MINIEMEN B
Sponsor: Aviro Soccertime, Gallifortlei 106 2100 Deurne, tel.: 03/326.51.10
Training: woensdag van 18.30u tot 20.00u (cab. 4; veld C) geleid door Calluy Bert en Van Batselaer Karl
Ploegverantwoordelijke: Coppens Rudy
Kern: Bex Florjan, Bogaerts Brian, Coppens Arno, De Hert Kobe, Dierckx Louis, Jacobs Ferre, Jansegers Joey, Joris Mats,
Keppens Quinten, Mergits Steff, Mertens Zeb, Pallemans Sam, Peeters Marnix, Peeters Tijs, Petcovics Nathan, Renders
Ian, Rommens Jorn, Roose Noah, Smet Nick, Sysmans Victor, Van Batselaer Thomas, Van Herck Arthur
Reeks: Miniemen Reeks D
Tegenstanders: Deurne OB, Groenenhoek 2, N. Stabroek 1, Olse 2, Olvac 2, Oxaco 2, Sint Jozef,
Vos Reinaert, N. Boechout, VDP 3, Vremde 2
WEDSTRIJDVERSLAGEN
10/9/11: SIMIKOS - SINT JOZEF 4-1
Na de bekeroverwinning van vorige week (waarin onze eerstejaars toch wel aanwezig waren), vandaag de start van de ‘echte’ competitie. Inderdaad mannen, vanaf nu elke week spelen voor punten en op het grote bord in de kantine kan iedereen jullie prestaties mee volgen.
Een wedstrijd tegen Sint Jozef is een prima waardemeter om te zien hoever onze eerstejaars staan, want ploegen zoals Sint Jozef gaan we waarschijnlijk iedere week tegenkomen, t.t.z. een mengeling van eerste en tweedejaars voetballers. De ene week zal de tegenstander al wat sterker zijn dan de andere, maar dat zal de toekomst uitwijzen. Zolang er gevoetbald wordt, moeten we voor geen enkele tegenstander onderdoen, daar ben ik van overtuigd. En voetbal hebben we gezien tegen Sint Jozef (van ons dan toch). Ik heb helaas de eerste helft niet gezien, maar de andere ouders hebben mij gebriefd en vertelden mij dat er goed gecombineerd werd en er met de rust een 2-1 stand op het bord stond, maar dat deze score eigenlijk al hoger had moeten oplopen. Twee doelpunten van Mats zorgden voor deze ruststand.
Na de rust (met Ferre zowaar in de spits) begonnen we opnieuw uitstekend met constant gevaar voor doel van de tegenstander. Schoten van Ferre (net naast), Louis (op de deklat) en Brian (ook net naast) bezorgden ons geen ruimere voorsprong. Dit jaar spelen we de eerste keer op een groot terrein met grote goalen, maar blijkbaar moeten we die van Simikos toch maar eens nameten (of voor ons mannen kleinere schoenen kopen misschien). Ondertussen ook even aandacht voor de andere kant van het veld, namelijk onze verdediging. Deze gaf geen krimp en als ze dan toch eens een bal kregen, voetbalden ze mooi uit. Vergeet ook niet dat de verdedigers de eerste aanvallers zijn hé.
Na enkele wissels kwam de onvermijdelijke 3-1 dan toch, opnieuw door Mats na een mooie actie door het midden na samenspel met Zeb, Marnix en Ferre. Na nog eens een solo van onze baklijn tot aan de andere kant van Mats en niet zelfzuchtig afleggen naar Zeb, kwam de 4-1 eindstand tot stand.
Het hadden er veel meer kunnen zijn, maar 4-1 is een heel mooie eindstand, ook omdat Sint Jozef mee bleef voetballen. Toch een sympathiek ploegje en begeleiding.
Ook nog een woordje voor onze begeleiding. Rudy en Carl staan dit jaar voor een hele moeilijke opdracht omdat we constant 18 spelers hebben. Dit vereist heel wat reken- en wisselwerk om iedereen evenveel te laten spelen. Ik denk alvast niet dat er veel spelers geklaagd hebben vorige zaterdag. Proficiat daarvoor, Heren.
Op naar VDP volgende week en alle supporters op post !
Eric Pallemans
Op deze winderige dag naar VDP. Dat we iets anders gingen krijgen dan vorige week wist ik al. Even de website van VDP bekeken en daaruit konden we afleiden dat VDP bestond uit jongens van 1999 en 2000 en VDP heeft altijd goede voetballers in huis, dus dat beloofde.
Onze start was er ene die kon tellen. VDP trapt af, wij veroveren de bal, aanval over links waar onze gelegenheidslinksmidden Victor de bal mooi voorzette. Een VDP speler raakte de bal verkeerd en na een dertigtal seconden stonden we 0-1 voor. De jongens van VDP waren echter niet aangedaan en het spel ging goed over en weer, echter zonder weinig doelgevaar langs beide kanten. Tot Ferre het genoeg vond, mee oprukte en de bal mooi aflegde naar Steff die niet twijfelde en van aan de backlijn, wind tegen, onder de lat binnentrapte en 0-2 na 17 minuten. De eerste helft kabbelde wat voort met nog steeds veel middenveldvoetbal, maar wel spannend. In minuut 22 geraakt een speler van VDP toch eens langs onze libero Arno (wat een wedstrijd zaterdag en dat na een week bosklassen, iedere week naar de bosklassen zou ik zeggen) Jorn kwam goed uit en raakte de bal nog, maar de bal hobbelde binnen, 1-2 met de rust.
Na de rust zette VDP wat meer druk met na 35 minuten een doelpunt van VDP nadat een speler van VDP een tweede keer langs Arno ging en ditmaal had Jorn geen verhaal tegen het schot in de korte hoek 2-2. Ons mannen bleven heel moedig mee voetballen tegen de grote sloebers van VDP met als bijna climax een schot van Zeb van buiten het strafschopgebied, mooi overgetikt door de doelman van VDP. Meer gebeurde er niet meer en ik denk dat de 2-2 een zeer terechte uitslag is van deze wedstrijd, proficiat mannen.
Volgende week thuis tegen Olvac, ook niet te onderschatten.
Eric Pallemans
Vandaag met onze eerstejaars tegen OLVAC, die met een paar jongens waren die er, fysiek dan, met kop en staart bovenuit staken.
Bij het begin van de wedstrijd lieten we ons zeker niet intimideren en trokken vol ten aanval. OLVAC had nog geen bal gezien, tot plots hun laatste man een bal diep stuurde, de linkerflankspeler kapte Kobe mooi uit, paste mooi achteruit en de afwerking mocht er zijn, 0-1 na acht minuten. Ons jongens waren echter niet onder de indruk hiervan en trokken opnieuw ten aanval met in de twaalfde en vijftiende minuut schoten van Zeb, de laatste op de paal! Spijtig.
Op minuut 21 ging Mats nog eens door, schoot naar de goal, maar Stef tikte de bal in buitenspel binnen, maar de bal was waarschijnlijk toch voorlangs gegaan. Minuut 23 toch eindelijk loon naar spelen en na een pas van Ferre scoorde Mats 1-1. Enkele minuten later opnieuw een mooie actie over links, schot naar doel, maar opnieuw stond Stef buitenspel, tot zijn eigen grote frustratie, maar we spelen nu eenmaal met buitenspel dit jaar. 1-1 was dan de ruststand, maar de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat we eigenlijk al 4-1 hadden moeten voorstaan. Ik had er wel een goed oog in dat we zouden winnen vandaag.
Na de rust bakten we er echter niets meer van. OLVAC kwam al vroeg voor na een knap afstandsschot van hun nummer 4, Ian moest nog eens een keer de meubelen redden en Nathan schoot de 2-2 binnen in de 45ste minuut. Maar zo groot de inzet was voor de rust, zo slecht (en ik ga proberen mij zacht uit te drukken) was dit na de rust.Er werd geen enkel duel aangegaan, laat staan gewonnen. De Jongens van OLVAC mochten doen en laten wat ze wilden en kwamen al snel 2-4 voor, wat ook de eindstand was. Lag het aan de vele wissels die wekelijks moeten doorgevoerd worden, lag het aan de zomerzon, lag het aan het feit dat na de rust OLVAC plotseling enkele wisselspelers meer had (het feit dat hun A ploeg om 12.30 uur tegen onze A ploeg moest was hier misschien niet vreemd aan) ik weet het niet, maar niets lukte.
Snel maar vergeten die hele tweede helft en hopen op verbetering volgende week tegen Vremde
Eric Pallemans
Vandaag naar Vremde, met een heleboel afwezigen, Carl had namelijk maar 3 wissels in plaats van de gebruikelijke 7. Dat deze groep echter complementair is zowel op als naast het veld weten we echter allemaal en dat bleek tijdens de eerste helft.
Al in de tweede minuut scoorde Zeb, na mooi dribbel- en goochelwerk van Mats op de linkerflank. Mats legde bal mooi terug en Zeb schoot de bal hoog in doel binnen 0-1. Wat toen volgde? heb ik nog niet veel gezien, maar als ik alle aanvallende acties van ons mannen moest opgeschreven hebben, had ik in de nabijgelegen krantenwinkel een Atoma-schrift en extra schrijfgerief moeten gaan halen. Wat was dat allemaal, 2 schoten van Zeb op de paal, schoten van Steff, Mats, Louis voorlangs, een schot van Sam via de keeper op de deklat enzovoort. Ik zei nog tegen Carl, pas op voor de ongeschreven voetbalwet (ge weet wel diegene waar in staat dat, als ge zelf niet scoort, ge wel eens het deksel op de neus kunt krijgen), en inderdaad zo geschiedde. Op de allereerste aanval (nu ja, sjot naar voor en loop erachter), was het 1-1 en net voor de rust scoorde Vremde een tweede maal en gingen we rusten met 2-1.
Dat we tijdens de eerste helft heel veel energie verbruikt hadden, kan niemand ontkennen, vandaar dat we nogal slap aan de tweede helft begonnen en eigenlijk gewoon mee buske stamp gingen spelen met Vremde, met alle gevolgen vandien. Na een tiental minuten in de tweede helft stond het plots 4-1 voor Vremde. Het was echt niet goed meer de tweede helft, tot grote wanhoop van Rudi en Carl (en ook onze supporters, als ik tenminste voor iedereen mag spreken). De laatste 5 minuten van de wedstrijd begonnen we opnieuw te voetballen met als gevolg dat met nog 1 minuut te spelen het plots 4-3 stond na een mooie dieptepas van Sam naar Mats die mooi afrondde en vervolgens deed Zeb dit nog eens over. Het mocht echter niet baten en de tweede nederlaag van de competitie was een feit.
Voetballend liggen we nooit onder, integendeel zelfs, maar duelkracht komen we duidelijk tekort, probeer daaraan te werken op training, jongens. Op naar volgende week tegen Nieuw Boechout.
Eric Pallemans
8/10/11: SIMIKOS - N.BOECHOUT 4-0
Vorige week 30 graden en in korte broeken, deze week 12 graden en 2 truien en de winterjas uit de kast. Het is dan natuurlijk ook wel oktober, maar het is wel de eerste keer dit jaar dat we in deze weersomstandigheden mochten spelen. Want wees nu eerlijk, wat is er heerlijker om (als voetballer) op een licht nat grasveld te mogen spelen, dat maakt voetballen alleen maar gemakkelijker. En gevoetbald werd er weer eens door onze kerels.
We begonnen heel sterk en laat het gezegd zijn, als er een kleinere keeper in de goal had gestaan hadden we na 5 minuten al 2-0 voorgestaan. Het dient gezegd dat de keeper van Nieuw Boechout meer dan uitstekend keeperswerk verrichtte, knap. Hij was dan ook de beste speler en dat zegt voldoende, denk ik, over onze prestatie. We lieten Nieuw Boechout nauwelijks in zijn spel komen en knutselden, over de rechterflank, regelmatig een mooie aanval in elkaar. Het meeste gevaar kwam echter van over onze linkerflank. Na een kwartiertje kregen we een fout mee in de grote baklijn, na een terugspeelbal die de keeper van Nieuw Boechout opraapte. Alle jongens van Nieuw Boechout in de goal, maar Zeb aarzelde niet en kegelde de bal binnen. Een geluk dat hij niemand geraakt had, enkel maar de netten en dus 1-0 na een 15-tal minuten. Vanaf dan golfde de wedstrijd beter over en weer met de betere kansen voor ons, maar als Nieuw Boechout dan eens doorkwam, waren ze wel heel gevaarlijk. De ruststand werd echter bereikt met een 1-0 voorsprong.
Na de rust echter hetzelfde spelbeeld als het begin van de eerste helft, met ook ditmaal heel mooi voetbal, balletje rondspelen en als het kon iemand in de diepte aanspelen. Na een 10-tal minuten in de tweede helft stond het dan ook plots 2-0 na een voorzet-schot van Mats (hoe hij dat gedaan heeft, weet ik zelf nog niet, maar ik heb verschillende boeken in driehoeksmeting en fysica bovengehaald en niets gevonden) en na een mooie combinatie schoot Ferre de 3-0 droog binnen. De rest van de wedstrijd moest ik helaas weg, wegens een tweede voetballende zoon, maar naar wat ik gehoord heb, kwamen we niet meer in de problemen en heeft Marnix nog de dikverdiende 4-0 gemaakt.
Wat mij weer vooral opviel is de grote kameraadschap en wil om voor elkaar te willen voetballen en vechten. Iedereen weet dat niet alle 21 spelers gezegend zijn met prima voetbalkwaliteiten, maar dat compenseren deze ‘mindere’ jongens ruimschoots door inzet en wilskracht, proficiat daarvoor.
Volgende week op naar een nachtwedstrijd (om 09.30 uur) bij Oxaco.
Eric Pallemans
19/11/11: SIMIKOS - N.STABROEK 2-1
Na een inactiviteit van enige weken door omstandigheden (lees, Sam in het gips en niet bijwonen van de wedstrijden) beginnen we deze week terug aan de verslagen.
Echter, vooraleer ik aan dit verslag begin, toch nog even een woordje over onze wedstrijd van vorige week op Vos Reinaert (0-2 gewonnen door ons mannen). Tijdens deze wedstrijd is onze Mats zwaar geblesseerd geraakt na een ongelukkig contact met de keeper van de ‘zeeploeg’. Verdict: dubbele scheenbeenbreuk, gevolg: deftige operatie en 2 pinnen in zijn been. Voetbal is nu eenmaal een contactsport en ongevallen zijn niet altijd te vermijden, maar dit komt toch heel hard aan bij iedereen die betrokken is bij deze kerels. ‘Onze Mats’ heeft zich echter, naar ik heb vernomen, zeer kranig gedragen en hij was aanwezig deze wedstrijd, prachtige verrassing voor iedereen. Ralph, Karmini, grote broer en zus: Zorg goed voor da manneke, maar dat zal wel in orde komen. Onze steun, begeleiding, ouders,spelers en sympathisanten hebben jullie, dat weet ge. En Mats, zorg dat ge snel terug op de velden staat, maar neem Uw tijd jongen, zulke blessures vergen tijd voor genezing.
Nu de wedstrijd: bijna allemaal tweedejaars bij Nieuw Stabroek en dat was er in lengte alweer aan te zien. Wij zijn nu eenmaal geen grote ploeg, in lengte toch niet. Op het veld echter dicteren wij (toch dikwijls) het spelleke en ook nu weer in de eerste helft prachtig voetbal, flanken goed gebruiken en kansen bij elkaar proberen te spelen. Bij 1 van deze acties bekroont FlorJan zijn actie met een mooi doelpunt en we stonden 1-0 voor. Opnieuw is gebleken dat de doelen van het B-veld moeten nagemeten worden want ook nu weer stond deklat (Ferre) en paal in de weg om een grotere voorsprong te nemen. En ja hoor, opnieuw de voetbalwet, bij 1 van de schaarse uitbraken van Nieuw Stabroek, doelpunt en 1-1 bij de rust.
Tweede helft, identiek hetzelfde spelbeeld, alleen nu voetbalde Nieuw Stabroek zelfs geen kans meer bij elkaar en wij, op zijn Barcelonees (dat wil zeggen, met de bal in de goal proberen te lopen), kregen kans na kans. Mannen, ge moogt al eens naar de goal shotten hé, da is ni verboden. Bij één van deze kansen, trok Ferre nog eens op, ging enkele mannen voorbij, liep tot aan de doellijn en zette mooi voor, waar enkele van onze jongens in elkaars weg liepen, maar uiteindelijk nette Victor de dik verdiende voorsprong, 2-1 na een tiental minuten in de tweede helft. Ons mannen beseften dat dit wel eens niet voldoende kon zijn, maar opnieuw tegenslag bij het afwerken en ook vermoeidheid, verhinderden een grotere voorsprong. Integendeel, de laatste minuut was het nog bibberen toen Nieuw Stabroek een hoekschop mocht trappen, welke nipt naast gekopt werd en ontzet door onze verdediging.
Al bij al een dik verdiende overwinning van deze jongens en toen moest het mooiste nog komen. Na het handjes schudden met tegenstander en scheidsrechter, onmiddellijk met zijn allen naar Matske om hem te groeten, ontroerend mooi en nog maar eens een bewijs dat deze groep formidabel aan elkaar hangt.
Meer moet da ni zijn.
Eric Pallemans
26/11/11: DEURNE OB - SIMIKOS 7-1
Vandaag tegen DEURNE OB, de fiere leider uit onze reeks. Een snelle blik op hun website leerde mij (en ik was niet alleen, verschillende ouders hadden gekeken), dat dit in lengte weeral stevige kerels waren, met als uitschieter ene van ne meter 90. Maar lengte en grootte heeft ons mannen nog nooit afgeschrikt.
Ook nu weer niet. De aanblik van onze tegenstander was één van respect maar bang, da is niks voor ons mannen.
Over de wedstrijd kan ik zeer kort zijn. Het begin was vrij gelijk opgaand, maar Deurne speelde goed samen het openingskwartier en gingen daarbij ook nog eens goed in duel. Als het al eens wat feller was, greep de uitstekend leidende arbiter in. Het moet gezegd, dit is één van de best leidende scheidsrechters die ik ooit bezig gezien heb op een veld van het KVV. Eén keer was hij zelfs heel mild, toen Thomas eigenlijk een strafschopfout beging, maar toen stond de thuisploeg al 3-0 voor.
We konden voor de rust nog milderen na een strafschop die door Zeb werd omgezet. Voor het overige waren de mannen van Deurne baas. Niet met mooi voetbal, maar wel met hun kracht. Ik durf zelfs zeggen dat het betere voetbalwerk van ons mannen was.
Tweede helft zelfde spelbeeld als de eerste, eindstand 7-1.
Het moraal van ons mannen was echter niet aangetast na de wedstrijd, omdat ze weten dat er niets aan te doen was. Als er mannen met snijwonden in hun aangezicht na hun scheerbeurt ’s ochtends bij de tegenstander rondlopen, zegt dat wel genoeg denk ik. Ook de ‘lange’ van Deurne OB, ging na de wedstrijd met zijn zus in den buggy wandelen (of was het zijn dochter ?)
Na de wedstrijd was dan ook iedereen (zowel kinderen als de alweer talrijk opgekomen collectie ouders en sympathisanten) binnen de 2 minuten de einduitslag vergeten.
Ook weeral een speciaal woordje van dank voor Matske en Quinten die, alhoewel geblesseerd, aanwezig waren tijdens de wedstrijd, fantastisch !
Tot volgende week dan maar weer, opnieuw tegen de Reuzen van Deurne.
Eric Pallemans
Vandaag OXACO, een ploeg die meedoet buiten competitie omdat er enkele jongens/meisjes met cadetten-leeftijd bij zijn. Op zich heel plezant voor OXACO dat ze zo een ploegje een volledige competitie kunnen laten meespelen, helaas verdienen ze geen punten en wij kunnen er dus ook geen winnen of verliezen, noem het een vriendenwedstrijd.
Dat OXACO kan voetballen, zagen we onmiddellijk. Ons mannen lieten zich echter niet doen en ge weet, tegen voetballende ploegen voetballen wij ook, veel beter dan dat geknoeft. Ik mag toch zeggen dat de eerste helft voor ons was. Een kopbal van Ferre na een hoekschop, net naast, vervolgens opnieuw Ferre met een schot in de handen van de keeper, daarna een dieptepas van Arno naar Zeb die foutief gestopt werd, maar niet gezien door de prima leidende scheidsrechter. Ge merkt het, druk naar voor was er wel. Tot de 19de minuut, Ferre trapt een vrije trap naar Zeb die de keeper mooi het nakijken geeft en 1-0, verdiend!
De rest van de eerste helft kabbelde alles langs 2 kanten een beetje voort tot in de 30ste minuut Jorn redding moest brengen op een actie van OXACO. Helaas konden we de rust niet ingaan met een voorsprong want op 1 van hun gevaarlijke tegenaanvallen, scoorde OXACO in de 34ste minuut (en ik maar denken dat miniemen 2 X 30 minuten spelen) via de paal en 1-1. Meteen rustsignaal.
In de kantine waren we met enkele ouders aan het napraten over de eerste helft en we kwamen tot 1 conclusie: de flanken moesten beter bezet worden, want daar was de ruimte. Ik denk dat Carl en Rudy een microfoontje ergens in de kantine verstopt hadden, want zo geschiedde in de tweede helft.
De tweede helft begon slecht voor ons jongens, t.t.z. in de 5de minuut scoorde de spits van OXACO, na een misverstand in onze verdediging en 1-2. Echter, omdat onze rechterflank beter bezet was met FlorJan, dreigden we meer, wat resulteerde in de 8ste minuut in een hoekschop. FlorJan trapte deze en Ferre knikte deze enig mooi binnen en 2-2. De rest van de tweede helft waren de betere kansen voor ons, maar elke uitbraak van OXACO was gevaarlijk, maar de stand veranderde niet meer.
In mijn ogen een heel terechte uitslag en ik denk dat iedereen hier wel mee kon leven. We hebben in ieder geval een aangename partij voetbal kunnen volgen onder het luikende oog en mondelinge steun van onze Mats (jaja, hij was er weeral).
Volgende week terug om de knikkers tegen Nieuw Boechout voor de laatste wedstrijd dit jaar.
Eric Pallemans
14/01/12: SIMIKOS - VREMDE 3-0
Met Vremde kregen we vandaag een tegenstander voorgeschoteld waarvan we wisten dat ze niet onklopbaar zijn, ook al staan ze tweede in de ranglijst. We hadden in de heenwedstrijd weliswaar verloren met 4-3, maar dat had meer te maken met pech bij het afwerken, vooral dan de eerste helft.
We begonnen furieus aan de wedstrijd (zat de winterstop er voor iets tussen?) en al in de zesde minuut moest Marnix met een professionele fout gestopt worden (kaart misschien?) net buiten de baklijn. Iets voor Arno dus, zeker omdat het rechtstreeks was. Een mooi schot van Arno naar de linkerbenedenhoek, maar echter mooi door de doelman van Vremde op de paal geduwd. Ferre was echter goed gevolgd en zette opnieuw voor, waar Marnix inliep en dan toch zijn verdiende doelpuntje binnenschoot en 1-0. Tot dan had Vremde nog niet veel laten zien. Zij schoten echter wakker na dit vroege doelpunt en dwongen enkele hoekschoppen af, waarop ze wel gevaarlijk waren (met hun grote mannen). Echter, wat bij ons niet lukte in Vremde, lukte de groen-witten ook bij ons niet en dat is scoren. Alle kansen werden vakkundig de nek omgewrongen en alles werd net over of net naast getrapt. Als het dan eens tussen de palen was, stond Ian, onze doelman, klaar om de bal te pakken. De voetbalgoden waren met ons, zoveel was duidelijk. Tot (en ja hoor, de ongeschreven voetbalwet, maar nu in ons voordeel) we nog eens naar voren trokken en de ingevallen Jorn met buitenkant links vanop de achterlijn, de bal ongelooflijk maar waar nog in doel kreeg. Hij kon het zelf niet geloven en dacht dat de bal naast gegaan was, maar het was wel degelijk 2-0 na een 20-tal minuten spelen. De laatste minuten van de eerste helft waren nog voor Vremde, maar opnieuw geen (verdiende) goal voor hen.
De tweede helft, hetzelfde spelbeeld, maar Vremde nu nog nadrukkelijker in de aanval, maar opnieuw alles naast, op de paal, over de goal (ik heb al eens een paar keer gezegd dat de goalen van het B-veld moeten nagemeten worden) of een secuur keepende Ian, hield Vremde van de verdiende aansluitingstreffer. Zelfs de supporters van Vremde konden dit niet geloven. Tot de twaalfde minuut hadden we niet veel, buiten verdedigen, laten zien. Maar dan plots een dieptepas van Arno naar Victor die de bal razendsnel meenam, een spurtje van 40 meter trok met de bal aan de voet en deze enig mooi in doel schoot en 3-0. Onze supporters euforisch, die van Vremde ongelovig.
Toen was de veer bij Vremde gebroken en ook het vele werk had hun duidelijk krachten gekost.
De eindstand bleef dan ook 3-0 voor ons mannen. We hadden misschien veel geluk vandaag, maar toch wil ik onze jongens feliciteren voor hun inzet. Net daardoor hebben ze misschien wel gewonnen (en ook onze efficiëntie natuurlijk). Zo hebben we toch iets rechtgezet tegen Vremde en nu volgende week naar Olvac, da zal ook ni gemakkelijk zijn.
Ook nog een woordje van dank voor onze supporters voor de alweer massale aanwezigheid en het positieve aanmoedigen van ons mannen en speciaal voor onze geblesseerden Zeb en Mats en onze nieuwe kerel Roy, die helaas zaterdag niet mee kon doen, maar wel aanwezig waren.
Eric Pallemans
Vandaag tegen VDP, de tweede in de stand achter het ongenaakbare OB Deurne. Van de heenwedstrijd (2-2) herinner ik me vooral de 2 snelle goals die we toen maakten, waaronder 1 owngoal van VDP en de grote, doch niet zo snelle jongens van VDP.
Ook vandaag weer een bliksemstart van beide ploegen, met, langs onze kant, een flitsende en altijd aanspeelbare Marnix. Hij liep op zijn eentje zowat de hele verdediging van VDP op een hoop. Het begin was gelijkopgaand, met in de 5de minuut een mooie aanval van VDP over rechts en een voorzet die echter door onze Kobe ongelukkig, met hulp van de paal, in eigen doel gewerkt werd. Niet erg kameraad, dat kan bij de beste gebeuren. Als de bal de andere kant van de paal raakt, roepen we ‘goed verdedigd’, nu riepen we ‘goed geprobeerd Kobe, niet aantrekken jongen’. In ieder geval het was dus wel 0-1 voor VDP.
Toen begonnen ons mannen pas te voetballen, met na 20 minuten een splijtende pas van Zeb naar MIEP MIEP Marnix en hij besloot keihard in het midden van het doel en dus 1-1. Daarvoor had echter de doelman van VDP een geweldige redding in huis op een vrije trap van Zeb van buiten de backlijn. Mooi geschoten en mooi gepakt. In de 27ste minuut een hoekschop van Zeb en Ferre liep aan de eerste paal de bal binnen en plots stonden we voor met 2-1, verdiend naar mijn gevoel.
Na de overheerlijke thee (bedankt mama’s) tijdens de rust, kwamen we een beetje ongeconcentreerd uit de kleedkamers en na 1 minuut in de tweede helft stond het 2-2.
We speelden minder scherp dan in de eerste helft (teveel energie verbruikt tijdens de eerste helft ?), maar de inzet was er wel, net als tegen Vremde. Op één van de aanvallen van VDP had Jorn, onze keeper, een save in huis waarvan alle ouders schrokken, in positieve zin.
Helaas in de 20ste minuut van de tweede helft scoorden de groen-witten nog eens en was het 2-3 voor VDP, de eindstand. De commentaar van de begeleiding van VDP aan die van ons was dan weer een pluim op de hoed van ons mannen. Zij zeiden immers dat ze nog niet veel van zulke tegenstanders tegengekomen waren.
Ons mannen kwamen een beetje bedrukt van het terrein, maar dat duurt nooit lang bij deze kerels. Ook onze joker, Mats, was weer aanwezig en ondertussen bereikte ons het heugelijke nieuws dat hij mag beginnen trainen binnen enkele weken. Wat een fantastisch nieuws.
Ook vermeldenswaardig was de geweldige sfeer tusssen beide ‘supportersclans’ tijdens de wedstrijd.
Ook wensen wij de miniemen A proficiat te wensen met hun eerste, ruime, overwinning van het seizoen. Proficiat Wim, het is U en Uw spelers van harte gegund!
Tot volgende week op Sint Jozef, de rode lantaarn uit onze reeks. Echter, nooit onderschatten hé jongens en supporters, vergeet Uw thermisch ondergoed niet.
Eric Pallemans