BEKER VAN ANTWERPEN WEDSTRIJDVERSLAGEN

  1/8ste FINALE

31/10/09:  MINIEMEN - BERKENRODE   16-0

Na een weekje verplichte rust wegens vrij mochten we vandaag aan onze 2^de bekerwedstrijd beginnen. Door de verplichte rust konden we de druk op de groep rustig opbouwen met deze week 2 doorgedreven trainingen. De opdracht was zeer simpel, namelijk dat deze wedstrijd moest gewonnen worden.

En of ze gewonnen hebben. We kregen een mooie collectieve prestatie tegen een ploeg die moedig haar best deed, maar duidelijk te kort schoot om dit Simikos ook maar even in gevaar te brengen. Het verloop van de wedstrijd:

1-0    door Arne.

2-0    2-0  Kenji vanuit een zeer scherpe hoek op hoekschop van Robin

3-0    3-0  Solo actie van Arne magistraal afgewerkt

4-0    4-0  Een mooie voorzet van Robin wordt afgewerkt door Joeri

5-0    5-0  Het mooiste doelpunt van de wedstrijd. Actie begint aan onze eigen backlijn en zo goed als alles in 1 tijd van rechts naar links.

             Yannick – Kenji – Mauro – Aaron – Robin en tenslotte afgewerkt door Arne.

6-0    6-0  Arne mooi pasje opzij naar Robin die beheerst afwerkt.

7-0    7-0  Mooi afstandschot van Joeri

8-0    8-0  Een carambollegoal met een gelukje afgewerkt door Arne. Dit was ook de ruststand.

Tijdens de rust werd er nog eens op gehamerd om te blijven voetballen, om de concentratie vast te houden en om achteraan zeker geen kansen weg te geven.Uiteindelijk is het altijd moeilijk om een ploeg die 8-0 voorstaat met de rust scherp uit de kleedkamer te krijgen, maar wonderwel is ons dit toch gelukt en gingen onze jongens gewoon verder.

9-0    Een mooie rush van Arne die de bal netjes opzij legt naar Robin welke op zijn beurt mooi afmaakt.

10-010-0 Een misverstand tussen de keeper en een verdediger wordt door Robin genadeloos afgestraft.

11-0 11-0 Lekker afstandschot van Arne

12-0 12-0 Robin zoekt zeer mooi de achterlijn op om dan terug te leggen naar Arne die dan ook beheerst afwerkt.

13-0 13-0 Nu is het de beurt aan Yannick om de achterlijn op te zoeken en terug te leggen naar Cihan die ook beheerst binnentrapt.

14-0 14-0 Afstandschot van Robin

15-0 15-0 Corner wordt door Joeri netjes binnengewerkt.

16-0 16-0 Nu is het de beurt aan Mauro om een corner binnen te werken.

Goede wedstrijd jongens, weinig of geen kansen weggegeven (Sorry voor het weinige werk Jelle). Laat dit een stimulans zijn voor de volgende wedstrijden. En zoals de grote ploegen die Europees spelen altijd zeggen, Yes, we gaan overwinteren. Op naar de volgende bekerwedstrijd in 2010.

De ploeg : Jelle, Axel, Jeroen, Jonas, Mauro, Jordi, Hannes, Cihan, Luca, Aaron, Robin, Arne, Tim, Yannick, Kenji, Joeri.

Van Schaeybroek Ronny

31/10/09:  JUNIOREN - BACWALDE   6-0

Vandaag speelden we voor de beker. We speelden al enkele weken op rij een goeie match tegen ploegen uit onze reeks, maar het resultaat bleef telkens uit. Nu konden we in de beker tegen een ploeg uit een lagere reeks en versterkt door ouderdomsdeken Sam Vanfraeyenhoven schitteren. Al snel bleek dat wij de betere ploeg waren. We creëerden goede kansen en net zoals in de vorige ronde tegen Noorse waren we zeer doelgericht. Nick Matthé en Nick Van Hoek waren de spitsen van dienst en zij vervulden hun voornaamste taak, goals maken, met verve. Nick Matthé opende de score na een mooie voorzet van Sam (denk ik). Diezelfde Sam kon de score nog aandikken met een kopbal, zodat we de rust ingingen met een 2-0 voorsprong. In de 2e helft volgden de doelpunten mekaar snel op. Eerst scoorde Joren met de kop, dan maakte Nick Matthé de mooiste goal van de match en tenslotte scoorde Nick Van Hoek de 5-0. 10 minuten voor het einde legde de ingevallen Frederik met een klassenflits de 6-0 eindcijfers vast.
In de kwartfinale volgt VDP, dan zullen we er opnieuw staan.
Nu hopen dat we deze goede vorm kunnen doortrekken in de competitie.
De ploeg: Wim, Kenneth, Gregory, Jordi, Dylan, Rémi, Sam, Max, Joren, Nick VH, Nick M, Alfredo, Jan-Pieter, Frederik, Glenn V, Glenn DC

Frederik
 

01/11/09:  VETERANEN - FAMILIA   0-2

Familia staat in de hoogste veteranenreeks nog steeds met het maximum der punten. Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken dus, zoals zou blijken, zelfs letterlijk. Ondanks een degelijke organisatie (zelfs met 10), konden ze ons voetballend allerminst overtuigen. Qua intimidatie des te meer.

De eerste helft kende weinig hoogtepunten. Op het half uur zette Steven Baerts zich door op rechts; op zijn voorzet had David Hoogstoel aan de 2^de paal niet de juiste timing in huis, zodat zijn kopbal naast en over vloog. Wat echter over de tong van de supporters ging, had weinig met voetbal te maken. Na een duel tussen Bjorn Van Tornhaut (die zuiver de bal speelde, maar in de scrimmage ook het truitje van zijn tegenstander scheurde) dreigde het slachtoffer op een verbaal ontoelaatbare wijze. Bij de 1^ste gelegenheid zette hij zijn woorden om in daden en plantte zijn elleboog in Bjorns aangezicht: bloedneus (mogelijk gebroken) en blauw oog. Hoewel dit opzichtig gebeurde, vond de scheidsrechter geel voldoende. 4’ voor de rust kwam Steven als overwinnaar uit een man-man-situatie, ondanks de ongeoorloofde middelen die de libero hanteerde. Hoewel Steven alleen door was, floot de scheidsrechter deze open kans af, waarbij hij niet anders kon dan de libero rood geven. Balvoordeel had een betere beslissing geweest. Nu werd ons een unieke kans om op voorsprong te komen, ontnomen, zodat wij de cabines opzochten met een brilscore.

Tegen 10 hoopten wij na de herneming de klus te kunnen klaren. Maar ondanks onze numerieke meerderheid konden wij het blok, met een stevig opzittend middenveld, niet ontwrichten. Integendeel, al na 5’ stonden wij vlak buiten de 16 een vrijschop toe (?) voor een schouderduw van Bjorn. Zijn “maatje” poeierde hem zuiver in de kruising (0-1). Het spelbeeld wijzigde niet en op het kwartier had Bart Mertens een snel handje nodig om een gedevieerde corner uit de kruising te slaan. Ook bij de 2^de hoekschop luidde de alarmbel, maar Joeri Mannaerts kon de bal van de lijn keren. 5’ later dwong Bjorn de bezoekende goallie tot een parade via een fraai afstandsschot. Ondanks onze verwoede pogingen bleef de wedstrijd op slot en kregen onze aanvallers weinig tot geen aanvoer vanuit het middenveld. Het was zelfs Familia dat zijn voorsprong verdubbelde (ondanks protest voor buitenspel) na balverlies juist buiten onze grote backlijn (0-2). In de slotfase kwamen wij nog enkele keren dicht bij de aansluitingstreffer. Joeri, als enige goed gevolgd, kon zijn rechter niet tegen een voorzet van Axel Mooren zetten. Laatstgenoemde aarzelde dan weer, hoofd of voet, op een voorzet vanop rechts, zodat de keeper maar voor het oprapen had.

Zonder veel glans bekert de “beste veteranenploeg” van het verbond dus verder. Wij hebben echter een ander idee over ons wekelijks potje voetbal (daarom ook de overstap naar de reservenreeksen?). Wij hopen voor Bjorn alleszins dat zijn blessure meevalt.

En aan alles negatief zit ook iets positiefs: nog na de wedstrijd werden de vrijgekomen weekends al ingeplant voor andere extra-sportieve activiteiten.

PS: dank aan Frank Palinckx en Johan De Crom om ons te komen versterken.

Louis Deryck

 1/16de FINALE

05/09/09:  VOS REINAERT - SCHOLIEREN   1-2

Voor onze eerste wedstrijd van het nieuwe seizoen mochten we op bezoek bij de Vossen uit Sinaai, met z'n prachtige dorpskern.
Het werd 'n moeizame overwinning. Gelukkig liet de thuisploeg enkele open kansen liggen. Reeds na enkele minuten werd er vanop een paar meter over het lege doel geschoten. Gaandeweg de eerste helft kregen we wel iets meer greep op de wedstrijd. Maar opvallend weinig zuivere passen, iets té slappe duels en veelal te trage uitvoering ... Gelukkig kon Siebe af en toe een opening creëren, maar we hadden over het algemeen toch weinig balbezit.
Nick gaf nog 'n mooie vrije trap, maar deze zoefde nét over. Uiteindelijk kwamen we toch op voorsprong: na een corner van Simon, die de afgeweerde bal 'n tweede maal kon voorzetten, trapte Lennert eerst nog op de keeper, maar Nick kon hernemen en alzo binnen-leggen. Rust: 1-0 .
Ook gedurende de tweede helft konden we  ondanks talrijke vervangingen, onze draai nog niet vinden. Vos schoot 2 kansen over en Nigel kon nog enkele "gemaakte goals" stoppen. Een hele mooie aanval (uit het boekje) ging via Nick naar Milan die een op maat gesneden bal voor doel gaf, waar Siemen kwam aangevlogen, die mooi,  maar helaas nipt naast kopt. Dit gaf vertrouwen: even later ging de bal van Tom naar Yves en Milan kon de voorzet in 2 tijden over de lijn werken.
Jammer genoeg was de vreugde van wel erg korte duu . Bij de eerstvolgende tegenaanval kon Vos verdiend maar wel op 'n slecht moment tegen scoren. Het iets geruster ademhalen was dus van korte duur, en dit bleef zo tot het eindsignaal.
Op naar de volgende ronde !

Jan Peer

05/09/09:  JUNIOREN - NOORSE   6-2

Vandaag speelden we onze bekerwedstrijd. We trainden al heel augustus om er vandaag te staan. Met een jonge, talentvolle ploeg gestuurd door een ervaren doelman, begonnen we aan de partij. De zenuwen en twijfels die er vooraf misschien waren, werden na 1 minuut al direct de kop ingedrukt door Sezgin. Hij trapte de 1-0 binnen. 2 minuutjes later was de partij al zowat gespeeld wanneer Sezgin nogmaals scoorde. Het stond 2-0 en alles verliep vlotjes. Mooie combinaties en goede kansen. Nick Matthé speelde ook mooi samen en demonstreerde zijn geweldig schot nog eens met een mooie krulbal van ver buiten de backlijn. Jammer genoeg strandde deze bal op de lat. Lang moest Nick niet wachten, iets later kon hij de 3-0 wel binnentrappen. De goals vielen vlot langs onze kant, maar Noorse was verre van een slecht tegenstander. Dat bewezen ze door tegen te scoren, maar enkele minuten later zorgde Nick met een onhoudbare knal ervoor dat we 4-1 voorstonden. Net voor rust scoorde Nick zijn 3e knappe doelpunt en gingen we met een comfortabele 5-1 de rust in. In de 2e helft kregen we het debuut van onze teruggekeerde waterskiër Dylan De Weert. Hij speelde een degelijke 2e helft als voorstopper. Aan de 2e helft viel niet veel meer te zien. Sezgin scoorde nog eens zijn 3e doelpunt en Noorse scoorde ook nog eens via een penalty. Het enige wat we moeten onthouden van de 2e helft is dat 90 minuten toch ineens wat langer is en dat we daar nog altijd aan moeten werken, maar dat doen we ook iedere week op training. In de achtste finales ontmoeten we Bacwalde, maar de eerstvolgende opdracht is de opener van de competitie volgende week op het veld van Seja.
De ploeg: Wim, Jan-Pieter, Kenneth, Jordi, Jeroen, Rémi, Joren, Maxim, Glenn, Sezgin, Nick, Frederik, Dylan, Nicholas

Frederik Marynissen
 

06/09/09:  NOORSE - MINIEMEN   1-1  (str. 2-4)

Na een vrij geslaagd tornooi konden we eindelijk aan het grote werk beginnen, en dit onmiddellijk met een bekerwedstrijd tegen, naar onze mening, één van de betere miniemenploegen in de reeks.

Voor onze jongens waren er toch wel een aantal veranderingen ten opzichte van vorig jaar. Met 11 op het veld, in totaal 10 minuten langer spelen, buitenspel dat vanaf dit jaar van toepassing is.

Zoals afgesproken stond iedereen op zondag 6 september om 9 uur op het veld, klaar voor de opwarming.

Dat het een moeilijke tegenstander was, wisten we al van het tornooi, en tijdens de wedstrijd werd dit dan ook duidelijk.

De eerste 10 minuten speelden onze jongens meer dan behoorlijk mee, en werden na een schitterende combinatie, Robin – Yannick - Arne op rechts beloond met een doelpunt, 0–1.

De overige 20 minuten moesten we het spel een beetje ondergaan. De grootste reden hiervan is dat de jongens van Noorse allemaal al in hun tweede miniemenjaar zitten, terwijl het bij onze jongens, zo goed als allemaal eerstejaars miniemen, echt zoeken was naar de posities.

Halfweg de eerste helft, grote verwondering bij alle “Simikossers”. Een heel correcte tussenkomst in de grote baklijn van Jonas werd door de scheidrechter aanzien als een fout, gevolg, een onterechte strafschop. Verwondering bij Simikos en vreugde bij Noorse wordt door onze doelman subliem omgekeerd. Jelle stopt de strafschop. Gerechtigheid geschiedt en vreugde bij Simikos.

De tweede helft brengt hetzelfde beeld van de eerste helft. Veldoverwicht voor Noorse wat resulteert in enkele kleinere kansen, die door onze doelman ongedaan worden gemaakt. Niettegenstaande het veldoverwicht van Noorse, krijgen onze jongens nog de beste kansen van de wedstrijd, maar verzuimen de kloof iets groter te maken, en zoals het meer gebeurt in een wedstrijd, als je de kansen zelf niet benut krijg je het deksel op de neus. Een 10 tal minuten voor affluiten scoort Noorse met een mooi schot uit de tweede lijn, volledig buiten het bereik van onze doelman. Even werd er gevreesd dat de hoofdjes naar beneden gingen, maar niets van dat. Onze jongens gaven niets meer weg en we konden ons klaarmaken voor strafschoppen.

Vorig seizoen mocht onze doelman Jelle de trofee van beste doelman in ontvangst nemen, en tijdens de strafschoppen toonde hij waarom. 2 strafschoppen mocht Noorse scoren, maar dan vond Jelle het wel genoeg, en stopte de volgende 2. Dolle vreugde bij iedereen om dit toch wel onverwachte resultaat.

De begeleiding wil onze fervente aanhang danken voor de steun aan onze jongens, maar ze willen vooral de jongens bedanken voor hun onvoorwaardelijke inzet en doorzettingsvermogen. We hebben nog een weg af te leggen, maar met deze mentaliteit gaan we zeer ver komen. Een dikke proficiat.

Ook willen we Robin Van den Broeck bedanken. Hij was opgeroepen als eventuele reserve, en heeft zijn makkers op de bank komen aanmoedigen.

De ploeg : Jelle, Jordi, Mauro, Jonas, Viktor, Axel H., Jeroen, Axel, Tim, Yannick, Koen, Arne, Erick, Kenji, Hannes en Robin VdE.

13/09/09:  STABELINO - SENIORS   2-2  (str. 2-3)

Onze tweede opdracht van het seizoen speelde zich af op de terreinen aan het Ruggeveld waar we de betaalde voetballers van Stabelino moesten bekampen voor de beker.
In onze spiksplinternieuwe spekzwarte en met knalgele nummers voorziene uitrusting stalen we al snel de harten van vriend en tegenstander! Het mag inderdaad gezien worden. De keuze die door onze spelers zelf gemaakt werd, schijnt een voltreffer te zijn. Vandaag brachten ze alvast geluk want we kegelden Stabelino met de penalty’s uit de race.
Een aangenaam weertje maar een slechte grasmat waren vandaag de ingrediënten voor een match die vanaf de eerste tot de laatste minuut spannend bleef. Er werd open en sportief gevochten voor elke bal en een doelpunt hing steeds in de lucht. Onze enige aanwinst Nils De Groot (die zijn naam niet heeft gestolen) en dit seizoen is overgekomen van onze juniors schijnt weinig aanpassingsproblemen te ondervinden en doet het beste verhopen voor de toekomst. Hij recupereert veel ballen en had dikwijls een voetje in meerdere aanvalsacties. Een hard werkende Tom, de klasse van Stoffie en langs de zijkanten David en Jorgen DW die regelmatig de zijlijn afdweilden zorgden regelmatig voor gevaar. De thuisploeg kon rekenen op een goede doelman tot Martijn (weer hij) het juiste gaatje in de nochtans secure verdediging vond en de 0-1 op het bord zette. De Stabeltjes waren even aangeslagen en kwamen nog enkele keren goed weg maar verder hielden ze hun netten ongeschonden tot aan de rust.
De trainer van Stabelino deed zijn werk goed en verving 2 middenvelders die op hun beurt meer steun gaven aan hun zwarte parel die de eerste helft alleen stond en steeds te kort schoot tegen de gebroeders Turneer. Zo konden ze meer druk zetten en hadden we het even moeilijk. De thuisploeg kwam dan ook (al was het een beetje lullig) op gelijke hoogte hetgeen op dat moment verdiend kon genoemd worden. Meteen schoten we terug wakker en onder impuls van Gary(bal) namen we terug het heft in handen en kozen nu resoluut voor de aanval. Stabelino liet echter niet begaan en dwong Hans tot enkele stevige reddingen. Het venijn zat echter in de staart van de match. David had zich nog eens vrijgelopen en waar iedereen zich verwachte aan een voorzet plaatste hij de bal enig mooi in de verste winkelhaak. Eentje om in te kaderen. 1-2 op drie minuten voor het einde. Maar de buit was nog niet binnen want de pas ingevallen Stabelino aanvaller liet zien dat ook hij uit het goede hout gesneden was en prikte de bal (ook mooi maar niet zo mooi)tegen de touwen en de 2-2 einduitslag was een feit. Penalty’s dus !!!
Gary,Martijn, Sven, Stoffie en Ja vooral Hans (die er 2 pakte en er zelf 1 inschoot) klaarden de klus en schoten ons naar de volgende ronde op 1 november tegen onze vrienden van Driehoek. (te Brasschaat)
Delle Paul
 

06/09/09:  VETERANEN - OSSLAROZEMAAI   7-1

Met OsslaRozemaai kregen wij ons schijnbaar jaarlijks verplicht nummertje in ons bekeravontuur voorgeschoteld. In het verleden bleek dit een moeilijk te ontwrichten tegenstander; vorig seizoen werd hiermee evenwel afgerekend (4-1). Ditmaal was het verschil nog meer uitgesproken.

Onze kleine kern (slechts 13 opgeroepen spelers) werd nog uitgedund door het gekwetst uitvallen van Philip De Pauw (spoedig herstel gewenst). In allerijl werd Zombo dan nog opgetrommeld. Ondanks de ramadan was hij bereid ons uit de nood te helpen. Al vrij vroeg moest hij de geblesseerde Gerben Vlaminckx komen vervangen en speelde een sterke partij. Enkele minuten voordien was trouwens ook al Guy De Bruyn uitgevallen. Wij hopen ook deze spelers te recupereren voor de eerste competitiematch.

Dit betekent evenwel niet dat het een brutale wedstrijd was, want hoewel het klassenverschil groot was, ondergingen de Ekerenaars hun lot erg sportief. In de aanvangsfase zag het er evenwel zo niet uit. Zij trokken onmiddellijk ten aanval, maar hun goede intenties werden al snel in de kiem gesmoord. Wij namen het initiatief over en dreigden al een eerste maal via Maarten De Veuster, die met links (!) uithaalde, maar de keeper keerde met de voet. Een klein kwartier later keken dezelfde protagonisten mekaar opnieuw in de ogen, maar weer bleef de keeper de baas (nu met de knie). Dan maakte Gerben Vlaminckx zijn ochtendwandeling door het centrum, maar weer was de keeper bij de pinken met een knappe save. Op de daaropvolgende corner kopte Maarten op de lat. Een doelpunt hing in de lucht. Het kwam er ook, bovendien van knappe makelij, zowel qua voorbereiding als qua afwerking. Een aanval van achter uit, over enkele stationnetjes op de linkerflank, tot bij Niko Vanzeebroeck die zijn tegenstander omspeelde; zijn voorzet werd in één tijd loeihard door Stefan Defour binnen geknald.  Keeper kansloos (misschien maar goed ook voor hem). Toch opletten geblazen, want onmiddellijk na het centeren moest Bart Mertens alles uit zijn kas halen om een (verdwaalde) voorzet onder de lat weg te tikken.

Maar dan verplaatste de actie zich weer naar de overzijde waar Bjorn Van Tornhout zijn schot over doel gebokst zag; Niko devieerde dan weer een corner van Bjorn nipt over. En de belegering duurde voort. Nu werd Niko vrijgespeeld door Maarten, maar de keeper ging gepast plat. Wanneer Stefan de ruimte op rechts opzocht, kon hij ongehinderd voorzetten. Maarten knikte vanuit een scherpe hoek binnen (2-0). In blessuretijd een gelijkaardige combinatie: de ingevallen Zombo vond Stefan weerom op rechts, nu stond Ivo Jansen (steeds op de juiste plaats) aan de 2^de paal om binnen te tikken (3-0).

De 2^de helft was eigenlijk overbodig. De bezoekers hadden zich bij het verdict al neergelegd; wij wilden de voorsprong blijkbaar niet uitdiepen. Ongelooflijk hoeveel kansen de nek werden omgewrongen; ook werd de bal soms iets te veel rondgespeeld. En zo milderde ei zo na Ossla: bij een vrijschop doken 2 spelers ongehinderd aan de 2^de paal op; gelukkig naast gekopt. Tijd dus om het terug iets ernstigers aan te pakken. Op het halfuur drukte Maarten de eventueel opgelaaide blauwe hoop de kop in. Met een gestrekt schot in de benedenhoek maakte hij er 4-0 van. In het slotkwartier werd het dan zowaar nog doeltjeskermis. Zombo had enkele fraaie bewegingen in huis om zijn tegenstander voor schut te zetten. Eerst schoof Maarten de aangeboden kans nog onwaarschijnlijk voorlangs. Bij een volgende actie bekroonde Johan De Crom zijn goede partij met een goaltje “uit de draaiing” (5-0). Dan kregen we zelfs de hulp van een verdediger die (onder druk van Maarten, al dan niet letterlijk te nemen) die geen andere mogelijkheid zag om de voorzet van Niko in eigen doel te koppen (6-0).

Dan werd de organisatie achterin wat verwaarloosd waardoor de linkerspits tot tweemaal toe oog in oog kwam te staan met Bart. Zijn eerste lob belandde nog tegen binnenkant paal, met de tweede wist hij de eerredder aan te tekenen (6-1). Maar toch was de kelk nog niet geledigd voor de bezoekers. Opnieuw in blessuretijd legde Bjorn van dichtbij de eindcijfers (7-1) vast.

Voor de supporters werd het een leuke oefenpartij om volgen. De volgende opdracht zal van een ander kaliber zijn: Familia, weer een topper uit de hoogste reeks.

Louis Deryck

1/32ste FINALE

30/08/09:  VETERANEN - RAC. KIEL   0-0  (str. 3-1)

Onze 1^ste opdracht van het nieuwe seizoen was er al meteen eentje om “u” tegen te zeggen: in de 1^ste ronde van de beker lootten wij, als verliezend finalist, niemand minder dan Rac. Kiel, kampioen in de hoogste veteranenreeks. Kwatongen gewaagden zelfs van een geleide loting …

Voor mezelf en onze voorzitter naast de zijlijn gelegenheid om enkele nostalgische herinneringen op te rakelen. In ’89 (juist 20 jaar geleden) verloren wij immers de finale op Kontich tegen Rac. Kiel met penalty’s, ook na een 0-0 in de reguliere speeltijd. Nu draaide het gelukkig anders uit, vooral omdat wij met Bart Mertens een klassekeeper tussen de palen hadden (voor je maidenmatch ineens matchwinnaar worden, is niet iedereen gegeven!); anderzijds werd het doel van de bezoekers verdedigd door een veldspeler, wat het toch iets makkelijker maakte.

Nog een verschil met de finalepartij: nu werd het een aangenaam kijkstuk, met 2 offensief ingestelde ploegen. Alleen de kers op de taart ontbrak. De eerlijkheid gebiedt mij wel te zeggen dat de kampioenen het iets betere van het spel hadden, maar de meeste kansen waren toch voor Simikos.

Tijdens een lange studieronde ging het spel goed over en weer, zonder evenwel voor enige dreiging te zorgen. Pas in het laatste kwartier kwamen er enkele schuchtere kansjes; meer gevoed door optisch bedrog dan reëel doelgevaar. Kort na het half uur kon Ivo Jansen een vrijschop van Guy De Bruyn vrij inkoppen, maar voorlangs. Even concentratieverlies van onze verdediging zonderde de linkerspits van Kiel af, maar hij miste zijn schot compleet. In de laatste 5’ zagen onze supporters nog tweemaal een doelpoging voorlangs gaan. Na een voldragen aanval ging het schot van Niko Vanzeebroeck, na de teruglegger van Stefaan Defour, voorlangs. Bij de laatste aanval voor het rustsignaal werd Ivo knap vrijgespeeld op rechts maar vanuit een scherpe hoek zag hij zijn poging eveneens voorlangs gaan.

Al vrij snel in de 2^de helft begonnen de fysieke inspanningen op het immense C-veld (A en b waren in gebruik voor het jeugdtornooi) hun tol te eisen en kwamen er meer openingen, wat ook resulteerde in meer kansen. De eerse waren voor de bezoekers, die blijkbaar begrepen hadden dat ze aan Simikos geen hapklare brok hadden. Toen de rechterspits totaal ongedekt kon uithalen, toonde Bart evenwel zijn maturiteit. 2’ later was dat minder nodig, want de vrijgespeelde middenvelder besloot knullig naast. Dan herstelden wij het evenwicht. Toen Stefaan Defour achter een schijnbaar verloren bal aanging, nam hij de uitgekomen keeper met een listige lob bijna te grazen, maar nipt naast. Aan de overzijde had Bart een magistrale save in huis om een kopbal onschadelijk te maken. Op het halfuur zette Gerben Vlaminckx, die een berenpartij speelde, zich door op links, maar zijn voorzet was net iets te hoog gemeten voor een weer gepast ingelopen Ivo. Dan kenden wij op enkele minuten tijd voor beide doelmonden hectische toestanden, waarbij het een mirakel mag heten dat de bal niet in doel verdween. Het werd duidelijk dat wie scoorde, verder zou bekeren. Ook de bezoekers hadden dit door, want zij begonnen hoe langer hoe meer op mekaar af te geven. Hadden zij al door dat ze met hun gelegenheidskeeper weinig kans maakten bij de strafschoppen? Bijna was dit zelfs overbodig, want 3’ voor tijd kon een gedevieerde bal van Ivo, met meer geluk dan kunde, door een verdedigend been over doel gewerkt worden.

Toch strafschoppen dus, waarin de hoofdrol was weggelegd voor Bart, die de eerste 2 penalty’s uit zijn doel ranselde. De 3^de werd dan nog op de kruising geschoten. Pas bij de 4^de troffen de rood-zwarten raak, maar dan was het kalf al half verzopen. Niko Vanzeebroeck wist al direct de zwakke hoek te vinden, zodat zijn opvolgers zijn voorbeeld maar moesten volgen. Philip De Pauw wou dit evenwel te secuur doen; de bal botste van paal tot paal terug het veld in. Geen nood echter, want Stefaan Defour en Johan Cisse Sysmans netten in hetzelfde hoekje. Guy De Bruyn hoefde zelfs niet meer in actie te komen.

De eerste gevaarlijke klip is omzeild … de aanzet tot alweer een fantastisch seizoen???

Louis Deryck