DAMES
Trainingsdag/uur:
donderdag van 20u00 tot 21.30uur.
Thuismatchen:
Trainer: Jens De Smedt
Ploegafgevaardigde:
Sponsor:
Kern:
Reeks: Dames Reeks A
Tegenstanders: Berkenrode 1, Donk, Ik Dien 1, Laar, Olve, P.Hoevenen, Riko Hubertus, Seja 1, St. Michiel, Valaarhof 1, Vremde
WEDSTRIJDVERSLAGEN
11/09/09: RIKO HUBERTUS - SIMIKOS 1-1
Onze meisjes begonnen aan hun competitie meteen met een topper. In Kontich stonden onze kampioenen tegenover de kampioen van twee seizoenen geleden. Het werd zoals verwacht een moeilijke wedstrijd tegen een goed georganiseerde tegenstander die duidelijk uit was op revanche voor de uitschakeling in de vorige bekercampagne en de nederlagen van vorig seizoen.
Simikos begon met een onuitgegeven elftal aan de wedstrijd. Met Katty, Katrien en Vanessa verschenen er drie meisjes aan de aftrap die voor het eerst in onze geliefde geel-zwarte clubkleuren aantraden. En ze hebben hun debuut zeker niet gemist, want het zijn stuk voor stuk goede aanwinsten die nog van zich zullen laten horen. Onze meisjes stonden vandaag onder leiding van interim trainer Patrick die vakantieganger Jens kwam vervangen. Alvast bedankt Patrick.
Riko begon de wedstrijd met 11 achter de bal, dus kwam het er op aan om zo snel mogelijk een bres te slaan in de rood-witte muur. Een fenomeen waar we dit seizoen nog meer zullen tegen moeten vechten, want iedereen zal er wel op uit zijn om onze kampioenen dit seizoen een hak te zetten.
Onze aanvallers beten zich de tanden stuk op de stugge thuisverdediging. De kansen volgden zich in sneltempo op, maar geen enkele ervan kreeg het lot dat het verdiende. Af en toe kwam Riko er eens uit en zoals dat wel eens vaker gebeurd in die omstandigheden kregen we het deksel op de neus. In de negentiende minuut kwam de thuisploeg tegen de gang van het spel in op voorsprong. Op één van hun schaarse counters werd onze verdediging uit verband gespeeld. Een Riko speelster trapte de bal naast de uitgekomen Evy, en deze hobbelde traag richting doel net krachtig genoeg om de doellijn te overschrijden.
De thuisploeg ging nog stugger verdedigen en trachtte op alle mogelijke manieren het tempo uit de wedstrijd te halen. Onze meisjes gingen echter op hun elan door en Simikos bleef de wedstrijd in handen houden. De aanvalsgolven volgden elkaar op en dat resulteerde op het half uur in de oververdiende gelijkmaker. Annelies rondde een zoveelste geel-zwarte aanval af met een schitterend onhoudbaar schot op doel. De overige 5 minuten gebeurde er niets noemenswaardig meer en beide ploegen snakten naar de rust.
In de tweede helft hetzelfde scenario. Riko met elf voor eigen doel, loerend op de counter. Meer bezig met het spel onnoemelijk veel dood te leggen en al vanaf het begin tijdrekken dat het niet meer mooi was om aan te zien. Echt afbraakvoetbal. Simikos bleef de aanval zoeken maar kon geen gaatje meer vinden in de thuisdefensie. Er werd mijns inziens iets te veel over links gevoetbald zodat er te weinig verrassingselementen in onze acties lagen. Astrid stond veel te vaak alleen vrij op rechts zonder dat daar gebruik van gemaakt werd.
Na een bij momenten boeiende en spannende wedstrijd bleef het 1-1, een resultaat waar we voor de wedstrijd best tevreden mee zouden geweest zijn, maar achteraf heerste er vooral toch een beetje ontgoocheling over de verloren punten. Want als er één ploeg verdiende van te winnen was het wel zeker Simikos. Al zal de flamboyante voorzitter van Riko dit wel tegen spreken.
De ploeg: Evy, Katty, Ruth, Liv, Caro, Toke, Heidi, Astrid, Shirley, Stephanie, Lotje, Katrien, Vanessa, Lynn en Annelies.
20/09/09: SIMIKOS - VREMDE 5-0
In een spektakelrijke tweede helft, met 5 doelpunten, walste een sterker Simikos over de bezoekers die een tweede doelpuntenrijke nederlaag op rij moesten incasseren. Tot halfweg hadden beide teams elkaar (wat de score betreft) in evenwicht gehouden. Van echt spelevenwicht was er echter nooit sprake, daarvoor waren onze poulains te sterk. Een sterk verjongd Sporting Vremde was duidelijk naar de Zeurt afgezakt met de bedoeling om de schade zoveel mogelijk te beperken. In tegenstelling met Riko vorige week moet wel gezegd worden dat zij wel degelijk probeerden te voetballen.
Gedurende de ganse eerste helft kampeerden onze meisjes op de Vremdse speelhelft. Kansen waren er bij de vleet maar de “finishing touch” bleef uit. Van de ontelbare voortreffelijke kansen die we creëerden maakten we er geen enkele af. Daar hadden we maar één verklaring voor: onze kanonnen stonden slecht afgesteld. Voorlangs, net naast of over doel, op het doelkader noem maar op. De bezoekende doelvrouw stond in een schiettent, maar hield (voorlopig) stand, ze kwam enkele keren gepast tussen met haar onderste ledematen, maar een bal echt pakken zat er niet in. Ondertussen bleef het ook opletten voor enkele schaarse counters, want onze verdediging moest nagenoeg constant werkloos toekijken. We trokken dus met een billijke brilscore richting kleedkamers. Inmiddels waren we ook Astrid verloren na een onbesuisde Vremdetackle, maar de scheids vond het zelfs geen fout waard. Volgens hem (en hij alleen) was er geen contact geweest.
De coördinaten van onze kanonnen werden bijgesteld en onze meisjes trokken terug ten strijde. Het spelbeeld was het zelfde als dat van de eerste helft. Een drukkende thuisploeg en een bezoekende verdediging die probeerde het hoofd boven water te houden. Succes kon dan ook niet langer uitblijven. Een vlot combinerend Simikos bleef geduldig zoeken naar een opening in de groen-witte defensie. Vier minuten na de spelhervatting brak Annelies de ban. Zij liet na alweer een mooie aanval de netten trillen. Eindelijk 1-0, de ontlading en de opluchting viel van eenieders schouders.
De bezoekende hoofden gingen omlaag en de onderlinge verstandhouding begon af te brokkelen. Geel-zwart greep Vremde nu helemaal bij de keel en nauwelijks enkele minuten later kon Lotje de score verdubbelen. Bij Vremde was de weerstand nu volledig gebroken. Simikos ging als een pletwals verder. Lynn, Shirley en nieuwkomer Vanessa dikten de score aan en na twintig minuten wezen de bordjes een 5-0 voorsprong aan. We leken nu op weg naar een monsterscore, maar dat was buiten de waard gerekend.
Na een uur spel vond scheidsrechter Demaere het welletjes. Hij maakte tot verbijstering van de beide ploegen en de talrijk opgekomen supporters tien volle minuten te vroeg een einde aan de wedstrijd. Achteraf bleek dat hij op ons B-veld nog een andere wedstrijd moest leiden en hij wou nog even uitrusten. Vorig seizoen had hij ons dit op S.K. Donk ook al eens een keer gelapt.
Geel-zwart hield dus een geslaagde generale repetitie voor de moeilijke verplaatsing volgende vrijdag naar S.K. Laar. Daar mogen we zoals elk jaar zeker rekenen op een ”warm” onthaal. Maar we zijn er klaar voor ! De enige nederlaag die we daar vorig seizoen opliepen moet nog gewroken worden.
De ploeg: Evy, Katty, Tina, Ruth, Astrid, Toke, Katrien, Annick, Vanessa, Shirley, Lotje, Annelies en Lynn.
Marc Verloy
De vrijdagavondmatch tegen Laar is niet onze meest
favoriete verplaatsing, maar we hadden daar nog iets recht te zetten voor onze
enige nederlaag van vorig jaar... Het werd een vertoning van karakter, inzet en
vechtlust. Laar, en garde! Simikos-dames en bloc!
Door blessures, vakanties, werk en andere redenen stonden we aan de aftrap wel
met slechts 10 dames, maar we waren in blijde verwachting van Heidi en Liv.
Verschillende speelsters stonden dan ook niet op hun gebruikelijke plaatsen. Na
wat zoeken kregen we een eerste echte aanval op touw gezet, die een corner
opleverde. Ikzelf nam die voor mijn rekening en in het geharrewar wist Vanessa
er haar hoofd tegen te zetten: Goal! Laar voelde zich onrecht aangedaan en ging
meteen in de tegenaanval. Kort na onze goal stond er ineens iets teveel Laars
geweld aan onze backlijn waardoor een van hen teveel ruimte kreeg en de bal
onbereikbaar tegen de netten kon prikken. We waren er niet al te erg van
aangedaan en gingen op zoek naar een tweede goaltje. Bij een van de volgende
aanvallen vuurde Katrien een kanonschot af van iets buiten de backlijn. De bal
week nog af op een verdediger waardoor de keeper op het verkeerde been stond:
1-2.
De match ging nu goed op en af en met ons numeriek ondertal werd het pittig om
deze voorstand vast te houden. Het Laarse legioen (dat wél verschillende wissels
in huis had) kwam opnieuw oprukken, maar Evy wist de doorgebroken spits het
scoren te beletten. Ook de rebound kon zij nog afketsen, maar de derde poging
was wel raak voor Laar. Ondertussen was de versterking gearriveerd en konden we
de eerste helft afronden met 11. Op karakter hielden we de gelijke stand vast
tot aan de rust. Het besef was er dat we de tweede helft, met 11, het verschil
konden en moesten maken. Die 3 punten waren voor ons; minder was geen optie!
Tijdens de rust werden er een aantal verschuivingen aangebracht en in de tweede
helft was het dan ook weer even zoeken. Maar het spektakel dat volgde was het
wachten waard geweest. Een mooie combinatie tussen Katrien en Liv. De “voorzet”
van Liv van op de achterlijn, dwarrelde op magistrale wijze aan de verste
winkelhaak binnen! Simikos letterlijk als 1 man boven op Liv en Liv plat... Wie
dacht dat Laar zich nu gewonnen zou geven, had het mis. Onze verdediging en Evy
kregen nog hopen werk, maar Laar zou niet meer scoren. Een dikke pluim voor onze
achterste linies.
Aan de andere kant van het veld moest de verdediging ook nog verschillende keren
de handen uit de mouwen steken. Dit werd iets te letterlijk genomen door de
Laar-verdedigster die na goed doorzetten van Vanessa, de bal met de handen
raakte. Penalty. De scheidsrechter die van heel de match nog niets goed had
kunnen doen voor de Laarse aanhang, werd nu helemaal kop-van-jut. Ik vond hem
nochtans zo slecht nog niet... Van de penalty, genomen door mezelf, onthouden we
vooral dat hij erin ging :-)
Kort voor affluiten voorkwam Evy nog een tegendoelpunt door al haar
uitschuifbare ledematen te gebruiken om, vertrekkend van aan de eerste paal, de
bal die er aan de tweede paal zou ingaan, weg te tikken. Nog meer frustratie bij
Laar en nog meer geloof in eigen kunnen bij Simikos. De match eindigde dan ook
met een mooie 2-4 stand. Missie volbracht!
Het was al een tijdje geleden dat ik nog zoveel deugd gehad had van een
overwinning. Maar vooral de manier waarop was fenomenaal! Zij die erbij waren
zullen dit beamen. Mijn puntenbriefje was te klein... Voor Evy, Tina, Katty,
Toke, Annick, Heidi, Liv, Katrien, Shirley, Stephanie en Vanessa 3 volle punten
van mij!
PS. Stephanieke, proficiat met je 18e verjaardag en bedankt voor het leuke
feestje!
Lotje
Op het veld van degradatiekandidaat Donk pakte Simikos een felbevochten vijfde zege op rij. Een week na de moeizaam gewonnen wedstrijd tegen Valaarhof stootten onze meisjes op een stugge fel gemotiveerde tegenstrever, die de achterdeur stevig dichthield en zelf met zijn enthousiast jong spitsenduo op een dodelijke counter loerde. Simikos trachtte van bij het begin een bres te slaan in de witte muur die Donk voor eigen doel optrok. De eerste reuzenkans was voor een zeer bedrijvige Katrien. Haar knap afstandschot spatte op de dwarslat uit elkaar. Nauwelijks enkele minuten later lag dezelfde speelster aan de basis van de tweede gevaarlijke Simikosactie. Katriens’ schot werd door de thuisdoelvrouw met een knappe save uit haar kooi gehouden. Zonder echt te overtuigen bleven onze geel-zwarten op de Donkse muur in beuken. Shirley was de volgende aan het kanon, maar haar poging strandde eveneens op een goed keepende thuisgoalie. Na 25 minuten kwam Donk er op de counter zeer gevaarlijk uit, maar ons Evy wou niet onderdoen voor haar overbuurvrouw en haalde de bal vol overgave uit de voeten van de Donkse spits. Een tegenactie bleef niet lang uit, maar het schot van Shirley werd ontzet en de rebound van Katty werd nogmaals door de keepster gesaved. Donk was al gans de eerste helft bezig met op allerhande manieren tijd te rekken en dat zou hen tenslotte duur opbreken. In de laatste minuut van de eerste helft talmde de keepster iets te lang om uit te trappen en we kregen een onrechtstreekse vrije schop op de rand van de grote rechthoek. Dit tot grote ontstentenis van al wat Donks gezind was. Katty tikte de bal richting Astrid die op doel schoot. Dat schot werd slechts half gepareerd en na wat flipperkastcaramboles devieerde een Donkse verdedigster de bal in eigen doel. Eindelijk stond de 0-1 op het bord, op een moment dat niet beter kon gekozen worden. Bij Donk was de scheidsrechter nu helemaal kop van jut.
In de tweede helft herschikte Jens zijn pionnen en onze meisjes gingen op zoek naar een tweede (en verlossend) doelpunt. De eerste noemenswaardige kans was echter voor de thuisploeg. De vrije schop ging nipt naast. Dit was het laatste wapenfeit van de Donkenaars. Simikos ging onder impuls van een onuitputtelijke Katrien opnieuw ten aanval en dat resulteerde in de 53ste minuut in een tweede doelpunt. Een mooie voorzet van Astrid werd door Annick afgerond en de 0-2 was een feit. Onze meisjes gingen nu bevrijdender voetballen en dat was aan het spel merkbaar. Het tempo ging de hoogte in en het samenspel werd zuiverder. En de kansen bleven elkaar opvolgen. Een hoekschop van Astrid werd door de inlopende Caro net naast gekopt. De volgende kans was voor Vanessa die op voorzet van Katrien net over besloot. In de 63ste minuut ging Katrien op aangeven van Katty op wandel en na een mooie solo door de verbouwereerde Donkdefensie rondde zij haar actie zelf feilloos af. Een verdiende beloning voor een gans de wedstrijd zeer hard werkende Katrien. Donk kreeg geen tijd om zich te herpakken. Na een mooi opgebouwde aanval die begon bij Lotje, kwam de bal via Shirley in de voeten van Ruth. Zij ramde de bal zonder genade loeihard van buiten de grote rechthoek in de winkelhaak. Een doelpunt om in te kaderen. Na de 0-4 misten onze meisjes nog enkele kansen, maar er werd niet meer gescoord. Volgende week wacht ons opnieuw een taaie tegenstander in de topper tegen Seja met de leidersplaats als inzet.
Evy, Katty, Astrid, Stephanie, Katrien, Annelies V., Caro, Lotje, Vanessa, Annick, Tina, Shirley, Julia en Ruth.
Marc Verloy
De streekderby tussen Simikos en Seja kan al jaren de vergelijking doorstaan met de traditionele topper Anderlecht - Standard in het "grote" mannenvoetbal. Inzet, spektakel, een dosis gezonde rivaliteit en agressiviteit en veel volk zijn al sinds de eerste confrontatie tussen deze beide vaandeldragers van het damesvoetbal in ons verbond ingrediënten die nooit ontbreken. Er wordt steeds gespeeld op het scherp van de snee, en dat was deze keer niet anders. Onze dames konden de hoge verwachtingen die in deze topper in hen gesteld waren echter niet inlossen. Seja was vandaag technisch en tactisch uitgekookter dan Simikos in weer een heuse cupmatch. De honger van de bezoekers naar de overwinning was net iets groter dan de onze en de foutenlast achteraan was minder hoog.
De wedstrijd werd onder een stralend najaarszonnetje op gang gefloten door de zeer ervaren scheidsrechter Bruno Assiner. Onze meisjes, voor het eerst aan de aftrap in hun nieuwe uitrusting zoals steeds weer geschonken door sponsor Kolum verzekeringen, staken als eerste hun neus aan het venster, maar zonder echt gevaarlijk te zijn. Beide ploegen speelden in het begin zeer afwachtend en voorzichtig, daar was het belang van de wedstrijd zeker niet vreemd aan. Na een inloopperiode van een kleine tien minuten nam Seja het heft in handen en had het merendeel van het spel. Dat resulteerde in een resem opeenvolgende hoekschoppen die telkens voor de nodige verwarring in onze defensie zorgden. Zo kropen we door het oog van de naald toen een schot van Seja tegen de paal belandde.
Een reactie van Simikos bleef niet uit. Caro schoot net over de dwarslat en een afgeweken schot van onze spelverdeelster Katrien werd ternauwernood door de Sejagoalie gepakt. Maar het middenveld dat door beide ploegen al te vaak werd overgeslagen, bleef in handen van de bezoekers. Seja schoot nog eens een bal op de paal en het spel werd grimmiger. In de 27ste minuut kreeg Katrien een gele kaart na een iets te impulsieve reactie tegen een beslissing van de scheidsrechter, die op sommige momenten net iets te veel toeliet. Nauwelijks enkele minuten later keek ook een Sejaspeelster (toevallig ook een Katrien) tegen een gele kaart aan, na een onstuimige tackle op Julia. Verder gebeurde er in de eerste spelperiode niets noemenswaardig meer. De bezoekers controleerden de wedstrijd en beide ploegen snakten naar de rust. Deze werd bereikt met een logische brilscore.
Na de pauze kwam Simikos het gretigst uit de kleedkamer en onze dames probeerden Seja bij de keel te grijpen. We voerden de druk op, maar konden geen bres slaan in de zwart-witte verdedigingsgordel. Seja bleef kalm en liet de Schotense storm overwaaien. Ze behielden het overzicht en probeerden waar en wanneer het nodig was het spel te verleggen. Een geduldige opbouw van achteren uit en slim tussen de lijnen lopen zorgde er voor dat Seja weer de overhand kreeg. Na een lullig en te vermijden balverlies in het middenveld werd onze verdediging op snelheid gepakt. Anke Goor stuurde haar collega Andrea Gooris met een uitgemeten voorzet in de diepte en deze laatste schoof de bal naast de uitgekomen Evy tegen onze netten en de 0-1 was een feit.
Simikos liet het hoofd niet hangen, want we hadden nog ruim 25 minuten om de achterstand om te buigen. Maar er was geen doorkomen aan. Onze middenvelders bleven geregeld de actie zoeken, maar ze konden geen gepast afspeelpunt vinden. Onze aanvallers werden veel te kort gedekt. Seja, dat vertrouwen had geput uit de voorsprong begon opnieuw de pressing te spelen. Op het uur kreeg onze verdediging de bal niet ontzet en dat had opnieuw te vermijden balverlies tot gevolg. Een goed opzittende Kate Bellefroid kreeg de bal in de voeten en aarzelde niet om op doel te schieten. Het schot had weinig kracht, maar de bal ging door een minuscuul klein, maar groot genoeg gaatje tussen de paal en de handen van een tevergeefs duikende Evy opnieuw tegen de touwen. 0-2 en de match leek gespeeld.
Seja kon nu helemaal de kat uit de boom kijken en bleef onze meisjes rustig opvangen. In de slotminuten moesten we ook nog een derde doelpunt slikken. Evy gooide zich iets te onstuimig in de voeten van de doorgebroken Annelies De Bonte, nam haar benen mee met een logische strafschop tot gevolg. Deze werd feilloos door Andrea Gooris omgezet die haar tweede doelpunt van de middag scoorde. Onze meisjes konden niets meer terug doen,en de eerste competitienederlaag sinds een jaar was een feit. Met deze verdiende overwinning nam Seja ook de leidersplaats over van Simikos dat naar de derde plaats zakt op 2 punten van de leiders.
Volgende week in de bekerwedstrijd tegen tweedeklasser Oxaco moeten we weer de batterijen opladen om in het verdere verloop van de competitie het leidersduo Seja - Ik Dien (die in de beker tegen elkaar uitgeloot zijn) opnieuw van de leiderstroon te stoten. Ook al mogen we de tegenstander niet onderschatten, want een bekerduel tegen een ploeg uit een lagere afdeling is niet altijd een geschenk. En als de logica zich respecteert spelen we in een eventuele halve finale opnieuw tegen Seja (of tegen Ik Dien).
Marc
14/11/09: BERKENRODE - SIMIKOS 0-4
Deze wedstrijd werd gespeeld op wat men in de volksmond een “patattenveld” noemt. Ook de kleedkamer waarin onze meisjes werden weggestoken was miserabel. Veel te klein, redelijk vuil en onveilig. Het was zeker niet makkelijk voetballen, want er stond ook een stevige zijwind die de bal de gekste capriolen deed maken. Winnen was een must want bij winst van Berkenrode konden we een tweetal plaatsen in de rangschikking verliezen. Beide ploegen kwamen verzwakt aan de aftrap door een rits geblesseerde speelsters, en derhalve kwamen er voor de thuisploeg slechts 10 speelsters opdagen.
Simikos ontwikkelde voor de rust goed druk en plakte de thuisploeg tegen het eigen doel. Na amper zes minuten mikte onze kapitein Stefke raak. Na voorbereidend werk van Lotje en Katrien kon Stefke de laterale voorzet van laatstgenoemde makkelijk binnen duwen. Nauwelijks een minuut later schoot Katrien de bal tegen de paal en een schot van Lotje ging millimeters naast. En zo ging het maar verder. Net als vorige week tegen Patro Hoevenen lieten onze meisjes een resem kansen onbenut en daardoor bleef Berkenrode tot aan de rust in een wedstrijd die veel vlugger had moeten beslist zijn.
Na de rust pakte Simikos uit met dominant voetbal en veel kansen. Met licht windvoordeel begon Simikos snedig en alert en drukte Berkenrode volledig weg. We lieten meer dan in de eerste helft de bal het werk doen en daardoor kreeg de thuisploeg geen voet aan de grond. Vooral ons middenveld drukte meer en meer zijn stempel op de wedstrijd en dat resulteerde al vrij vlug in een tweede treffer. Marileen scoorde op aangeven van wie anders dan Katrien de bevrijdende 0-2. Drie minuten later het omgekeerde scenario en op aangeven van Marileen maakte Katrien er 0-3 van. Ook de 0-4 bleef niet lang uit, het was opnieuw Marileen die de netten deed trillen. Hierop kreeg ze een applausvervanging en zo kreeg Dominique ook nog wat spelgelegenheid. Er werd ook nog een doelpunt afgekeurd. De bal was achter de doellijn, maar werd niet goedgekeurd omdat er op de plaats waar de bal over de lijn ging geen kalk meer lag. Volgens de scheidsrechter kon de bal dus ook niet over de lijn geweest zijn. Waar deze spelregel in het voetbalreglement staat is voor mij een raadsel, maar omdat de ref altijd gelijk heeft hebben we nauwelijks gereclameerd. (Maar wat er gebeurd zou zijn als de stand gelijk was geweest ?????). In plaats van een doelpunt kregen we een hoekschop die niets opleverde. We kregen nog enkele mooie kansen maar een doelpunt werd niet meer gemaakt. Een verdiende overwinning in moeilijke omstandigheden.
Marc
22/11/09: SIMIKOS - IK DIEN 2-2
De topper tussen de nummers 2en 3 kende noch een winnaar, noch een verliezer. Toch kon Simikos gezien het geleverde spel in de tweede helft een morele overwinning opeisen, maar daar pak je geen punten mee. Om de aansluiting met leider Seja niet te verliezen moest deze wedstrijd absoluut gewonnen worden, en konden we Ik Dien misschien volledig uit titelkoers slaan. Onze dames bleven echter steken op een gelijkspel. Te weinig voor een ploeg met ambitie en het heeft bovendien aardig wat bibbergeld gekost. Pas in de slotminuten kon de nederlaag vermeden worden.
Wat onze meisjes het eerste kwartier op de grasmat legden, was hun niveau kennende Simikos onwaardig. Je zag dat het een wedstrijd was waar veel van afhing en misschien lag daar wel de oorzaak. Het spel was onsamenhangend en flauw en we leken geen echte vuist te kunnen maken tegen een uitgekookte tegenstander. Zonder veel energie te verspillen, want ook de bezoekers speelden niet op niveau, toch kon Ik Dien na 10 minuten op voorsprong komen.
Dat was voor Simikos het tijdsein om wakker te worden. Vanaf het tweede kwartier verscheen terug het voetbal dat we van onze ploeg gewoon zijn. Er werd een versnelling hoger gespeeld en Ik Dien kwam niet meer in het spel voor. Toch duurde het nog even voor we konden terugslaan, net zoals de voorgaande weken liep het in de zone van de waarheid vaak mis. Na de zoveelste aanvalsgolf van onze meisjes kregen we in de 33ste minuut een zoveelste hoekschop. Lotje paste de bal naar Caro die deze doorschoof naar Katrien, en deze schoof beheerst de 1-1 tegen de touwen.
Na de rust en de preek van de trainer nam Simikos meteen het heft van de wedstrijd weer in handen. Er werd gevraagd nog een versnelling hoger te spelen, want Ik Dien begon tegen het rustsignaal al aardig naar adem te happen en kon ons tempo duidelijk niet de baas. De bezoekers werden tegen het eigen doel weggedrukt, maar opnieuw werden te veel halve en hele kansen gemist.
Ik Dien kwam er maar zelden uit zonder echt gevaarlijk te zijn, maar in de 55ste minuut kregen we weer het deksel op de neus. De nummer 13 van de bezoekers schoot van op ruime afstand naar doel en Evy was te klein om de bal die onder de deklat binnenviel te pareren. Opnieuw achtervolgen dan maar. Het scenario bleef hetzelfde, Simikos dicteerde de wetten, maar er werd te slordig gevoetbald om echt brokken te maken voor doel. Maar de aanhouder wint!
Een laatste slotoffensief van onze meisjes bracht 4 minuten voor tijd nog iets op. Met een knap ingelopen voorzet van Astrid kon Lotje nog een verdiend punt uit de brand slepen. De ontlading was dan ook groot, maar meer zat er niet meer in. De tegenstander was duidelijk meer tevreden met het punt dan wij. De kloof met leider Seja wordt nu 4 punten en het zal niet gemakkelijk worden, maar we geven niet op. Volgende week tegen hekkensluiter Olve gaan we er weer volledig met vereende krachten tegenaan.
Marc.
13/12/09: MICHIEL - SIMIKOS 1-0
Het is niet mijn gewoonte om negatieve verslagen te schrijven, maar over deze wedstrijd valt weinig positiefs te zeggen. Simikos kwam aan de aftrap met een fel gewijzigd elftal, maar wat we vandaag op de grasmat legden, was Simikos onwaardig. Op geen enkel moment waren we in de wedstrijd tegen een tegenstander die normaliter met gemak moet opzij gezet worden. Er werd niet in blok gespeeld en de nederlaag kan dus verdiend genoemd worden. De hoofden moeten dringend weer in dezelfde richting gedraaid worden en dan gaan we er nog veel hard pakken.
De ploeg: Evy, Katty, Julia, Dominique, Ruth, Annick, Lynn, Astrid, Lotje, Giselle, Annelies V, Glynis en Stefke
24/01/10 : Valaarhof – Simikos 0–9
Na de demonstratie die de ploeg vandaag op de mat heeft gelegd, rees bij velen de vraag waar dit wervelend Simikos voor de winterstop was. Met snel en gevarieerd voetbal, vol technische finesse, werd Valaarhof van het spreekwoordelijke kastje naar de muur gespeeld. De Valerianen zijn er op geen enkel moment aan te pas gekomen. Onze meisjes brachten vooral in de eerste helft oogstrelend voetbal. Een uitblinkster citeren uit dit homogeen geel-zwart geheel is onbegonnen werk. Dit was echt een overwinning van het collectief.
Door de vele afwezigheden waren we slechts met elf, en werden enkele speelsters in een andere rol uitgespeeld. Maar dat was aan het spel niet te zien, in tegendeel: Simikos speelde vanavond haar beste wedstrijd van het lopende seizoen. Reeds vanaf het eerste fluitsignaal namen onze meisjes de wedstrijd in handen. Dat resulteerde al na 5’ in de openingstreffer. Een voorzet van op links van Annelies DV draaide rechtstreeks binnen. Vier minuten later ging Annelies weer haar linker flank af en haar puike voorzet werd door Lynn in doel gewerkt. Valaarhof kreeg nauwelijks de kans om uit de geel-zwarte greep te geraken en na 12’ minuten kon weer Lynn na een hoekschop van alweer Annelies DV de 0-3 op het bord brengen. Na een kwartier ging Vanessa op de solotour, ze bracht Lynn alleen voor doel maar haar schot strandde op de paal. Simikos bleef de kansen aan elkaar rijgen dus de 0-4 kon niet lang uitblijven. In de 24’ achtte Ruth haar moment gekomen. Na een knap staaltje kunst- en draaiwerk, bracht ze de bal voor haar linkervoet en pegelde deze ongenaakbaar in de linker winkelhaak. De thuisploeg kon nauwelijks ademhalen, want onmiddellijk na de herneming veroverde Elke de bal op het middenveld. Zij stuurde Vanessa in het straatje en deze kwam alleen voor de thuisgoalie. Vanessa kende geen genade met haar ex-ploeggenoten en de 0-5 was een feit. Op het halfuur werd een zoveelste mooie aanval van achteruit opgebouwd. Via Stefke en Annelies DV was het Lynn die haar hattrick(weliswaar geen zuivere) volmaakte. Zo werd met een voor de thuisploeg billijke 0-6 stand de rust bereikt.
In de tweede helft hetzelfde spelbeeld. Simikos in de aanval, Valaarhof noodgedwongen in de verdediging. Toch moesten we 10’ wachten vooraleer onze meisjes opnieuw de weg naar doel vonden. Na wat geharrewar in de grote rechthoek kon Shirley zich op karakter doorzetten en de 0-7 was een feit. Omdat ons Evy quasi door een gebrek aan werk begon te verkleunen nam Katty plaats in doel en ging ze mee ten aanval. En dat ze niet alleen in doel haar “mannetje” kan staan bewees ze later nog. Simikos bleef op de blauw-zwarte verdedigingsgordel inbeuken, maar er werd iets te nonchalant met de kansen omgesprongen.
De 0-8 kon echter niet uitblijven. Dit keer was het Vanessa die de weg naar de netten vond en haar tweede doelpunt van de avond maakte. Zij katapulteerde de bal met doelvrouw en al in het lege doel. Toen achtte Evy haar moment gekomen, zij kapte zich mooi vrij in het strafschopgebied en schoot de bal genadeloos voorbij haar collega doelvrouw: 0-9. Een goed leidende scheidsrechter Blommaert vond het toen welletjes en maakte een einde aan een mooi avondje Simikosvoetbal. Hopelijk kunnen we deze lijn de rest van het seizoen doortrekken. Ook Valaarhof verdient wel een pluimpje omdat ze steeds op sportieve wijze zijn blijven mee voetballen.
Onze sterren van deze hemelse voetbalavond waren Evy, Annelies DV, Stefke, Katty, Annelies V, Lynn, Elke, Katrien, Ruth, Shirley en Vanessa.
Marc.
21/02/10: SIMIKOS - RIKOHUBERTUS 0-1
Simikos stond voor de veertiende keer dit seizoen met een ander elftal aan de aftrap, maar dat weerhield ons er niet van de talrijk opgekomen supporters een aangenaam kijkstuk voor te schotelen. Onze meisjes hebben in een aangename wedstrijd slechts nipt de duimen moeten leggen tegen een stug verdedigende tegenstrever die aan één treffer genoeg had om het laken naar zich toe te trekken. Beide ploegen namen elk één speelhelft het initiatief. De eerste helft was Simikos de ploeg die het spelbeeld domineerde, na de rust had Riko een licht veldoverwicht. Vooral in de eerste 10’ minuten bleven drie reuzenkansen van onze meisjes onbenut, anders had de wedstrijd wellicht al in een vroeg stadium gespeeld geweest. Nu bleef het echter knokken tot in de slotseconde. Het spel ging de ganse wedstrijd pittig op en neer en het was al snel duidelijk dat de ploeg die er het eerst in zou slagen te scoren ook de wedstrijd zou winnen. Simikos, dat de laatste weken weer stilaan naar het niveau van vorig seizoen aan het groeien is, probeerde geduldig en met goed combinatievoetbal een oplossing te zoeken om een degelijk georganiseerd Riko te ontwrichten. Helaas zonder succes. Diep in de tweede helft konden de bezoekers toch een keer onze verdediging uit verband spelen met een fataal tegendoelpunt tot gevolg. Een laatste slotoffensief van onze geel-zwarten bracht geen zoden meer aan de dijk. Niettegenstaande de nederlaag toch weer een dikke merci van mijnentwege voor de inzet en het enthousiasme waarmee onze meisjes de laatste weken weer spelen. We gaan samen nog zorgen voor een fantastisch seizoensslot!!!
De ploeg: Evy, Annelies DV, Ruth, Katty, Stefanie, Astrid, Katrien, Lynn, Vanessa, Shirley, Lotje, Anka, Glynis en Stephanie.
Marc
Voor deze wedstrijd zijn we uitgeweken naar het B-veld, dat er iets minder slecht bij lag dan het A-veld, dat volledig onder water stond. Dit veld lag er ook heel zwaar bij en dat verbeterde er niet op, want gedurende gans de wedstrijd bleef het water met bakken uit de hemel over de Zeurt neerdalen.
Het was een wedstrijd met 2 totaal verschillende gezichten. Voor de rust waren onze meisjes outstanding, na rust was het iets minder.
Simikos begon zeer dominant aan de wedstrijd, als we van een wedstrijd kunnen spreken, want er stond slechts 1 ploeg op het veld. Na de titanenstrijd van vorige week tegen Riko Hubertus een ideale gelegenheid om op een rustige manier toe te leven naar de topper van volgende week tegen Seja en om enkele automatismen in te oefenen.
Met mooi en zuiver combinatievoetbal (voor zover dat op zulk terrein mogelijk was) walsten onze voor de gelegenheid in het zwart uitgedoste poulains over de tegenstander, die met de moed der wanhoop vol overgave bleven strijden om er toch een wedstrijd van te maken. Verslag uitbrengen over alle acties en de opbouw van de doelpunten zou onbegonnen werk zijn. Onze meisjes togen richting kleedkamers met een niet eens overdreven 7-0 ruststand. Er werd nu veel geld ingezet op wie en wanneer de 10de goal zou gemaakt worden. Maar dat was iets te voorbarig.
Tijdens de rust werd de hele ploeg door elkaar gegooid en dat resulteerde in een ander spelbeeld. Simikos bleef de wet dicteren, maar het samenspel leed onder de diverse verschuivingen die waren doorgevoerd. Bovendien verzoop ons middenveld bijna letterlijk in de waterrijke middenstrook. Er werd iets te weinig gebruik gemaakt van de (iets drogere) flanken en de bal bleef te veel steken. De doelkansen waren nu op één hand te tellen en aan echt voetballen werd niet meer gedacht, de staat van het terrein liet het ook niet echt meer toe.
Enig noemenswaardig feit in de tweede helft was nog een gemiste strafschop van onzentwege en ook dit zullen we maar op de staat van het veld steken. Volgende week gaan we er weer voor in de hel van Merksem tegen de onbetwiste leider Seja.
Evy, Katty, Ruth, Stefke, Stephanie, Astrid, Annelies V., Lynn, Katrien, Lotje, Vanessa, Shirley, Glynis en Dominique.
Marc
De voorbereiding naar de topper tegen quasi zeker onze opvolgers als nieuwe kampioenen verliep nogal chaotisch. Het leek erop dat we slechts met 9 aan de wedstrijd zouden kunnen beginnen (onbegrijpelijk met op papier een heel ruime kern). De scheidsrechter wou net de match op gang fluiten toen Katty en Katrien met gierende banden oerend hard kwamen aangescheurd. Reeds aangekleed sprongen zij meteen uit hun wagen mee de wei in. Hoe ze er al rijdend in geslaagd zijn zich aan te kleden hebben we jammer genoeg niet meegemaakt, maar het moet zeker hilarische taferelen opgebracht hebben. En dan nu de wedstrijd zelf:
Op een zwaar en moeilijk te bespelen veld nam Simikos de beste start. We creëerden enkele mooie kansen, maar de Seja verdediging ving onze aanvalsgolven goed en zonder veel problemen op. Na een tiental minuten kenden we vijf dolle Merksemse minuten. De eerste tegenaanval van de zwart-witten was meteen raak. We kregen de kans niet om van deze opdoffer te bekomen, want ook de daaropvolgende aanval van Seja belandde tegen onze netten. Twee-nul en tegen zo’n tegenstander denk je dan, match gespeeld. Maar onze meisjes bleven er voor gaan. We probeerden terug het initiatief over te nemen en onder impuls van Katrien en Ruth kwamen we terug in de wedstrijd. Katrien ging aan de haal, kwam oog in oog te staan met de doelvrouw en liet deze kansloos. De wedstrijd werd nu grimmiger, langs beide kanten werden er stevige overtredingen gemaakt. Een schitterende vrije trap vanop 20 meter werd door de thuisgoalie over de lat in hoekschop geduwd. Opnieuw Katrien duwde aan de tweede paal de bal tegen de touwen en alles was te herdoen. Simikos bleef er voor gaan en de 2-3 werd ternauwernood verijdeld. De scheidsrechter moest het nu erg kort houden. Inzet en karakter zorgde ervoor dat er op het scherp van de snee werd gevoetbald en sommige speelsters balanceerden op de rand van een gele of zelfs rode kaart. Uiteindelijk gingen we met een logische 2-2 stand naar de kleedkamers.
De tweede helft kon voor Simikos niet dramatischer beginnen. De eerste Seja kans was net als in de eerste helft meteen raak. Seja nam nu het spel in handen en dat resulteerde al vrij vlug in de 4-2. Het zware veld en het feit dat we niet konden wisselen eiste nu zijn fysieke tol. We bleven er voor gaan, maar toen Seja op strafschop de 5-2 op het bord zette, was het vat bij onze meisjes af. Seja was tevreden met deze score en speelde de wedstrijd rustig uit.
Een verdiende zege van een ploeg die zeker verdiend kampioen zal spelen. Maar we hebben ze toch even doen wankelen. Ondanks het verlies een dikke proficiat aan onze meisjes.
Marc
Onze meisjes voetbalden vlot een ruime score bij elkaar. Het leek wel een zondagswandeling. Simikos domineerde gedurende zeventig minuten en stond vooral na rust op scherp. Na een vroege 2-0 voorsprong kon Olve nog even de schijn ophouden door er tot één ieders verbazing 2-1 van te maken, maar tot meer dan een eerreddend doelpunt kwam het niet. Het kon voor de pauze de schade nog enigszins beperken, maar mede door 4 doelpunten van Vanessa kwamen er alsnog dubbele cijfers op het bord.
Marc
17/3/10: SIMIKOS - BERKENRODE 1-0
Simikos behaalde een belangrijke overwinning in de strijd om de tweede plaats. Een verdiende overwinning maar we hebben het ons ontzettend moeilijk gemaakt door uit de vele kansen slechts één keer te scoren. Het was uiteindelijk Lotje die in de slotfase het pad effende naar de overwinning. Zij rondde één van de zoveel kansen in de slotminuten nog succesvol af.
Marc
De wedstrijd begon met 5 minuten vertraging omdat de scheidsrechter een kwartier te laat op de afspraak was en dat was niet het enige waarmee de man in het zwart zich in de schijnwerpers zou zetten. Het begon al met een theatrale toespraak over op welke plaats de gele en de rode kaart zich in zijn broekzakken bevond en meer van die onzin. Een stand-up comedian was er niets tegen. Ook over de geestelijke toestand waarin hij zich bevond, hadden zowel wij als de tegenstander hun bedenkingen. Maar laten we ons verder op de wedstrijd concentreren, anders ga ik misschien nog dingen schrijven die later tegen ons kunnen gebruikt worden, want de man in het zwart heeft toch altijd gelijk.
Het was van bij het begin opletten, want Laar is een tegenstander waartegen we altijd het onderste uit de kan moeten halen om een goed resultaat te bekomen. Het waren ook zij die ons vorig jaar een eerste keer deden struikelen. Onder impuls van onze draaischijf Katrien, die op het middenveld weer bergen werk verzette, nam Simikos meteen het heft van de wedstrijd in handen. Met bijwijlen attractief en mooi ééntijdsvoetbal creëerden we enkele mooie kansen die niet verzilverd konden worden. Het bleef echter opletten want Laar stond zoals steeds tegen Simikos op scherp.
Na twintig minuten kregen we dan wat we verdienden, Katrien stak de bal mooi door naar Astrid die de bezoekende goalie kansloos liet. Simikos bleef het spel bepalen maar stootte op een schaarse Laarse counter. Drie van onze meisjes gingen na een vrije trap onder de bal door en de groen-witte spits kon alleen op doel afgaan. Ook zij kende geen genade met Evy en alles was te herdoen. Beide ploegen snakten nu naar de rust, die met een 1-1 score werd bereikt.
Zelfde scenario in de tweede helft, Simikos had veldoverwicht en balbezit maar in de zone van de waarheid liep het telkens verkeerd. Laar hield goed stand en begon te dromen van een punt. Ook de scheidsrechter bleek hier best tevreden mee, want vanaf nu werd elke balbetwisting in ons nadeel beoordeeld. Na een dik uur wedstrijd achtte de man in het zwart zijn “moment de gloire” gekomen. Na een zoveelste irritant contact met een Laarverdedigster dat niet bestraft werd, kreeg Lotje geel voor protest. Nauwelijks een paar minuten later, na weer een aanslag op haar onderste ledematen, die weer niet gefloten werd, kreeg Lotje een tweede keer geel, gevolgd door onmiddellijk rood na een overbodige (maar begrijpelijke) reactie. Het potje zou voor minder overkoken.
Simikos moest nu nog 5 minuten verder met zijn tienen en vraag was of we zouden kunnen stand houden. Maar onze meisjes bleven er voor gaan en vermits een gewond dier zeer gevaarlijk is, grepen we Laar nog één keer bij de keel. Astrid ging nog eens een zoveelste keer haar lijn af en een aanstormende Katrien riep waar ze de bal hebben wilde. U vraagt, wij draaien moest Astrid gedacht hebben, want ze draaide de bal uitgemeten in Katrien haar voeten die beheerst afwerkte. De ontlading was enorm en de voldoening fantastisch goed. Vooral de manier waarop werd gescoord was fenomenaal. Spijtig voor Laar dat er gedurende gans de wedstrijd voor gevochten had, maar voor hen duurde de match net 3 minuten te lang.
Marc
7