen en zijn knal scheerde de lat. Eén minuut later moest Hans alles uit zijn kast halen om onze buren het scoren te beletten. De laatste kans was voor Martijn, na voorbereidend werk van de ingevallen David; maar ook nu was het de doelman die aan het langste eind trok. De spanning viel pas weg wanneer de scheidsrechter na 93 minuten een einde maakte aan een sfeervolle en spannende wedstrijd. Het spelpeil was niet direct groots te noemen maar typisch een echte derby met emoties en wilskracht en een gemoedelijke sfeer wat beide clubs siert. Den derde time was veruit de langste want er werd tot in de late uurtjes verbroederd, gezongen en vooral veel gedronken. Schitterend!! Volgende week spelen we op en tegen leider Familia. Als we nog een rol van betekenis willen spelen zouden we daar best iets rapen. Dus supporters allen op post.
Delle Paul

20/11/11: FAMILIA - SIMIKOS 0-0

We speelden vandaag misschien wel onze beste wedstrijd van het seizoen. Autoritair leider Familia boekte 7 overwinningen op rij met een indrukwekkend doelpuntensaldo van 28 voor en 3 tegen. We zakten af naar Borsbeek met de volle overtuiging om ons vel duur te verkopen. Het werd 0-0 maar alle aanwezigen hebben zich geen seconde verveeld. Er waren 2 uitstekende en quasi onklopbare doelmannen nodig om deze wedstrijd scoreloos te laten eindigen. Een najaarszonnetje, mooie grasmat en een sterk scheidsrechterstrio en twee gemotiveerde ploegen; kortom alle ingrediënten waren aanwezig om er een knappe pot voetbal van te maken. Het werd een lange studieronde met twee ploegen die vanaf de eerste minuut zin hadden om echt te voetballen. Aanvankelijk was er veel middenveldspel en het duurde tot de 18’ voor onze doelman Hans echt aan het werk werd gezet. Onze eerste kans is voor Jurgen maar na een geharrewar ziet hij zijn bal net naast gaan. Sean is de pechvogel van de dag want na eerst een kwetsuur aan de hals moet hij even later opnieuw opgelapt worden na een trap op de achillespees. Het spelpeil ging crescendo want beide ploegen trokken nu alle registers open en de ene aanval volgde de andere op. Een mooie combinatie over heel wat stations kwam bij de vrijstaande Stoffie terecht die zijn schot met een prachtige reflex zag gered worden door de thuisgoalie. Nog in dezelfde minuut was de thuisploeg dicht bij een doelpunt maar ook onze doelman stond pal. Nu was het de beurt aan Robbe om zich te onderscheiden, hij zag zijn pegel stranden op de vuisten van de in het mauve (ba) geklede doelman. De supporters van beide ploegen zagen echt een match op niveau met veel doelgevaar en prachtig keeperswerk. De laatste kans van de eerste helft was voor onze spits Martijn maar de doelman lag weer in de weg. Zo gingen we rusten bij een billijke gelijke stand van 0-0 maar het had hier al gemakkelijk 2-2 of 3-3 kunnen staan.
Benny feliciteerde zijn ploeg voor het geleverde werk en prees de inzet en aanvalslust. De enkele tekortkomingen die hij had gezien werden deskundig op het bord uitgelegd. De tweede helft werd dan ook met volle overgave aangevat. Onze eerste aanval was meteen gevaarlijk maar Jurgen zag zijn strakke voorzet net niet afgewerkt door Jorgen die pardoes op de keeper besloot. We grepen onze tegenstrever bij de keel en hadden zeker de eerste tien minuten van de tweede helft het verschil moeten maken. De drive en de kansen waren zeker aanwezig maar de afwerking had zeker beter gekund. Sam en Martijn gingen hun kans maar ook zij kregen de bal niet over de doellijn. Familia van zijn kant, met enkele fijn besnaarde technische spelers, wist zich steeds vaardig en vooral voetballend te herstellen en ook zij kwamen aan meerdere kansen. Hans had vandaag weer zo een van zijn begenadigde dagen en demonstreerde zijn klasse. Dat beetje geluk krijg je er dan wel extra bij want die bal die niet te pakken was, werd dan wel door een verdediger van de lijn gehaald of ging juist naast. Sam kende vandaag ook een van zijn betere dagen en zijn belager moest dikwijls aan de noodrem trekken, wat hem terecht geel opleverde. Diezelfde speler kende geluk dat een perfect leidende scheidsrechter Rudi Schwartz floot in de geest van de wedstrijd en hem alzo de kans gaf de wedstrijd uit te spelen. De spanning was te snijden en geen van beide ploegen verdiende eigenlijk de nederlaag. Maar van terugtrekken was er geen sprake en de wedstrijd bleef boeiend. Na een nieuwe fout op Sam dropte Robbe de bal perfect in de rechthoek maar onze mee opgerukte kapitein Maarten zag zijn kopbal net naast de verkeerde kant van de paal verdwijnen. Max, die was ingevallen voor een gekwetste Jelle, gaf zijn visitekaartje af met enkele geslaagde tussenkomsten en solliciteert voor een basisplaats. De overwinning en de nederlaag lagen vandaag kort bij elkaar. De ene minuut was het bibberen, de andere hopen dat er eens een bal voor ons goed zou vallen. In de slotminuut moest Hans nog vol aan de bak maar met brio klaarde hij de klus en zo bleven de beide doelmannen vandaag ongeslagen met een juiste puntendeling als gevolg. Na de wedstrijd kregen we van de thuisploeg felicitaties en vonden ze ons samen met Ik Dien een van de betere ploegen van de reeks. Niks moet en alles mag. Een beetje meer regelmaat zou ons zeker een beter klassement opleveren, maar we maken nog steeds progressie en onzen Benny is goed bezig om er iets moois van te maken. Nu staan we voor een dubbele confrontatie met Sint Jozef en dat is waarschijnlijk andere koek want die spelen een ander soort voetbal dan de fiere leider van vandaag. Volgende week dus afspraak aan de Zeurt om 14u30!
Delle Paul

27/11/11: SIMIKOS - SINT JOZEF 3-0
Een zoveelste zondagnamiddag op De Zeurt, de opkomst spijtig genoeg aan de lage kant, zat het weer hier voor iets tussen of waren het de veldrijders die menig supporter aan hun TV kluisterden, wie zal het zeggen?
De eerste helft werd geen spektakelstuk maar we hielden onze tegenstander makkelijk van ons eigen doel af en dwongen zelf een aantal mooie kansen af. Toen de scheidsrechter zijn laatste fluitsignaal van de eerste helft blies, had Jorgen ondertussen wel een voorzet van Robbe mooi met het hoofd in doel gedevieerd, 1-0 was dan ook de verdiende ruststand.
Gelukkig is voor onze trainer de 0 enkel heilig bij zijn frisdrank en zo konden we in de 2de helft rustig verder aanvallen tegen een tegenstander die vandaag zeker geen wereldpartij speelde. Robbe begaf zich nog eens naar de lijn en zette mooi voor, waarop Max kon afwerken. Ook Jurgen ging de lijn nog eens af en dwong zijn tegenstander tot een owngoal en zo had onze linkerflank zijn deugdelijkheid nogmaals bewezen. Maar met een 3-0 uitslag is het duidelijk dat eigenlijk de hele ploeg een pluim verdiende.
Tenslotte bedank ik graag nog de sfeermakers op het terras van “den 2” die duidelijk nog in de feeststemming waren na hun doelpuntenfestijn, merci mannen! Ook nog een bedankje aan de ijverig revaliderende Tom die, als druk werkende mens, toch nog even tijd had gevonden om zijn geliefde ploegmakkers enthousiast te komen aanmoedigen.
Uw lokale reporter ter plaatse.
Nils,

03/12/11: SINT JOZEF - SIMIKOS 0-5

Sabine had al een tijdje een weersverandering aangekondigd en die hebben we gekregen. We zijn al een tijdje verwend met mooie groene grasvelden maar nu was dat wel wat anders. Na de lange droogte zijn we nu blijkbaar begonnen aan een kletsnat eindejaar. Dat we nu juist naar Sint–Jozef moesten was zuiver toeval al was het een stunt van de kalendermaker die de heen- en terugmatch vlak na elkaar liet plaatsvinden. In ieder geval konden de gevraagde langere noppen nog eens aan de bak al schijnen er weinig die nog te bezitten. Het was dus van de eerste minuut schuiven, vallen en opstaan. De eerste knappe actie was er een van Martijn en dat zou niet zijn laatste zijn. Tot tweemaal toe schotelde hij Jorgen een prima kans voor de voeten maar meer dan een hoekschop leverde dat niet op. Het is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan want het plein werd er niet beter op. Meerdere kansen werden gecreëerd maar afwerken was er voorlopig nog niet bij al dient er eerlijk gezegd dat de thuisdoelman zich daarbij onderscheidde. Het was wachten tot de 33ste minuut om dan toch op voorsprong te klimmen. Robbe (weer hij) trapte een vrijschop mooi voor doel en Sam zette er gepast zijn voet tegen en de 0-1 was eindelijk een feit. De thuisploeg had enkel nog maar aan verdedigen gedacht zodat Hans vandaag een van zijn rustigste zondag namiddagen kende. Sam en Jorgen kwamen voor rust nog dicht bij een tweede treffer maar de bal wou er voorlopig niet in.
Benny die de gewoonte heeft van tijdens de rust wat bij te sturen legde er vooral de nadruk op dat we ons beter moesten concentreren bij de afwerking. Er werd goed gevoetbald en er waren voldoende mogelijkheden maar de efficiëntie ontbrak en dat moest beter. Dat was in geen dovemansoren terecht gekomen want de eerste 20 minuten van de tweede helft speelden we indrukwekkend. Het begon met een goed schot van Max dat knap onschadelijk werd gemaakt door de Jefkes doelman. Even later werd er een aanval opgezet via Stoffie tot bij Sam die Jorgen in het rechter straatje stuurde. Snelle Willem speelde de bal perfect achterwaarts en jawel daar was hij …Martijn schoof de bal op een heerlijke manier al glijdend voorbij de doelman en 0-2! Benny glunderde want dat was nu juist iets dat ze deze week op training hadden ingestudeerd. Een mooier Sint Niklaas geschenk kon hij niet krijgen want hij was er zichtbaar intens gelukkig mee. Jelle die intussen de aan de rug geblesseerde Robbe was komen vervangen, voelde zich herboren en speelde als vanouds. De druk werd nog opgevoerd en onze spelers waren er blijkbaar op gebrand om dat geschenk nog groter te maken want de thuisploeg werd nu van het kastje naar de muur gespeeld. Na een verre inworp van Jelle ging Max opnieuw zijn kans maar net over. In de 62ste minuut kwam de thuisploeg aan hun enige kans van de wedstrijd maar de spits was zo verbouwereerd dat hij de wenkende kans ver naast schoot. Voor de rest van de match sloten onze verdedigers alles netjes af en hielden voor de derde week op rij de nul!! (Goe bezig mannen) Na het uitvallen van Robbe was het nu aan Nils DG om de vrijschoppen voor doel te zwiepen. Ook hij deed dat in de perfectie en opnieuw was daar onze topscorer om de nummer drie binnen te tikken. Geen twee zonder drie moet Martijn gedacht hebben want wanneer hij mooi diep werd gestuurd door Jelle prikte hij nummer vier en zijn derde tegen de touwen. Ook hij was in zijn nopjes want dat was al even geleden en wat kan een echte spits nu gelukkiger maken dan te scoren? Ondertussen heeft hij er toch weeral een stuk of elf in het mandje gelegd! Ook Jorgen pikte nog zijn goaltje mee na mooi samenspel met Max en nu een assist van Martijn wat de stand op 0-5 bracht. Langs de lijn waren onze overige 3 reservespelers al een tijdje aan het opwarmen. Glenn ging de werkloze Hans vervangen terwijl Ken en Vince onze twee spitsen een applausvervanging gunden. Onze nieuwe voorspelers wisten de supporters te behagen want met snel en vinnig werk kwamen ze beiden nog dicht bij een doelpunt maar dat tikkeltje geluk ontbrak. Toch chapeau voor die gasten die eerst al een match met onze tweede ploeg hadden gespeeld in Wilrijk en dan nog de moed hadden om op de bank te komen zitten. Ge moet het toch maar doen!
Er resten ons nu nog 2 matchen voor de winterstop. Het onwaarschijnlijke Berkenrode met een doelpuntensaldo van 42 voor en 41 tegen en Groenenhoek die ons thuis 3 punten kwamen afnemen. Dat maakt dat we tegen deze twee ploegen maar een 1 op 6 haalden en dat gaan we nu rechtzetten. Het is nu duidelijk dat er 4 ploegen vechten voor 2 plaatsen om naar ere door te stoten. De regelmaat zal hier zeker van belang zijn.
Van de gekwetstenboeg kregen we vrij positief nieuws. Nils Segers zal deze week waarschijnlijk de trainingen kunnen hervatten en Tom De Vos ligt blijkbaar voor op zijn schema en zou mogelijk al in februari terug kunnen aansluiten bij de groep zodat hij mogelijk nog dit seizoen in actie komt.
Voor de gelegenheid vermeld ik de namen van de spelers die halverwege de competitie Sint Jozef met 0-5 gingen verslaan. Hans Segers (74’ Glenn De Clippeleir) - Nils De Groot - Maarten Marijnissen - Sean Van Dyck – Robbe Geenrits (47’ Jelle Turneer) – Sam Van Fraeyenhoven – Kenneth Stoffelen – Maxim Vermeerbergen – Jurgen Gysen – Martijn Swaegers ( 78’ Ken Van Fraeyenhoven) – Jorgen Willems (78’ Vince Van De Vliet).
Delle Paul

11/12/11: SIMIKOS - BERKENRODE 5-0

Als men de rangschikking bekijkt weet je dat onze tegenstrever van vandaag Berkenrode een wispelturige ploeg is. We konden dus maar beter op onze hoede zijn en er van de eerste minuut staan. De ploegafgevaardigde van Berkenrode wist ons te vertellen dat ze geplaagd zitten met meerdere kwetsuren en ze een noodploeg hadden opgesteld. Toch waren het de bezoekers die de aanvangsminuten voor hun rekening namen. De oudere rakkers die voor de gelegenheid nog eens waren opgevist vertrokken met volle overgave. Hun offensieve intenties werden echter snel in de kiem gesmoord door onze sterke verdediging die onder leiding van kapitein Maarten voor de vierde keer op rij de nul wilden behouden. Na een 10-tal minuten luwde de bezoekende storm en kwamen wij stilaan in ons gewone doen. We namen het spelletje over om het eigenlijk heel de wedstrijd niet meer af te geven. Na 5 minuten is er knap samenspel tussen Stoffie en Martijn die Jurgen bediende maar zijn schot strandde op de deklat. Even later demonstreerde Stoffie zijn traptechniek op vrijschop maar de bezoekende doelman redde fraai. We spelen al enkele weken met praktisch hetzelfde elftal en dat begint zijn vruchten af te werpen. De automatismen en de ingestudeerde nummertjes komen meer en meer tot uiting en dit tot groot jolijt van trainer Benny die daar alleen maar tevreden mee kan zijn. Na exact 20 minuten klommen we op voorsprong. Robbe, die na wat zoekwerk nu toch beseft dat de linksachter positie zijn beste stek is, eiste bij de twee eerste doelpunten een hoofdrol op. Tot tweemaal toe etaleerde hij zijn snelheid door heel de linkerflank op te rollen en dan de perfecte voorzet te trappen. En ook niet toevallig was daar twee keer Martijn om te scoren. Onze spits groeit terug naar zijn topvorm van twee jaar geleden en begint opnieuw te scoren met de ogen dicht. Inderdaad, het vertrouwen in deze ploeg stijgt. Dit is voor een groot deel te wijten aan de kameraadschap en de gezonde sfeer die deze groep uitstraalt. Van oogstrelend voetbal was er vandaag niet direct sprake (daar moet je een sterkere tegenstrever voor treffen) maar de wil en de drive om te winnen was zeker aanwezig. Hans moest de eerste helft slechts 1 maal gepast ingrijpen en deed dat met verve. De Berkenrode doelman had aardig wat meer werk met schoten van Jorgen en Sam en zag een schot van Nils DG net naast vliegen. Het derde doelpunt kwam op naam van Sam die de laatste weken ook nadrukkelijker aanwezig is en meer dan zijn steentje bijdraagt. Op voorzet van Jorgen scoorde hij via een bezoekend been en nog voor rust zaten we op rozen. Toch moesten we alert blijven want de bezoekers gaven zich nog niet gewonnen en Sean was gelukkig bij de pinken en bracht redding op een snelle counter. We gingen dus met een riante 3-0 voorsprong de rust in.
Het wekelijkse trainerspraatje van vandaag ging over het nog beter met elkaar te communiceren. Er gebeuren nog teveel misverstanden omdat we te weinig verbaal aanwezig zijn en dat moet beter. Zo wordt er wekelijks aan deze ploeg tot in de details geschaafd en alle kleine foutjes er uit gehaald. Opnieuw waren de eerste aanvalgolven van de tweede helft voor de bezoekers en dat resulteerde in drie hoekschoppen na elkaar met toch wat dreigend gevaar. Maar net als tijdens de eerste speelhelft was het van korte duur. Ons sterk middenveld vond dat het genoeg was en stak een tandje bij. Nils DG draaide een vrijschop richting penaltypunt waar Stoffie verlengde en Martijn met een sublieme achterwaartse kopbal de 4-0 optekende. Nog geen minuut later werd het zelfs 5-0 na een verre inworp van Sam tot bij Martijn die hiermee zijn doelpunten totaal op 15 bracht. Benny vond het voldoende en wisselde vier basisspelers door onze reservebank. Deze vier hadden al allen een volledige wedstrijd in de benen maar mochten nog even mee genieten van deze verdiende overwinning. Jelle, Ken, Vince en Nigel kwamen in de plaats van Sean, Jurgen, Sam en Hans. De wedstrijd was zo goed als gespeeld maar toch waren er nog een paar bezienswaardige acties. De lobbal van Martijn viel op de lat. Bij een schaarse tegenaanval van de bezoekers moest Nigel serieus zijn hoek verkleinen om de begeerde nul te houden. De laatste mooie actie kwam op naam van Jorgen maar hij kreeg geen loon naar werken en zag zijn strak schot naast vliegen.
De klus werd dus vlekkeloos geklaard en Tom vond dat het goed was. Volgende week onze laatste match van 2011 tegen Groenenhoek waar we nog een eitje mee te pellen hebben. Hopelijk steekt de weerman geen stokken in de wielen of laat het kerstfeestje niet teveel sporen achter!
Delle Paul

15/1/12: DRIEHOEK - SIMIKOS 0-0

Voor onze eerste opdracht in 2012 had trainer Benny al heel wat puzzelwerk. Onze studenten zitten nu eenmaal in hun examenperiode en dan komt voetbal uiteraard op de tweede plaats. Naast onze doelman Hans zaten ook Nils S, Willem en Max aan de studietafel. Ook op Tom kon er nog niet gerekend worden maar zijn revalidatie loopt perfect op schema en hij mag stilaan aan trainen beginnen denken. Vorige dinsdag werd er een oefenmatch ingelast om onze jonge invallers de kans te geven zich in te spelen voor hun zware opdracht.
Zoals steeds werden we bij onze vrienden van Driehoek op een warme manier ontvangen. Ze mogen trouwens terecht fier zijn op hun prachtig aangelegde kunstgrasveld. Alles knap afgewerkt met een schitterende omheining en als klap op de vuurpeil een elektronisch scorebord! Proficiat!
Onze damesploeg had eerder op de dag het voorbeeld gegeven door met 0-2 op het mooie tapijt te komen winnen maar onze reserveploeg verloor met 4-1 van de autoritaire leider. De derde wedstrijd van het treffen tussen Driehoek en Simikos was dus de hoofdaffiche en zou uitwijzen wie er de dagwinnaar zou worden. Met onze eerste ploeg spelen we altijd voor winst en dus kozen we uiteraard voor de aanval. Een voorzet van Sam werd door Martijn richting doel geschoten maar een alerte doelman wist er raad mee. Een kopbal van Nils DG en een schot van Jorgen werden ook onschadelijk gemaakt. Aan de overzijde moest onze doublure doelman Nigel een eerste keer echt ingrijpen op minuut 16. Hij deed dit met veel overtuiging zodat we gerust mochten zijn dat hij goed bij de les was. Even later had hij echter het geluk aan zijn zijde wanneer hij geklopt was bij een perfecte lobbal maar de bal viel op de lat. De thuisploeg had inmiddels het evenwicht hersteld zonder echt gevaarlijk te zijn. Het was een vrij aangename wedstrijd met veel inzet aan beide kanten met vooral twee sterke verdedigingen. Er waren langs beide kanten wel wat kleine kansen maar we moesten wachten tot de 37ste minuut om een echte grote kans. Voorbereidend werk van Stoffie bracht Martijn in stelling maar opnieuw was daar een sterke prestatie van de thuisdoelman. Zo gingen we rusten met een brilscore.
Benny verduidelijkte het ons inmiddels gekende zonesysteem. Inderdaad, soms niet zo gemakkelijk maar eens men er mee vertrouwd geraakt een fantastisch wapen. Als er natuurlijk wat nieuwe spelers worden ingepast vraagt dat wel wat concentratie. We nemen onmiddellijk het initiatief en dwingen meerdere corners af maar zonder resultaat. Deze tweede helft is er vooral steriele druk van onze geel zwarten maar eens voor doel zijn we te slordig of kan Driehoek rekenen op zijn uitstekende doelman die vandaag zeker een puntje thuis houdt. Sean zet zich door maar laat braaf als hij is het leer over aan Martijn maar die stond buitenspel en werd correct door de lijnrechter afgevlagd. Jurgen scoorde wel maar na het fluitsignaal van de scheidsrechter en kreeg daarvoor prompt de gele kaart. De thuisploeg was nog eens gevaarlijk op stilliggende balfase maar Nigel zat er goed tussen. Na 75 minuten kregen we de beste kans van de match maar Martijn strandde nog maar eens op de thuisdoelman, al had dat beter gekund. De rebound was voor Jorgen DW maar ook zijn schot werd gepareerd. Een hoekschop van Driehoek werd over gekopt en een vrijschop van Stoffie ging een half metertje naast. Scoren zat er vandaag voor geen van beide ploegen in en scheidsrechter Leo VC hield 90 minuten de matige maar wel spannende wedstrijd gemakkelijk onder controle.
Volgende week spelen we dan om 14u30 een echte topper tegen het nog steeds ongeslagen Kalfort. We recupereren enkele van onze studenten maar nu zijn het er drie anderen met examenkoorts. Toch heb ik er een goed gevoel bij en denk dat we die mannen hun eerste nederlaag gaan toedienen. We rekenen op veel supporters!!
Delle Paul

22/1/12: SIMIKOS - KALFORT DAGHET 4-2

Voor het treffen tegen ongeslagen leider Kalfort gingen we voor de gelegenheid van start op het B-veld. Reden hiervoor was gewoon omdat dit er beter bij lag en onze kantine dan kon gebruikt worden als buffer tegen de felle westenwind. Voor aanvang van de wedstrijd was er ongewoon heel weinig volk. Alle andere wedstrijden werden immers afgelast en de bezoekers uit Kalfort hadden ook niet direct veel volk bij. Tegen halfdrie kwam er dan toch wat volk afgezakt naar de Zeurt om getuige te zijn van deze onvervalste topper.
We recupereerden drie van onze studenten. Enkel Sean zat nog met zijn hoofd tussen de boeken en Hans geniet van een weekje snowboard vakantie. Tom revalideert verder na zijn knieoperatie maar was deze week opnieuw present op training. We vertrokken met windvoordeel hetgeen volgens mij nog altijd de beste keuze is. Kalfort bewees direct dat het niet voor niets aan de leiding staat. Het is een goed uitgebalanceerd geheel met een mix van wat oudere goede voetballers aangevuld met enkele hard werkende jongeren. Maar wij hebben ook een goede ploeg en met de nodige peptalk van onze Benny kunnen wij gerust wedijveren met de drie ploegen die boven ons gerangschikt staan. Na wat aftastend werk van beide ploegen is het Stoffie die de wedstrijd openbreekt door met een listig balletje snelle Nils in het straatje te sturen die rustig de doelman dribbelt en beheerst de 1-0 vastlegt. Goed voor de match en goed voor ons vertrouwen dat hiermee een stevige boost kreeg. Kalfort trok nu de kaart van de aanval. Na 20 minuten werd hun diepe spits in stelling gebracht maar Sam was tijdig terug en blokte stevig af. Eén minuut later moet Nigel ver uit zijn doel om bij diezelfde spits de hoek te verkleinen en hij deed dat met verve. Mede door het zware veld en de nog toenemende rukwinden was het duidelijk dat het vandaag een slijtageslag zou worden. Na 32 minuten trekt Jurgen zich op gang en loopt met zijn kleine snelle benen de Kalfort verdedigers in de vernieling. Zijn voorzet bereikt Nils maar die kraakt zijn schot. Even later weet Martijn (met nog een blauw oog van zijn debacles van vorige week) zich door te zetten maar de bezoekende doelman ligt in de weg. Kalfort heeft het moeilijk maar weet voorlopig nog raad met onze aanvalsgolven. Ze kunnen de schade tot aan de rust beperken en rekenen waarschijnlijk op de tweede helft waarin zij dan van het windvoordeel kunnen genieten.
Dat is natuurlijk zonder de klasse van onzen trainer gerekend die tijdens de pauze aan onze spelers uitlegt hoe we onze tegenstrever met een perfecte veldbezetting kunnen vastzetten. Laat die mannen maar komen dan kunnen wij met onze snelle aanvallers naar believen counteren. De eerste counter is het al meteen bingo! Robbe onderschept een aanvalsgolf van Kalfort en lanceert Martijn. Die rolt de linkerflank op en geeft de ideale voorzet in de loop van Nils die de score verdubbelt. Schitterend doelpunt en bij de bezoekers gingen er even wat kopjes naar beneden. Kalfort moest nu nog meer aan de bak maar onze verdedigers zijn bereid om er een fysieke slag van te maken. Maarten en stevige Nils DG verzetten bergen werk in het centrum van de verdediging en op de flanken staan met Robbe en Jelle twee ervaren jongens die kicken op zo’n matchen. Kalfort zet met zijn ervaren middenvelders nu meer druk maar Sam en Max leggen hun kop ervoor. Een balletje wordt ingeleverd bij stillist Stoffie die een snedige counter opzet. Martijn stevent alleen op doel maar ziet zijn poging met een geweldige reflex van de Kalfort doelman afgeweerd. Hij komt terug in balbezit maar nu is het de wind die de bal de hoogte instuwt, hij blijft echter binnen en een goed gevolgde Nils legt zijn derde in het mandje en 3-0 na exact 1 uur spel. Fantastisch. Natuurlijk duurt een match 90 minuten en hebben we nog een half uur hard labeur voor de boeg. De mannen van Puurs die niet gewoon zijn van te verliezen trekken nu alle registers open. Wij blijven counteren maar Jurgen kan tot tweemaal toe niet besluiten. Aan de overzijde kennen we geluk wanneer een schot uit de tweede lijn rakelings naast vliegt. Nils gaat nog eens op de solotoer maar zijn poging werd gered door de bezoekende doelman die hiermee zijn ploeg in de race houdt. Via vrijschop in de 72ste minuut en een ongelukkige tussenkomst van kapitein Maarten komen de bezoekers terug tot 3-1. We acteren nu toch wat zenuwachtiger en krijgen de bal soms moeilijk weg. We moeten meerdere corners weggeven en de bezoekers ruiken hun kans. Nigel, die een onberispelijke wedstrijd speelde, kan zo één corner onvoldoende wegwerken en de bal valt pardoes binnen en 3-2! Het kunnen dus nog een spannende laatste 10 minuten worden. Maar dan is er de kracht van onze trainer die ingrijpt en nog maar eens aantoont hoe belangrijk het is van een goede bank te bezitten. Met enkele doortastende ingrepen weet hij de druk van de bezoekers weg te nemen. Stoffie wordt in de punt gezet waar hij zeer nuttig is met zijn balvastheid. Willem en Kenneth S komen mee het middenveld versterken en onze moegestreden spitsen Martijn en Nils werden naar de kant gehaald. Dat leverde onmiddellijk succes op want we werden terug baas op het gebeuren. Max had zich helemaal leeggelopen en Ken, die ons dit jaar al zo dikwijls depanneerde (waarvoor oprechte dank), kwam hem met brio vervangen. Wie dacht dat we nog kopje onder zouden gaan, had het verkeerd voor. In tegendeel want Willem zette een sterke rush in en torpedeerde de doelman die in eerste instantie nog redding bracht. Hij kreeg de bal echter onvoldoende onder controle en Willem was een tikkeltje sneller en trapte de verdiende vierde goal binnen. Vreugde alom!! De verdiende overwinning was binnen en dat was niet gestolen. Scheidsrechter Luc Hendrickx die veel ervaring heeft met dit soort wedstrijden en de verloren (gestolen) minuten rustig bijtelde maakte na 99 minuten een einde aan deze spannende partij.
We zitten nu met volgende week een verplaatsing naar Ik Dien en daarna thuis tegen Helderhoek en Familia in de finale periode van het kampioenschap. Niets moet maar alles mag, blijft onze leuze. Hoe het ook afloopt, we mogen nu al fier zijn op deze groep met allemaal gasten die hier al van hun zes jaar voetballen en waar kameraadschap hoog in het vaandel staat. Proficiat mannen.
Voor de archieven vernoem ik enkele keren per seizoen de ploegopstelling.
Vlaminckx Nigel - Turneer Jelle - Marijnissen Maarten (K) - De Groot Nils - Geenrits Robbe - Van Fraeyenhoven Sam - Stoffelen Kenneth (OK) - Vermeerbergen Maxim (85’Van Fraeyenhoven Ken) - Gysen Jurgen - Swaegers Martijn (78’ Smet Kenneth) - Segers Nils (75’ Willems Jorgen) - Petit Christophe.
Delle Paul

29/01/12: IK DIEN - SIMIKOS 2-1

Vandaag de sleutelmatch op Ik Dien. We vertrokken zonder Sean (examens) en Jurgen (geschorst). Voor ons was het een match van alles of niets. Bij winst zaten we volop in de race voor promotie en bij verlies waren we daarvoor uitgeschakeld. Het is het laatste geworden, maar op een eervolle manier. We hebben geknokt voor wat we waard waren maar aan de meet was Ik Dien een ietsje sneller.
De eerste helft hadden we een 0-1 voorsprong en dat mocht terecht genoemd worden. Na een 10 tal minuten had Martijn ons op voorsprong gekopt. Eerst ging de bal tegen de lat maar in de herneming ging hij toch in doel al was er een goed gevolgde lijnrechter nodig om te zien dat hij helemaal over de lijn was. Even later hielden we even ons hart vast toen onze doelman Hans zich kwetste aan zijn knie en de strijd wou staken. Voor het eerst sinds lang hadden we geen reservedoelman bij. Gelukkig was de pijn dragelijk en speelde hij verder. Hans is na de wedstrijd naar de spoed geweest en zijn knie diende genaaid te worden. De scheidsrechter voelde de match goed aan en gaf veel voordeel wat het spelpeil zeker ten goede kwam. Het ging goed op en neer en de verdedigers van beide ploegen hadden hun handen vol. Onze rots in de branding was vandaag ongetwijfeld Maarten die heer en meester was in onze verdediging tot wanhoop van de Ik Dien spitsen. De thuisploeg probeerde het dan maar van op afstand en tot 2 maal toe kenden wij geluk wanneer eerst een bal tegen de lat vloog en even later tegen de doelpaal. Ook wij creëerden kansen maar pogingen van Nils, Martijn en Sam werden onschadelijk gemaakt. Het niveau van de match ging crescendo de hoogte in en het was duidelijk dat het hier ging tussen twee ploegen die fysiek dik in orde zijn. Een pluim op de hoed van de beide trainers Ludo Frans (Ik Dien) en Benny Driesen (Simikos) die zichtbaar mooi werk leveren tot groot jolijt van de supporters die daar wekelijks van kunnen genieten. We gingen dus rusten bij een 0-1 stand.
De wekelijkse trainerspraat ging vandaag over het te snel willen ingrijpen in verdediging. (ni happen) zoals we nu toch al stilaan allemaal moeten weten. Wachten en voor de man blijven is de boodschap! Na een gelijkopgaande eerste helft kwam Ik Dien sterk uit de kleedkamer. Al was de eerste echt grote kans voor Nils maar de thuisdoelman kon met een geweldige reflex de 0-2 voorkomen. Dat zou wel eens het keerpunt kunnen geweest zijn van deze wedstrijd. De partij brak nu helemaal open. Op mentaliteit en karakter bleven we overeind maar Ik Dien verhoogde de druk en wij moesten het nu meer hebben van de counter. Hans moest stevig ingrijpen wanneer een mauve-witte zich doorzette en van dichtbij uithaalde. Exact op de 70ste minuut moesten we ons toch gewonnen geven. Na een aarzeling in onze verdediging moest Robbe een speler foutief van de bal houden wat hun een vrijschop opleverde. Met een magistrale trap beneden in het hoekje werd de 1-1 op het bord gezet. Nog 20 minuten knokken voor elke bal en trachten stand te houden. Het lukte ons bijna maar 3 minuten voor affluiten kreeg de thuisploeg misschien toch wel wat het verdiende en wist na een bal in de kluts op voorsprong te geraken. Toch geloofden we er nog in en in de laatste minuut pareerde de thuisdoelman met het nodige geluk alsnog de gelijkmaker na een stevig schot van Willem.
Ontgoocheling was er zeker maar toch mogen we best trots zijn op ons parcours. Tot nu toe speelden we een goed seizoen en maakten we in tegenstelling tot vorig jaar een grote stap voorwaarts. We bouwen verder aan onze toekomst en met onze eigen jeugd die nog op komst is mogen we volgend jaar zeker dromen van een prijs!
Delle Paul