DAMES
Sponsor:
Trainingsdag/uur:
.donderdag van 20.00u tot 21.30u (cab. 8; veld C)
Thuismatchen:
Trainer: Tom De Belder
Ploegafgevaardigde:
Reeks: Dames Reeks A
Kern: Bouwens
Glynnis, Coremans Tina, De Langhe Heidi, De Pestel Dominique, Dierckx Annick,
Dour Julia, Hofkens Katrien,
Hufkens Cynthia, Jochems Evy, Michielsen Katty, Nijs Ruth, Pharasyn Vanessa, Quaghebeur Greet, Speetjens Katrien,
Van Den Broeck Shirley, Van De Walle Astrid, Van Rijckeghem Karine, Van Wallendael Evi, Verhoeven Annelies, Verhoeven
Stefanie, Vetters Lotje
Tegenstanders: Adler, Andalucia, Berkenrode 1, Driehoek, Laar, Ostan, Riko Hubertus, Seja 1, Sint Michiel, Vremde 1
Taakverdeling: Ploegafgevaardigde: Marc Verloy
Kapitein: Hofkens Katrien
Onderkapitein: Michielsen Katty
WEDSTRIJDVERSLAGEN
25/9/11: S.D. ANDALUCIA - SIMIKOS 2-2
Onze dames hebben in de hel van Hof ter Beke, in mensonterende omstandigheden nog een punt uit de spreekwoordelijke brand kunnen slepen. Over het hoe en het waarom wil ik het in dit verslag niet verder hebben.
Reeds in de tweede minuut waren onze meisjes op achtervolgen aangewezen. Een onorthodoxe terugspeelbal kon door Cynthia niet volledig onder controle genomen worden. Een goed opzittende thuisspeelsters kon hierdoor de 1-0 nul op het bord zetten. Simikos liet geenszins het hoofd hangen na deze vroege opdoffer en toog vol overgave ten aanval. Gedurende de ganse eerste helft waren onze meisjes baas, maar diverse factoren zorgden ervoor dat we niet tot scoren kwamen. Ofwel misten we zelf een hele reeks kansen ofwel werden onze speelsters op zeer agressieve wijze van de bal gezet. Aanslagen op de onderste ledematen, elleboogstoten, alle middelen werden aangegrepen om onze meisjes het scoren te beletten. Ondanks het duidelijk overwicht gingen onze poulains toch met een 1-0 achterstand richting kleedkamers.
Tijdens de rust hield de scheidsrechter het voor bekeken en moesten we op zoek naar een plaatsvervanger. Deze vandaag zeer ondankbare taak werd door de papa van Ruth op zijn schouders genomen. Waarvoor dank.
Vijf minuten na de herneming werd Astrid voor de zoveelste keer vandaag (en niet zij alleen) in de grond getorpedeerd wat resulteerde in een zuivere strafschop alhoewel die door al wat niet geel-zwart was, werd gecontesteerd. Heidi nam de zware verantwoordelijkheid op zich om in deze helse omstandigheden de klus te klaren. Haar schot werd door de thuisdoelvrouw gestopt, maar deze liet de bal terug los en kon hem slechts terug vasthouden nadat deze achter de doellijn was gevallen. Opnieuw consternatie alom bij de tegenstanders.
Lang konden onze meisjes niet genieten van de welverdiende gelijkmaker. Onmiddellijk na de herneming zag één der Andalucianen dat onze doelvrouw iets te ver uit haar doel stond en in een wanhoopspoging trapte zij van ver naar doel. Gedragen door de wind viel de bal achter Cynthia in doel. 2-1. We waren opnieuw op achtervolgen aangewezen en met vrouw en macht werd op jacht gegaan naar de gelijkmaker. Opnieuw werden vele kansen ternauwernood gemist. Even voor het uur resulteerde een knap afstandsschot van Ruth dan toch in de gelijkmaker. Haar schot werd via het hoofd van een thuisspeelsters in doel gedevieerd.
Simikos was hiermee niet tevreden en bleef het Spaanse doel bestoken. Twee keer troffen onze meisjes nog de deklat en in de slotminuut kon de keeper nog een bal uit Shirley’s voeten halen zodat we met maar één punt terug huiswaarts moesten. Een zwaar ”bevochten” punt waar we gezien de omstandigheden nog best tevreden mee konden zijn alhoewel we 70 minuten lang de betere waren. Twee momenten van onachtzaamheid zorgden er echter voor dat we niet de volle 3 punten konden mee graaien.
Toch was het een schitterende wedstrijd van onze meisjes. Tom en ikzelf waren trots op jullie!!! Volgende week tegen de ongeslagen leiders van Driehoek gaan we er weer een lap op geven en houden we de drie punten op de Zeurt. Bedankt Girls!!!
Cynthia, Anneleen, Katty, Astrid, Stephanie, Heidi, Evy, Tina, Lotje, Vanessa, Katrien, Glynis, Shirley en Ruth.
Marc Verloy
2/10/11: SIMIKOS - DRIEHOEK 3-1
Onze meisjes hebben de topper tegen promovendus Driehoek, dat tot dan zonder puntenverlies (9/9) aan de leiding pronkte, op zeer overtuigende wijze winnend afgesloten en nemen hiermee de leiding over van de Brasschaatse youngsters.
Voor de wedstrijd was ons gewaarschuwd dat de bezoeksters een stevige, snelle en jonge ploeg hadden. We waren dus op alles voorbereid. Simikos speelde als één blok en nam van bij het begin het heft van de wedstrijd in handen. Geruggensteund door een grote schare supporters togen onze dames van bij het begin voluit ten aanval. Het was al vlug duidelijk dat onze ploeg meer maturiteit en wilskracht op de mat kon leggen dan Driehoek. Onze meisjes begonnen de wedstrijd zoals ze de vorige tegen Andalucia waren geëindigd. Zelfzeker en aanvalslustig. Maar zoals in het verleden al wel eens meer gebeurde, duurde het even vooraleer we loon naar werken kregen. Met vlot combinatievoetbal werden de roodwitten op de eigen helft teruggedrongen en dat resulteerde in een resem aan mooie doelkansen. Maar ondertussen weten we waar het schoentje soms nogal eens wringt. Er wordt veel te slordig met de kansen omgesprongen. Het ontbreekt ons dikwijls aan de nodige kracht om de final touch te geven aan onze acties. Even na het kwartier was de ban dan toch eindelijk gebroken, een alweer mooi uitgespeelde kans werd door Shirley mooi afgewerkt en de verdiende 1-0 vloog tegen de touwen. Na het openingsdoelpunt bleven onze geel-zwarten op hun elan doorgaan. Het was de bedoeling zo vlug mogelijk een tweede doelpunt te maken, zodat we de teugels even zouden kunnen laten vieren teneinde krachten te sparen voor de tweede helft. Maar opnieuw bleven we bij de afwerking in gebreke. Driehoek kon hier weinig tegenoverstellen, maar we moesten toch alert blijven, want 9 op 9 haal je niet zo maar. En zo kregen we in de laatste minuut van de eerste helft dan toch het deksel op de neus. Driehoek had dan toch een kans bij elkaar kunnen voetballen. Cynthia gooide zich onvervaard in de voeten van de bezoekende aanvalster en in de schermutseling die daarop volgde, ging deze gewillig tegen de grond. Strafschop oordeelde de ref en deze werd feilloos omgezet. Zo wezen de bordjes bij de rust een billijke 1-1 stand aan.
Tijdens deze welverdiende rustpauze ontleedde onze trainer zijn strijdplan voor de tweede helft. Vanaf het eerste fluitsignaal gooiden onze meisjes weer al hun talenten in de strijd en bestookten het bezoekende doel weer met de nodige doelrijpe acties. Na één van deze acties ging ook voor onze meisjes de bal op de stip. De bezoekende doelvrouw (die de strafschop had veroorzaakt) zette haar fout echter recht. Ze plukte de strafschop van Heidi uit de lucht en hield vooralsnog haar ploeg recht, en dit niet voor het eerst. Simikos was niet onder de indruk en bleef het Brasschaatse doel bestoken. Voor de bezoeksters was het nu pompen of verzuipen en het was enkel de vraag hoe lang ze nog zouden stand houden. Toen één van hen een rode kaart kreeg na 2 gele kaarten in nauwelijks 3 minuten tijd bleek de veer dan toch te gaan breken.
Veel kansen creëren betekent ook veel corners mogen nemen. En laten we nu daar net een expert in hebben. Astrid schudde weer één van haar magistrale hoekschoppen uit haar shoes, pal op het hoofd van de aanstormende Katrien die de Driehoekgoalie kansloos liet. Eindelijk de welverdiende 2-1. Erop en erover dan maar. Simikos bleef geconcentreerd voetballen en de 3-1 bleef dan ook niet lang uit. Na alweer een mooi staaltje combinatievoetbal pikte ook Vanessa haar doelpuntje mee.. De geruststellende derde treffer was een feit. Onze meisjes speelden de wedstrijd nu rustig uit en namen geen risico’s meer. Lang kunnen we echter niet op onze lauweren rusten want ook de 2 volgende wedstrijden zullen we het onderste uit de kan moeten halen tegen Laar en het ook nog ongeslagen Riko Hubertus, dat een wedstrijd minder heeft gespeeld en zich meer en meer als de te kloppen ploeg profileert. Maar we zijn er klaar voor!!! Het vertrouwen is er en we geloven erin. Doe zo verder meisjes!!!
Cynthia, Anneleen, Katty, Astrid, Stephanie, Heidi, Annelies, Tina, Lotje, Vanessa, Katrien, Glynis, Shirley en Ruth.
Marc Verloy
23/10/11: SIMIKOS - RIKO HUBERTUS 2-1
De topper tegen Riko leek lang op een gelijkspel te zullen eindigen, maar na een rake kopslag van Heidi op een magistrale hoekschop van Astrid bleven de drie punten op de Zeurt. Een collectief sterke prestatie van onze “poulains” die loon naar werken kregen. De ploeg groeit elke week naar een hoger niveau. Het enthousiasme en de werklust op training beginnen steeds meer hun vruchten af te werpen.
Geel-zwart had in de eerste helft de touwtjes in handen. Een goed combinerend Simikos nam onmiddellijk het initiatief en speelde een sterk eerste kwartier. Onze meisjes startten verschroeiend, maar konden dat tempo niet aanhouden zodat Riko steeds beter in de match kwam. Er vielen weinig echte mogelijkheden te noteren, de meeste acties speelden zich op het middenveld af. Toch waren er enkele halve kansen vooral voor Simikos, we legden enkele mooie combinaties op de grasmat, maar net zoals de voorbije weken bleek het moeilijk om ze af te ronden. Het gevaar van Riko lag vooral in enkele afstandsschoten, waarvan er één bijna fataal was, maar Cynthia hield met een tijgersprong echter voorlopig nog haar netten gaaf. Net toen iedereen dacht dat we met een brilscore richting rust gingen, viel er toch nog een doelpunt uit de lucht, en nog wel voor Simikos. De bezoekende doelvrouw wist met een onbewuste terugspeelbal geen raad en Vanessa was er als de kippen bij om de bal in doel te deviëren. De verdiende 1-0 voorsprong was een feit, en kon op geen beter moment vallen. Het eerstvolgende fluitsignaal van de scheidsrechter was het rustsignaal.
Na de pauze kwam Riko iets gretiger uit de kleedkamer en probeerde Simikos bij de keel te grijpen. Onze meisjes hadden het nu een kwartiertje heel moeilijk en na een tiental minuten viel er opnieuw een doelpunt, en dit keer letterlijk uit de lucht. Een op het eerste gezicht onschuldige vrije trap vanop een quasi onmogelijke plaats net over de middenlijn werd gedragen door de wind en de bal verdween tot éénieders verbazing achter Cynthia (misschien iets te ver uit haar doel??) tegen de netten. Bijna een kopie van het tweede tegendoelpunt op Andalucia. 1-1 en alles was te herbeginnen. Riko putte hieruit moed en trachtte de druk nog iets meer op te voeren en Simikos kreeg het even heel warm. Onze meisjes kwamen niet onder de druk uit en een tweede Riko doelpunt leek in de maak. Maar net zoals wij in de eerste helft, konden de bezoekers dit tempo niet aanhouden.
Simikos liet de storm overwaaien en nam stilaan het initiatief weer over. Onze dames hadden hun tweede adem terug gevonden en trokken weer richting Rikodoel. Dat resulteerde in een resem hoekschoppen die steeds gevaarlijk waren, maar weer bleek afwerken het probleem. Cynthia moest zich nog eens volledig strekken en ranselde een vrije schop van Riko uit haar doel. Simikos bleef drukken en dat resulteerde weer in een zoveelste hoekschop, wederom door onze specialiste Astrid getrapt. Een hoekschop uit het boekje. De aanstormende Heidi was sneller op de bal dan de Riko doelvrouw en met een rake kopstoot joeg zij de bal magistraal zonder genade tegen de netten, haar vierde van het seizoen. Een kopij van één van haar eerdere doelpunten dit seizoen. Enkele luttele minuten later kreeg Astrid nog een unieke kans, maar deze kon ternauwernood door de rood-witte doelvrouw onschadelijk gemaakt worden. In de laatste vijf minuten werd het voor beide doelen nog even spannend, maar onze meisjes hielden hun hoofd koel en bezweken niet onder het ultieme wanhoopsoffensief van de Kontichse dames. Uitblinkers noemen vandaag is onbegonnen werk. Het was echt een succes van het collectief. Iedereen krijgt dan ook de volle punten voor de “Zilveren schoen”.
We pronken nu samen met Berkenrode, met een match minder aan de kop van de rangschikking met 2 punten voor Andalucia en 4 op Riko, Laar en Driehoek. Als we op deze elan kunnen verder gaan, zo blijven werken op training en niet naast onze schoenen gaan lopen (daar zullen Tom en ik wel voor zorgen) gaan we nog mooie dingen beleven dit seizoen. Binnen drie weken na de topper op medeleider Berkenrode kunnen we een eerste tussenbalans opmaken en kijken waar we kunnen uitkomen. Doe zo verder meisjes !!!
De ploeg: Cynthia, Anneleen, Katty, Astrid, Heidi, Evy, Tina, Lotje, Vanessa, Katrien, Glynis, Shirley en Ruth.
Marc.
Onze meisjes haalden zwaar uit tegen de hekkensluiter uit de competitie. Onder impuls van een soms sublieme Evy Jochems, die al haar duivels had ontbonden, vond geel-zwart 9 keer de weg naar de netten, en als alle kansen zouden benut geweest zijn, had dat zeker het dubbele kunnen zijn.
Voor de tweede keer dit seizoen bleek de scheidsrechter de weg naar het terrein niet te vinden. Daar de thuisploeg geen scheids-rechter had en onze Jan zich over het lot van een gekwetste speelster van onze meisjes scholieren, die tegen Olve hadden ge-speeld, moest ontfermen, nam ondergetekende dan maar de fluit ter hand. Vandaar een eerder beperkt verslag.
De wedstrijd begon met een minuut stilte voor onze betreurde vriend Paul Verhoeven. De thuisploeg, die dit seizoen al 31 tegen-doelpunten moest slikken en er slechts 1 maakte, zocht haar heil in het hanteren van de buitenspelval teneinde zo de schade te beperken. Net zoals in bijna al de vorige wedstrijden dit seizoen begonnen onze meisjes gretig aan de wedstrijd. Opnieuw werd er bijwijlen prachtig voetbal op de grasmat gelegd, waar veel mannenploegen jaloers op zouden zijn. Toch duurde het een kwartier alvorens het eerste doelpunt kon gescoord worden. Het begint stilaan een gewoonte te worden, maar het was opnieuw Ruth die de ban brak. Een moedig Ostan was niet onder de indruk, maar tot meer dan enkel verdedigen waren ze niet in staat. De rust werd bereikt met een 0-4 score na doelpunten van Tina, Shirley en onze keepster Cynthia op strafschop.
Na de pauze was de fut bij de thuisploeg helemaal weg en zoals in mijn inleiding vermeld, was het Evy die kwistig haar passes ronddeelde. Dat vertaalde zich in nog 5 doelpunten, respectievelijk gescoord door Ruth, Annelies, Astrid, Evy en Evi. Niet alleen Evy, maar de hele ploeg groeit elke week naar een hoger niveau. Door het uitstekende werk van onze trainer Tom en de inzet op training van onze meisjes zelf staat er dit seizoen een hechte ploeg op het veld, die voor elkaar door een vuur gaan. Als trainer en afgevaardigde is dit echt om te genieten!!! Dat vandaag 8 verschillende speelsters de weg naar de netten vonden zegt echt wel genoeg denk ik.
Volgende week tegen Seja wacht ons opnieuw een iets zwaardere klus. We mogen ons zeker niet blind staren op hun plaats in de rangschikking, want ze hebben meer in hun mars dan deze laat uitschijnen en de onderlinge duels tussen onze beide ploegen staan steeds borg voor de nodige inzet en spektakel.
De ploeg:Cynthia, Katty, Astrid, Stephanie, Heidi, Annelies, Evy, Tina, Katrien, Glynis, Shirley, Dominique, Evi en Ruth.
Marc
Onze dames hebben in de streekderby tegen Seja een goede generale repetitie gehouden voor de topper van volgende week tegen medeleider en titelverdediger Berkenrode. Bij wijlen subliem voor rust, met de handrem op na de rust namen onze poulains gemakkelijk afstand van de Merksemenaren.
Alle ingrediënten waren aanwezig om er een aangenaam kijkstuk van te maken: kil, maar goed voetbalweer, een grote supportersschare van de beide ploegen en een dosis gezonde rivaliteit en ook niet onbelangrijk een goed leidende scheidsrechter Cambré. Wat moet er nog meer zijn? Zoals steeds probeerden onze dames van bij het begin van de wedstrijd hun wil op te dringen aan de tegenstrevers. En de wedstrijd kon niet beter beginnen voor geel-zwart. Reeds na 2 minuten vonden onze meisjes de weg naar de netten. Het was opnieuw Ruth die voor het openingsdoelpunt kon zorgen. Na een aarzelende seizoensstart, begint ze stilaan weer naar haar supervorm van vorig seizoen toe te groeien. Seja was meteen op achtervolgen aangewezen en dat betekende dat ze reeds zeer vroeg uit hun egelstelling moesten komen en iets aanvallender aan de bak moesten dan hun bedoeling was. Simikos had het beste van het spel, dat vrij gelijk op en neer ging, maar van de Sejaanse acties ging veel minder dreiging uit dan van deze van onze meisjes. De acties van de Merksemenaren waren iets te stereotiep en veel te veel afhankelijk van hun nummer 7 Andréa, die goed door onze verdediging uit de wedstrijd werd gehouden. Simikos kon met (het wordt stilaan ééntonig) mooi en verzorgd voetbal gemakkelijk baas blijven en had de wedstrijd volledig onder controle. Opnieuw een resem kansen. Maar keer op keer stuitten onze meisjes op de bezoekende doelvrouw, die een heel secure wedstrijd speelde. Net voor het half uur kon Katrien een weer goed voorbereide aanval succesvol afronden en de 2-0 nul op het scorebord zetten. En nog was het niet gedaan, het was opnieuw Ruth die op slag van rust de 3-0 tegen de touwen joeg. Zo togen onze dames met een goed gemoed richting kleedkamers.
Met het oog op de topper van volgende week op Berkenrode namen onze meisjes in de tweede helft behoorlijk wat gas terug. Ze lieten de bezoekers nu meer komen, maar kwamen nooit in de problemen. Simikos wou niet meer verder aandringen, teneinde kwetsuren te vermijden en Seja dat aan een nieuwe ploeg aan het bouwen is met veel youngsters kon niet beter. Twee keer kwamen ze zeer dicht bij een doelpunt langs Joni Verbruggen, maar Cynthia kon haar netten ongeschonden houden. Het grootste deel van de tweede helft bestond vooral uit veel middenveldspel en de doelkansen waren schaars. En de kansen die we toch kregen, werden door de bezoekende goalie allemaal onschadelijk gemaakt. Dat de score niet opliep zoals de week voordien bij Ostan was grotendeels haar verdienste. Spijtig genoeg verloren we diep in de tweede helft nog Evy met een gekloven ooglid, na een slecht contact met de schoen van Katrien. Haar beschikbaarheid voor de topper volgende week wordt hierdoor twijfelachtig. Gelukkig had Seja een dokter in zijn rangen die zo vriendelijk was het euvel ter plaatse te repareren waarvoor onze dank Luc.
Opdracht volbracht, een deugddoende overwinning van onze meisjes in het vooruitzicht naar de match van zaterdag, de topper tegen Berkenrode dat evenveel punten heeft, maar een wedstrijd meer gespeeld. In elk geval zullen we na zaterdag weten in hoeverre we onze ambities en doelstellingen zullen kunnen verwezenlijken. SUPPORTERS ALLEN OP POST!!!
De ploeg:Cynthia, Karine, Katty, Astrid, Evi, Heidi, Evy, Tina, Lotje, Vanessa, Katrien, Glynis, Shirley en Ruth.
Marc
19/11/11: Berkenrode – Simikos 1 - 3
Onze dames hebben onder het toeziende oog van een hele schare meegereisde supporters en onze huisfotograaf Roger hun topper tegen medeleider en uittredend kampioen S.K. Berkenrode gewonnen met 1-3 en prijken nu alleen op kop van de rangschikking, op 2 punten gevolgd door Andalucia. Bij een eventuele winst volgende week tegen Adler is de titel van Herfstkampioen een feit.
De zenuwen van onze meisjes waren voor aanvang van de wedstrijd zeer gespannen. Een verplaatsing naar Berkenrode is nog nooit een gezondheidswandeling geweest en na de 0 op 6 vorig jaar ware ze op een revanche belust en zat de schrik er toch een beetje in, of was dat allee maar bij mij zo?. Zoals we dat van hen gewoon zijn, probeerden onze dames meteen hun stempel op de wedstrijd te drukken. De onderrichtingen van de trainer goed opvolgend, werd meteen veel druk gezet op de thuisverdediging. Het openingskwartier was volledig voor Simikos. Het was zeker niet de beste eerste helft sinds de competitiestart, en daar zat de gezonde stress wel voor iets tussen, maar onze dames waren wel meester van de situatie. Berkenrode begon afwachtend aan de wedstrijd, de kat uit de boom kijkend of kon het gewoon niet beter? Na een kwartier staken zij voor het eerst de neus aan het venster, het bleef dus opletten geblazen. De partij werd evenwichtiger, maar de beste kansen waren toch voor onze Simikossters. In de 24ste minuut kon de nummer 12 van de thuisploeg zich dan toch een keer doorzetten en onze gelegenheidsdoelvrouw Evy moest zich gewonnen geven. Totaal tegen de gang van het spel in stonden de Hobokenaren 1-0 voor. De ontlading bij de thuisaanhang was enorm. Onze meisjes waren door deze onverwachte treffer niet uit hun lood geslagen en togen meteen weer vol overgave ten aanval, teneinde op zoek te gaan naar de gelijkmaker. Veelvuldig aanvallen betekend ook veel hoekschoppen mogen trappen en laat dat nu één van onze beste wapens zijn. Onze specialiste Astrid gooide de bal keer op keer voor de doelmond en vooral Katrien en Heidi bezorgden de thuisverdediging bij deze fases heel wat kopzorgen. Op slag van rust opnieuw eenzelfde spelsituatie; een subliem getrapte hoekschop van Astridje en de aanstormende Heidi knalde de bal loeihard voorbij de verbouwereerde thuisdoelvrouw. Het doelpunt kon op geen beter moment vallen, want een overigens goed leidende scheidsrechter Nijs floot meteen voor het rustsignaal.
Zoals steeds weer tijdens de rust een peptalk van onze trainer, enkele spel verbeterende richtlijnen en dan weer vol goede moed terug ten strijde trekken. Het leek wel of onze meisjes bij de ontlading na het doelpunt ook alle stress van zich hadden afgeschud of deze althans hadden achtergelaten in de kleedkamer, want na de herneming stond er nog slechts 1 ploeg op het veld. Simikos greep Berkenrode van bij het begin naar de keel en met opnieuw bij wijlen uitstekend voetbal werd geprobeerd de rood-groene verdediging op te rollen. Amper 4 minuten na de spelhervatting kende Simikos weer succes. Een weer geduldig opgebouwde aanval werd door Astrid mooi afgerond en de bordjes wezen 1-2. Bij de thuisploeg gingen er nu enkele kopjes hangen en onze meisjes bleven doorgaan op hun elan. Nauwelijks 5 minuten later was het opnieuw Astrid die voor de tweede keer vandaag de bal tegen de touwen keilde. 1-3 en boeken dicht. Berkenrode kwam af en toe nog eens opzetten en Evy moest nog 2 keer zeer gevat tussen beide komen om onheil te voorkomen. Een waardige stand-in voor Cynthia ! Na de 1-3 namen we wat gas terug en werd overgeschakeld op controlevoetbal. We kregen nog een paar mooie kansen, maar aan de score veranderde er niets meer. Opnieuw een overwinning van het collectief. Ook Andalucia blijft winnen, dus moeten we alert blijven. We hebben vandaag een uitstekende zaak gedaan, maar de weg is nog lang en de voetjes moeten op de grond blijven. Voor de zoveelste keer dit seizoen, bedankt meisjes !!!
Evy, Karine, Katty, Astrid, Stephanie, Heidi, Tina, Lotje, Vanesssa, Katrien, Glynis, Shirley, Ruth en Dominique.
Marc