In de heenwedstrijd hadden we VDP geklopt met 4-1 en hadden ze geen sterke indruk achtergelaten. "Een haalbare kaart dus" , was zowat éénieders visie. Het zou ons echter niet op een presenteerblaadje worden aangeboden, zo bleek achteraf. Het begon al met het feit dat we maar met 10 spelers waren. Gelukkig konden we beroep doen op 3 A-scholieren, die al wel een wedstrijd in de benen hadden.

De studieronde van deze wedstrijd duurde lang...zeer lang. Enkel een soort van "lobbal-shot" kon de VDP-doelman even verontrusten, maar voor de rest werden beide goalie's in de eerst helft niet echt onder druk gezet. Een 0-0 ruststand was dan ook het logische gevolg. De tweede helft bracht echter heel wat meer animo. Beide ploegen begonnen meer en meer te beseffen dat wie als eerste zou scoren, ook een serieuze kans maakte op de overwinning. De strijdvaardigheid werd opgedreven en ons Juniorreke kreeg het moeilijk met de scheidsrechter en zichzelf. Twee gele kaarten waren het gevolg en we moesten de laatste 20' met zen tienen verder. Onze verdediging streed echter verder voor de nul op het bord en 10' later bewees A-scholier Davy nogmaals zijn waarde voor onze ploeg. Vanaf het middenveld begon hij aan een rush richting vijandelijk doel. Met een klein "karambolgelukje" bleef hij in balbezit en verschalkte hij de doelman met een droog schot in 't midden van de goal: 0-1. Met één man minder op voorsprong komen, gaf ons een extra "boost" en we streden voor wat we waard waren. VDP ging echter ook voor de gelijkmaker, fel gedragen door hun talrijk opgekomen supporters. Zo werd de wedstrijd nog erg spannend en was ze bijlange nog niet gespeeld! Het was echter Simikos dat de laatste 10' nog kon weerstaan aan de steriele druk van VDP, waardoor we met drie felbevochten punten huiswaarts keerden. Proficiat, jongens! 

Kurt  

 

5/2/11:  SIMIKOS - OLVAC  2-0

Deze wedstrijd kondigde zich aan als de clash der titanen. Olvac stond immers aan de leiding in het klassement, wij volgden in hun kielzog. In de heenmatch waren we in Wilrijk met 0-1 gaan winnen, de eerlijkheid gebied echter te zeggen dat dit met het nodige geluk was. In tegenstelling tot vorige wedstrijden waren we nu vanaf de eerste minuut bij de les en grepen we Olvac direct naar de keel. Onze jongens waren vlotter in de combinatie en we domineerden de partij. De enkele keren dat Olvac, al dan niet vanuit buitenspel, de neus aan het venster kwam steken, stond onze doelman op de juiste plaats. In de eerste helft konden we ons overwicht nog niet in doelpunten omzetten, maar we waren vastbesloten om er in de tweede helft wat aan te doen. Ruststand: 0-0.
Ook tijdens de tweede helft bleven we op hetzelfde elan verder werken en gaven we de tegenstander geen kans om in de match te komen. Na 10' werden we dan ook beloond voor onze goeie prestatie...met een parel van een doelpunt. Een mooie doorsteekpas van Jens kwam tot bij Kevin, die in de backlijn kalm bleef en mooi de bezoekende doelman verschalkte:1-0...Verdiend!
Dit doelpunt was duidelijk een domper voor de tegenstander en bezorgde ons vleugels. Daarbovenop nam de scheidsrechter een dubieuze beslissing in Simikosvoordeel. Een lichte overtreding in de Olvac-backlijn leverde ons een strafschop op. Jamie kon deze in twee tijden verzilveren en zo bracht hij de bordjes op 2-0. De wedstrijd leek nu wel gespeeld en de overwinning was een feit. Toch was het Ward die nog voor "het doelpunt van het jaar" ging. Hij legde aan vanop 30 meter maar de deklat bedierf zijn feestje. De laatste 10' verwaterde de wedstrijd in een potje holderdeboldervoetbal, maar het was dan ook niet meer aan ons om het spel te maken. Einduitslag 2-0...Proficiat!
Kurt
 

12/2/11:  N.BOECHOUT - SIMIKOS   6-1

We kunnen hier niet spreken van een collectieve off-day...het was ronduit archieslecht. Coach Michel voelde het al aan zijn tenen...er werd die week ook niet goed getraind. Nieuw Boechout zette ons vanaf de eerste minuut onder druk, vooral onder stimulans van hun rosharige "nummer 10". Het feit dat ze windvoordeel hadden, deed ook niets af aan hun overwicht. Hun hoekschoppen waren gevaarlijk en eigenlijk holden we altijd achter de feiten aan. Wat er stond aan te komen, gebeurde dan ook. Een schot van de tegenstander werd in eerste instantie gepareerd, maar de rebound ging wel binnen: 1-0. Het schudde ons echter niet wakker. We konden geen vuist maken en mogen dan ook van geluk spreken dat we slechts met een 1-0 achterstand de rust ingingen.
De tweede helft bracht echter geen soelaas. 1' na de herstart kregen we een mokerslag door een knap schot in de winkelhaak. Meteen stonden de bordjes op 2-0. En een minuut later was het weer raak. Hun "nummer 10" bewees nog eens zijn talent door een voorzet achter zijn steunbeen in de vlucht binnen te tikken: 3-0. Het leek voor hen wel een trainingsmatch waarbij de Simikosspelers als "kegels" fungeerden. Angst sloop verder in onze rangen en Nieuw Boechout was nu 80% in balbezit. 10' later keken we allemaal als zoutpilaren toe hoe een corner in de volley de stand op 4-0 bracht. Deze score deed de gastheren wat gas terugnemen waardoor wij wat halve kansjes konden creëren. Kenneth, Jens en Kevin waren hiervoor verantwoordelijk. Gelukkig kon Kenneth een 5-tal minuutjes later toch de Simikoseer redden. In twee tijden kon hij de thuisdoelman verschalken, wat voor ons de pijn wat verzachtte. Toch dient gezegd dat zeker de tweede helft de vechtlust er wel was, maar dat de thuisploeg op alle vlakken de betere was. In een volgende fase werd voor hun voorstopper de rode loper uitgelegd, zodat hij los door het centrum kon gaan en in zijn ééntje de 5-1 kon binnenwerken. Nog nooit hebben we zo gesnakt naar het eindsignaal om een verdere afslachting te vermijden. Bij het aftekenen van het scheidsrechterblad bleek de einduitslag 6-1. Uw nederige reporter heeft dus tot zijn grote schaamte nog ergens een tegendoelpunt gemist.
Einduitslag 6-1. Een wedstrijd om gauw te vergeten!
Kurt

 

19/2/11:  GROENENDAAL - SIMIKOS   7-0

Twee statements: Groenendaal is een waardig titelkandidaat en Simikos heeft het niet verdiend om zo zwaar onderuit te gaan. Misschien moet Groenendaal wel iets eerlijker zijn met zichzelf en zouden ze volgend jaar best een reeksje hoger inschrijven! Groenendaal drukte van begin af aan zijn stempel op de wedstrijd. Vooraan waren ze pijlsnel en scherp in de combinatie, achteraan waren ze echter te pakken. Hierdoor creëerden wij dan ook de eerste kans via Kevin en Jamie. Het bleef echter 0-0. In een volgende tegenaanval kon Sam met het hoofd de bal nog van de lijn halen, de rebound ging echter tegen de netten: 1-0. We lieten ons niet doen, maar de tegenaanvallen waren snedig. Op een volgende corner bracht Groenendaal de stand op 2-0. Onze jongens vielen echter niets te verwijten, we moesten in Groenendaal gewoon onze meerdere erkennen. Ruststand: 2-0.
In de tweede helft speelt de opgekomen wind in het voordeel van de "Groentjes". Hierdoor kunnen ze nog meer druk op de ketel zetten. De wedstrijd speelt zich dan ook vooral op onze helft af, de druk wordt steeds groter. Na 15' is het dan ook 3-0 na een strakke voorzet, die tegenhoeks wordt binnengekopt. Mooi doelpunt. Af en toe slagen wij er toch in de neus aan het venster te steken en kunnen we een, al dan niet terechte, strafschop versieren. Goed getrapt door Kevin, maar nog beter gepakt door de keeper. Dit betekende voor ons wel een beetje het genadeschot... Nu kwamen we meer en meer onder druk, onze organisatie verdween en het was alle hens aan dek. De afstraffing leek echter onvermijdelijk. We gooiden nog wel lijf en leden in de strijd, maar het juk werd te zwaar. De 4-0, 5-0, 6-0 en 7-0 waren een feit. Het eindsignaal klonk dan ook als een bevrijding. De afstraffing was echter veel te zwaar, dit hadden we niet verdiend...!
Kop op, jongens...op naar de volgende wedstrijd...!
Kurt

 

5/3/11:  P. HOEVENEN - SIMIKOS   0-0

Door week-ends van jeugdbewegingen en een wel heel erg late afzegging waren we genoopt deze wedstrijd met zijn tienen te spelen. Op voorhand zou je dus tekenen voor een 0-0, ware het niet dat we achteraf veruit de beste ploeg bleken. Het ontbrak ons vandaag echter aan goede afwerkers, al moet worden gezegd dat ook de thuisdoelman een berenmatch stond te keepen. Vanaf het begin van de wedstrijd deden onze jongens wat ze moesten doen: de bal het werk laten doen. We bleken sterker in de combinatie dan Patro, waardoor wij de eerste kansen creëerden. Spijtig genoeg ontbrak het ons, zoals al eerder gezegd, aan afwerking en misschien ook wel een tikkeltje geluk. Anders hadden we al vroeg in de wedstrijd op rozen kunnen zitten. We gingen de rust in met de brilstand, wel met het besef dat hier winnen toch wel een "must" was. De tweede helft namen we het heft weer direct in handen en controleerden we de wedstrijd. We creëerden nu meerdere kansen, spijtig genoeg zonder resultaat. Vermoeidheid sloop op den duur in onze rangen, zodat de tegenstander af en toe de kans kreeg om tegen te prikken. Vooral op vrijschop waren ze gevaarlijk, één keertje moest de deklat zelfs redding brengen voor ons. Hun keeper deed van zijn kant ook wat hij moest doen: ballen pakken. Zo kon hij tot 3 keer toe een doorgebroken speler van ons afstoppen en werden nog enkele kansen door ons vakkundig de nek omgewrongen. Helemaal op het einde betaalden we nog bibbergeld omdat de thuisploeg ook wel een beetje de overwinning rook. Zo kwam op corner hun doelman mee naar voor om zo de status" man van de match" te verwerven. Gelukkig zonder succes.
Eindstand: 0-0. Spijtig, want er zat voor ons veel meer in...!
Kurt

 

12/3/11:  SIMIKOS - N.BOECHOUT   1-3

Het zijn barre tijden voor onze B-scholieren. Veel punten hebben we de laatste tijd niet gehaald. En met de komst van de tweede in de stand in het vooruitzicht, kregen we weer een harde noot voorgeschoteld. We waren echter niet van plan ons te laten afslachten zoals in de heenmatch. De studieronde werd door beide ploegen dan ook meteen overgeslagen, beide ploegen grepen de koe onmiddellijk bij de hoorns. Nieuw-Boechout is een goeie ploeg, hun "nummer 10", die eigenlijk nummer 5 heeft, was weer hun spilfiguur. Daartegenover konden wij dan weer beroep doen op onze Junior. Als die erbij is, maakt dat voor ons ook een heel verschil. Het was immers diezelfde Junior die voor de 1-0 voorsprong zorgde na een mooie dieptepas. Ook de bezoekende ploeg kreeg zijn kansen, maar de rust werd bereikt met een 1-0 voorsprong. De peptalk tijdens de rust had de bezoekers blijkbaar deugd gedaan. ze kwamen nu iets offensiever uit de startblokken, waaruit dan ook een mooi (of noem het een "lucky") doelpunt volgde. Een mooie krulbal zoefde in de winkelhaak...geen kans voor Jess. Hieruit putte de tegenstander nieuwe moed en begon nu meer te dreigen. We kwamen wat meer onder druk te staan en de bezoekers zetten hun overwicht om in nog twee mooie doelpunten. De 1-2 kwam er na een mooie kopbal op strakke voorzet. Bij de 1-3 was onze doelman net iets te laat uitgekomen op een binnentikker. Spijtig, want we gingen er echt wel voor. Maar ja, de wet van de logica heerste vandaag, waardoor de beste ploeg met de 3 punten ging lopen. Dit zijn ook niet de matchen die we echt moeten winnen, eigenlijk hebben we het op andere momenten in het seizoen laten liggen. Kop op jongens, nog enkele matchen te gaan.
Er moeten nog wat punten aan ons saldo worden toegevoegd!
Kurt

 

19/3/11:  SIMIKOS - P.HOEVENEN   1-1

Met Patro speelden we vandaag tegen een haalbare kaart. We hadden immers in Hoevenen met 10 man een 0-0 afgedwongen, en er had zelfs meer ingezeten. De drie punten halen was vandaag dus een "must", temeer we de vorige matchen niet echt het onderste uit de kan hadden gehaald. We wisten dus wat ons te doen stond, en dat lieten we de eerste helft dan ook zien. We grepen de tegenstander al snel bij de keel, zonder in het begin echt gevaarlijk te zijn. Maar dan begonnen we meer kansen te creëren, wat na 25 minuten tot de 1-0 leidde. Het was Elnert die van kortbij de bal snoeihard tegen de netten kon trappen. Een verdiende voorsprong, temeer omdat Patro onze doelman Jamie niet echt had kunnen bedreigen. Toch moet gezegd dat we goed wegkwamen wanneer de scheidsrechter niet floot toen diezelfde Jamie op een ietwat bedenkelijke manier tussenkwam. We gingen met een 1-0 de rust in.
Spijtig genoeg hebben we de tweede helft niet op hetzelfde elan verder gewerkt. We speelden nu een stapje trager, waardoor de tegenstander meer in de match kwam. Hierdoor kregen ze meer kansen, wat het spanningsniveau van de wedstrijd wel deed stijgen. En wat in de lucht hing, gebeurde uiteindelijk ook. Eén van hun aanvallen werd door onze verdediging vlak voor de grote backlijn foutief afgestopt. De daaropvolgende vrije trap werd hard tegen de netten getrapt en meteen lag de eindstand vast. Beide ploegen stapten na affluiten met een tevreden gevoel richting kleedkamer. Op basis van de eerste helft hadden wij echter meer uit de brand moeten slepen. Eén punt tegen een ploeg die, over de twee matchen bekeken, zeker niet de betere was van ons, is zeker niet voldoende.
Goeie inzet, jongens, spijtig dat we hiervoor niet werden beloond.
Kurt